Slecht weer voor een toptijd

Boston Marathon 2018

De Boston Marathon is de oudste jaarlijkse marathon ter wereld! De wedstrijd werd in 1897 opgericht, een jaar na de Marathon van Athene, en maakt deel uit van de befaamde World Marathon Majors, waartoe ook de marathons van Berlijn, Chicago, Londen, New York en Tokio behoren. Elk jaar staan er enkele tienduizenden lopers aan de start. In 2018 waren dat er wat minder… Dat jaar kreeg de stad in Massachusetts te maken met stortregens en zware windstoten. De wedstrijd vond plaats op 16 april, maar de temperatuur kwam nauwelijks boven het vriespunt uit… Onder die weersomstandigheden besloten veel lopers, onder wie professionals, niet aan de marathon te beginnen. Eén deelnemer leek zich niets van de omstandigheden aan te trekken: de Japanse Yuki Kawauchi, een amateur. Al is dat begrip relatief: hij had toen al meer dan honderd marathons onder de 2.20 gelopen. Een echte professionele amateur dus, doordeweeks ambtenaar en in zijn vrije tijd marathonloper…

Die dag trotseerde hij regen en kou en versloeg hij uiteindelijk de grote favoriet, de Keniaan Geoffrey Kirui. Die voerde het veld tot kilometer 40 aan, voordat de Japanse loper naar de overwinning versnelde in 2u15'54! Een amateur vóór de regerend wereldkampioen, die het jaar ervoor nog had gewonnen. Ongelooflijk… Bij de vrouwen rekende de Amerikaanse Desiree Linden af met alle favorieten. Ze won in 2u39'54, de langzaamste winnende tijd in Boston in veertig jaar. Ook bij de vrouwen haakten veel profs al in de eerste kilometers af vanwege de erbarmelijke omstandigheden…

© GR 5555 / onder Creative Commons

Ultra-Trail du Mont-Blanc 2010

De UTMB, opgericht in 2003, groeide in amper twee decennia uit tot een van de meest legendarische trailwedstrijden ter wereld. Drie landen, 166 kilometer en 9.500 hoogtemeters… De zwaarte maakt de wedstrijd prestigieus. Maar in 2010 moesten de organisatoren uitzonderlijke moed tonen en de wedstrijd na de start stilleggen… Terug naar vrijdag 27 augustus 2010. Die dag trokken zware sneeuwstormen over de Mont Blanc. Toch werd er aan het einde van de middag gestart, na uren van twijfel en wachten voor de 2.300 deelnemers. Allemaal hadden ze maandenlang naar deze unieke afspraak toegewerkt… Maar door het aanhoudende noodweer werd de wedstrijd om 21.15 uur stilgelegd, nog geen drie uur na de start en vlak voordat de lopers de Col du Bonhomme zouden bereiken, een technisch gedeelte van het parcours in het Vogezenmassief. ”Het weerbericht voorspelde zware, intense regen die pas aan het einde van de ochtend zou afnemen », verklaarde wedstrijdleider Catherine Poletti, zichtbaar aangeslagen maar gedreven door haar verantwoordelijkheid.

Ze voegde eraan toe: « over een traject van 6 kilometer zijn de markeringen losgerukt in een bijzonder lastig berggebied ». De angst dat lopers zouden verdwalen of ten val komen, was te groot. Nadat alle deelnemers waren geëvacueerd, volgde zaterdagochtend om 10.15 uur in Courmayeur een nieuwe start voor de 1.253 nog aanwezige lopers. Het parcours was aangepast en vermeed de gevaarlijke zone. Hun organisatorische marathon werd door het weer abrupt afgebroken… Maar gezien de recente gebeurtenissen in de trailwereld verdienen de organisatoren alle lof voor hun moed die dag.

New York Marathon 1994

6 november 1994. Ook die dag gingen weer en marathon niet samen. Boven New York raasden harde windstoten en daalden de temperaturen, terwijl de stad zich opmaakte voor haar grootste jaarlijkse evenement: de 25e editie van de New York Marathon. Het Amerikaanse publiek trotseerde regen en wind om erbij te zijn. Slecht weer of niet, de marathon is heilig! De straten van de Big Apple stonden vol en kregen een uitzonderlijke finale voorgeschoteld. Nadat hij op enkele kilometers van de finish in Central Park een afslag had gemist, won de Mexicaan met startnummer 10, German Silva, uiteindelijk de editie van 1994 in 2u11'21, twee seconden voor landgenoot Benjamin Paredes. Silva was hem in de laatste meters voorbijgesneld (zie de video hieronder)! De Mexicaan won ook de daaropvolgende editie, verbeterde zijn tijd met 21 seconden en gaf de legende van ‘Wrong Way Silva’ definitief vorm. Bij de vrouwen finishte de Keniaanse Tegla Loroupe als eerste. Daarmee werd ze de eerste Afrikaanse atlete die de New York Marathon won! Ook zij zou de daaropvolgende editie winnen… In 2016 richtte Tegla Loroupe het Athlete Refugee Team (ART) op, bestaande uit atleten die onder gewelddadige en onrechtvaardige conflicten hebben geleden.

Haar mooiste overwinning op de wind.