William Goodge, een record dat verdeelt

De Brit William Goodge heeft het record voor de oversteek van Australië verpulverd. In amper 34 dagen legde hij de 3.800 kilometer af tussen Cottesloe Beach in Perth en Bondi Beach in Sydney. Een bovenmenselijke uitdaging, voltooid in een ongeziene tijd. Te veel? Tal van stemmen binnen de hardloopgemeenschap zetten vraagtekens bij de prestatie.

De prestatie: tweeënhalve marathon per dag onder een brandende zon

Hoe ver kan de mens gaan? Als je kijkt naar de records en prestaties die overal ter wereld in het hardlopen aan de lopende band sneuvelen, valt die vraag onmogelijk te beantwoorden. De prestatie van William Goodge, die het record voor de oversteek van Australië verpulverde, is dan ook indrukwekkend: 110 kilometer per dag, 34 dagen lang, onder een loodzware zon en over een woestijnachtige ondergrond die lichaam en geest maximaal op de proef stelt. William Goodge deed het en scherpte het vorige record van Chris Turnbull uit 2023 met liefst drie dagen aan! Voor wie hem niet kent: Goodge was model en rugbyspeler in de Britse derde klasse (semi-prof) voordat hij ultraloper werd. Als ultraloper liep hij onder meer het hele Verenigd Koninkrijk door en beweert hij de snelste Brit te zijn die de Verenigde Staten heeft doorkruist (55 dagen). Met zijn prestaties zamelt hij geld in voor kankeronderzoek, de ziekte waaraan zijn moeder in 2018 overleed. Zijn prestatie in Australië droeg hij aan haar op. Bij de finish van zijn Australische avontuur in Sydney bracht hij hulde aan zijn moeder Amanda: “ze was de belangrijkste persoon in mijn leven”. De charismatische Brit wordt op Instagram gevolgd door 250.000 mensen, veel meer dan tal van professionele hardlopers, en heeft dankzij zijn prestaties een flink aantal sponsors verzameld.

Een ongelooflijke prestatie... en sceptici

Het probleem is dat de uitzonderlijke prestatie van William Goodge sinds zijn aankomst in Sydney op 19 mei volop wordt besproken, vooral in zijn thuisland. Binnen de hardloopgemeenschap klinken steeds meer kritische stemmen. William Goodge liep gemiddeld 110 kilometer per dag aan een tempo van 7 minuten per kilometer, met vooral een opvallend lage gemiddelde hartslag van 100 slagen per minuut. De oversteek van Australië is nochtans buitengewoon zwaar: meer dan 60 procent van het parcours loopt door extreem afgelegen gebieden. Dag na dag 110 kilometer afleggen in zulke omstandigheden vereist een eliteconditie, een vlekkeloze logistiek en vooral transparantie. Precies daar beginnen de problemen. Goodge gebruikte een Garmin-tracker en deelde zijn voortgang op Strava, twee vereisten van het Guinness World Records en Fastest Known Time (FKT) om een dergelijk record officieel te laten erkennen.

Toch zijn er inconsistenties vastgesteld die de erkenning van het record vandaag bemoeilijken: er werden verplaatsingen van meer dan 80 km/u geregistreerd en zijn gemiddelde hartslag is opmerkelijk laag voor dagen van meer dan 14 uur in een vijandig klimaat... Experts als Alex Hutchinson (auteur van de bestseller Endure: Mind, Body, and the Curiously Elastic Limits of Human Performance) trokken de fysiologische plausibiliteit van Goodges prestatie in twijfel: “Wat verontrustend is, is wanneer de gegevens niet kloppen. Een bepaald tempo zou bij een individu moeten overeenkomen met een bepaalde hartslag. Zo’n lage hartslag over waanzinnige afstanden is niet onmogelijk, maar wel hoogst onwaarschijnlijk, zeker als het alleen gebeurt wanneer niemand kijkt.” De ultraloper Robert Pope zei in april, tijdens Goodges run, tegen een Britse nieuwsorganisatie dat “zijn hartslag nergens op slaat”, al voegde hij eraan toe te hopen dat Goodges records echt zijn. Dat de prestatie van William Goodge zoveel sceptici oproept, komt doordat ze aan een paar onaangename voorgeschiedenissen doet denken...

Het eerdere geval van Robert Young

Ultraruns hebben al eerder te maken gehad met bedriegers. In 2016 werd de Brit Robert Young betrapt op fraude tijdens zijn oversteek van de Verenigde Staten: hij maakte regelmatig gebruik van een camper. Young gaf zijn poging uiteindelijk op en verwees naar een gebroken teen. De hardloopgemeenschap houdt nieuwe prestaties nauwlettend in de gaten: in de zaak-Young mengde zelfs Lazarus Lake, de legendarische directeur van de Barkley, zich in de discussie. Aan de authenticiteit van een sport die door haar beoefenaars zo hoog wordt gerespecteerd, kom je niet zomaar. Voor Goodge is het probleem dat verschillende elementen aan dat fraudeverhaal doen denken: een abnormaal lage hartslag, grillige gps-tracks en het ontbreken van onafhankelijke getuigen langs een groot deel van het parcours. William Goodge kwam soms met merkwaardige verklaringen, zeker voor een loper die duidelijk niet vies is van aandacht.

Op 15 mei, de dertigste dag van zijn run, vroeg hij om niet langer gevolgd te worden: “dit is mentaal te veel voor me. Ik moet alleen finishen”. Ook tijdens zijn oversteek van de Verenigde Staten in 2023 kreeg William Goodge het aan de stok met een man die de onderneming van dichtbij wilde bekijken. Zo werd wetenschapper Will Cockerell door het team van Goodge bekogeld met stenen toen hij in zijn auto zat... Elementen die twijfel zaaien over zijn Australische prestatie, zonder haar daarom volledig te ontkrachten. Het voordeel van de twijfel. Je kunt je moeilijk voorstellen dat iemand die loopt ter nagedachtenis aan zijn moeder en geld inzamelt voor de strijd tegen kanker, bedriegt.

Het tijdperk van sociale media: heiligt het doel de middelen?

Deze pijnlijke controverse, want we hadden zijn prestatie liever gewoon gevierd, vertoont veel symptomen van deze tijd: de overheersende rol van sociale media, jaloezie tussen ‘influencers’ en profatleten en fenomenen die helaas inherent zijn aan sociale media. William Goodge is charismatisch, presteert sterk en heeft een enorme fanbase achter zich. Genoeg om jaloezie aan te wakkeren. Maar gezien de druk die zijn ‘influencerstatus’ met zich meebrengt tegenover zijn publiek en sponsors, is het ook niet uitgesloten dat hij heeft gefraudeerd. Kunnen we er zeker van zijn dat William Goodge de authenticiteit van zijn prestaties boven zijn persoonlijke doelen stelt? Heiligt het doel, sponsors, geld voor de strijd tegen kanker, het in stand houden van de community die vandaag zijn broodwinning vormt, zijn ego... de middelen niet?

Vragen die we liever onbeantwoord laten in een tijd die door dit soort kwesties wordt beheerst.