Courtney Dauwalter, koningin van de ultratrail, loopt 2:49:54 in de Twin Cities Marathon

Van de bergen naar de weg: nieuwsgierigheid boven strategie

Geen uitgekiend trainingsplan, geen streeftijd en geen coach aan haar zijde. Alleen de nieuwsgierigheid om te ontdekken « hoe dat voelt ». « Ik had geen idee hoe het zou gaan, maar juist dat trok me aan », vertelde ze voor de start.

Het resultaat: 2:49:54, zevende vrouw en 64e overall, in helse hitte en wind. Voor een atlete die normaal dertig uur in de bergen doorbrengt, is dat een tijd die respect afdwingt. Maar nog meer dan de prestatie spreekt haar houding tot de verbeelding: geen groot verhaal, geen marketingbombardement. Gewoon een kampioene die zich opnieuw « als rookie wilde voelen ».

Een indrukwekkend palmares en grenzeloze veerkracht

Voor we haar race van dichterbij bekijken, moeten we eerst stilstaan bij wie Courtney Dauwalter is. Ze is een legende in de duursport en de onbetwiste GOAT van de trailrunning. Ze won de Hardrock 100 drie keer, de Western States twee keer en de UTMB drie keer, waaronder de legendarische trilogie van 2023: Western States, Hardrock en UTMB in één jaar. Niemand had dat ooit eerder gepresteerd.

Op ultradistances heeft ze de fysieke en mentale grenzen van het mogelijke verlegd. Op haar veertigste loopt ze nog altijd in de top tien overall, tussen de beste mannen, met dezelfde glimlach en haar inmiddels iconische wijde shorts. Een ster zonder glitter, die draait op jelly beans, nacho’s en blond bier en over de « pain cave » praat alsof het een speeltuin is. In die « pain cave » bracht ze tijdens haar laatste UTMB, enkele weken geleden, opnieuw veel tijd door. Halverwege zei haar lichaam stop, maar dankzij haar ijzersterke mentaliteit haalde ze de finish. Opgeven is voor haar nooit een optie geweest.

Terug naar haar roots

De Amerikaanse atlete werd geboren in Hopkins, Minnesota, en groeide op op enkele kilometers van het parcours van de Twin Cities Marathon. Voor haar voelde deze wedstrijd duidelijk als thuiskomen. Hier liep ze in 2009 al haar eerste marathon, in 3:18, en in 2012 volgde een tweede, samen met haar broers, « voor de lol ».

Dertien jaar later keerde ze terug op dezelfde wegen, met dezelfde instelling: nieuwsgierigheid en plezier. Al beschikte ze nu natuurlijk over veel meer ervaring… en conditie. « Na een zomer in de bergen was dit het perfecte moment om van decor te wisselen », schreef ze na haar race op Instagram. « Mijn benen testen op de weg was leuk. En zwaar. Maar vooral leuk. »

Een perfect beheerste race, dezelfde herkenbare stijl

Courtney Dauwalter verscheen aan de start zoals we haar kennen: lange shorts, een oranje shirt en een glimlach die niet van haar gezicht leek te wijken. Aan haar voeten: een volledig wit paar Salomon-schoenen, een mysterieus prototype van het Franse merk dat de sneakernerds op sociale media in vuur en vlam zette.

Op de weg was er dan weer geen mysterie: ze liep als een metronoom. Ze passeerde de halve marathon in 1:24:09, hield een strak tempo van 3:59/km aan en verloor in de tweede helft enkele seconden door het sterk golvende parcours en de tegenwind. Aan de finish stond een tijd van 2:49:54 en veranderde een grimas in een glimlach: « That was so fun. »

Jane Bareikis won de race in 2:32:52, voor Megan O’Neil (2:36:43) en Allie Kieffer (2:38:44). Bij de mannen kwam Will Norris als winnaar over de finish in 2:15:39. Tesfu Tewelde (2:16:04) en Benard Kipkemoi Rotich (2:17:35) maakten het podium compleet.

De grenzen tussen trail en weg doorbreken

De GOAT van de trailrunning op de weg zien uitkomen, werkt onvermijdelijk inspirerend voor alle liefhebbers van het hardlopen. Haar deelname aan de Twin Cities Marathon vertelt een oprecht en authentiek verhaal: de grenzen tussen trail, ultra en weg vervagen.

Ze laat zien dat een ultraloper plezier kan beleven aan de koningsafstand, dat prestaties niet altijd om podiumplaatsen draaien en dat nieuwsgierigheid een motor kan zijn die net zo krachtig is als ambitie. Kortom, ze herinnert ons eraan dat sport, en hardlopen in het bijzonder, een speelveld blijft om te experimenteren en te ontdekken hoe ver we kunnen gaan.

Net als Dauwalter hebben ook andere proftrailers zich al aan de weg gewaagd, om aan hun snelheid te werken of simpelweg nieuwe ervaringen op te doen. Denk aan Mathieu Blanchard (2:22 in Parijs in 2023), Jim Wamsley (2:15) en Tom Evans. De meest recente winnaar van de UTMB kan op de baan en de weg internationale tijden voorleggen: 13:41 op 5 km, 29:44 op 10 km en 1:03:14 op de halve marathon.

Courtney Dauwalter heeft geen nieuwe marathonpoging aangekondigd. Maar bij haar weten we één ding zeker: het is nooit voorbij. Elke race is een avontuur, elke pijn een spel en elke finish een nieuw vertrekpunt. Haar 2:49 is dan misschien geen wereldrecord, de tijd vat wel perfect de mentaliteit van de trailkoningin samen: plezier vóór prestatie, nieuwsgierigheid vóór overwinning.

✔ Bekijk hier alle uitslagen van de wedstrijd.