De Ekiden Villeneuve d’Ascq, de niet te missen estafettemarathon van Noord-Frankrijk

Tijdens de zesde editie op 12 oktober brak de Ekiden Villeneuve d’Ascq opnieuw het deelnemersrecord, met bijna 3.500 lopers aan de start. Een uitzinnige sfeer, scherpe tijden… Marathons.com laat je deze magische ochtend opnieuw beleven.

Een afgeladen parkeerterrein. Een stadion dat uit zijn voegen barst. Op de achtergrond klinkt « Freed from Desire » van Gala. Je zou haast denken dat er een wedstrijd van Olympique Marcquois Rugby op het programma stond. Mis. Op zondagochtend 12 oktober liepen 3.390 deelnemers, verdeeld over 565 teams, over de baan van het Stadium Lille Métropole tijdens de zesde editie van de Ekiden Villeneuve d’Ascq, een estafettemarathon voor teams van zes die heel Noord-Frankrijk in beweging brengt. « We hebben het aantal beperkt, omdat we elk jaar groeien. Voor de veiligheid hebben we een limiet van 550 teams ingesteld. Als we dat niet hadden gedaan, zouden we op 700 tot 750 teams uitkomen », vertelt organisator Didier Cauchy.

Eerlijk gezegd leek het stadion bijna te ontploffen. Om 9 uur gingen zowel gelegenheidslopers als doorgewinterde marathonlopers van start voor vijf kilometer. « Daarna wisselen we 10 en 5 kilometer af, voordat de laatste loper 7,195 kilometer voor zijn rekening neemt ». Een bonte verzameling lopers, verenigd door dezelfde glimlach. Met een sinaasappelpartje in de hand kwamen Hélène Andrzejak en Francois Dellatre, leden van Union Sportive Douvrin Athlétisme, vooral voor het plezier. Zij begon aan het begin van het jaar met hardlopen, hij is gespecialiseerd in ultra-trailrunning (drie deelnames aan de Grand Raid de La Réunion): samen legden ze het oosten van Lille af in 22 minuten. « Tijd voor bier nu », glimlachen ze.

Een duurzame medaille om de puzzel compleet te maken

Samen delen, zorg voor elkaar en elkaar helpen: dat zijn de waarden die Louis Grattepanche wil uitdragen. Met New Balance-schoenen aan zijn voeten werkt deze Lillenaar, die samen met zijn tweelingbroer Victor in de wijk Bois Blanc woont, al vier jaar aan een project dat hem na aan het hart ligt. « Ik wilde mijn collega’s van de Advens-groep (een cybersecuritybedrijf, red.) erbij betrekken, samen met LADAPT, dat me begeleidde toen ik jonger was », vertelt hij met een lichte spraakbeperking. Louis heeft een rechterhemiparese (gedeeltelijke verlamming) en behaalde een diploma wiskunde. Hij wil de drempel rond een handicap wegnemen. Veelzeggend genoeg was hij degene die de laatste hectometers voor zijn rekening nam, in 49 minuten en 6 seconden.

Met zijn haar inmiddels wat grijzer kwam Éric Delannoy samen met zijn trainingsmaatjes van OSM Lomme Athlétisme. « Ik ontdekte het hardlopen vijftien jaar geleden, legt de zestiger uit. Eerst deed ik het naast het fietsen. Daarna nam het hardlopen de overhand ». Sindsdien heeft de Noord-Fransman heel wat grote marathons gelopen, met een persoonlijk record van 3.55 in Rome in 2014. Keulen, Porto en Parijs, zijn favoriet. « Het parcours is schitterend. Dit is de mooiste stad ter wereld ». Volgend jaar neemt hij deel aan de marathon van Freiburg, met als doel onder de vijf uur te duiken.

Ook zondag kon je de verzameling compleet maken. Terwijl sommigen met hun eerste medaille naar huis gingen, konden anderen het laatste puzzelstuk bemachtigen (zie foto hierboven). Zes medailles voor zes edities. « Voor volgend jaar gaan we het ontwerp opnieuw bekijken », vertelt evenementdirecteur Didier Cauchy. Op de klok zette Team Jean-Luc Lemire, voormalig specialist op de 3.000 meter steeplechase, een tijd van 2.26.12 neer (gemiddeld 17,32 km/u). Les Girls, een van de vier volledig vrouwelijke teams, liep een verdienstelijke wedstrijd (3.11.09), met een sterke tijd van Inès Leuwers (5 kilometer in 20.52 tijdens de voorlaatste estafette). Een ochtend die bijna te snel voorbijging.

Collega’s, vrienden, gezinnen en kinderen: de Ekiden Villeneuve d’Ascq denderde mee op het ritme van de passen van 3.390 lopers. Boven alles was het een marathon van samen delen en een menselijke ervaring. Terwijl de deelnemers nu al met weemoed terugkijken, belooft volgend jaar nog mooier te worden.