Marathon van Amiens: meer dan 1.600 lopers maken er een feest van

Dit jaar geen 100 km van de Somme, maar wel een volledige dag in het teken van langeafstandslopen. De grootste nieuwigheid van deze editie was de spreiding van de wedstrijden. Vorig jaar vonden de 100 km van de Somme op dezelfde dag plaats, waardoor de verschillende afstanden al in de ochtend gezamenlijk konden starten. Dit keer stonden alleen de halve marathon van de Amicale du Val de Somme en de marathon van Amiens Métropole op het programma. Ondanks het gure weer kon dat de deelnemers niet deren: zij waren vastbesloten een grijze herfstdag wat kleur te geven.

De deelnemers aan de halve marathon hadden het weer aan hun kant. Geen regen en geen felle zon, wel een aangename temperatuur, al stak er soms een grillige wind op die het tempo afremde. Enkele bekende namen uit de Somme stonden aan de start, onder wie Brahim Zouaoui, een vaste winnaar op de regionale wedstrijden, en Aurélien Dassonneville, Frans kampioen op de 100 km in 2024.

Op de marathon viel het scenario dan weer uit in het voordeel van de regen, die de lichamen afkoelde en de opdracht voor de lopers zwaarder maakte. Maar terwijl de lucht donkerder werd, klaarden de tijden op. Ultraduurloper Julien Nison bevestigde zijn status en schreef zijn naam nog wat nadrukkelijker in de geschiedenis van de wedstrijd, na zijn overwinning op de 100 km in 2023.

Een parcours dat snelle tijden mogelijk maakt

Zowel de halve marathon als de marathon was uitgetekend met het oog op beginners én ervaren lopers die een sterke prestatie ambieerden. Het parcours liep langs het Sommekanaal en bleef, ondanks twee korte hellingen, erg snel. De deelnemers vertrokken op asfalt vanaf de Avenue des Cygnes, vlak bij het Parc du Grand Marais, in de richting van Camon. Ruim 12 km lang volgden ze de rivier, afwisselend over betonnen paden en zachtere ondergrond, tot ze de beroemde chemin de Halage bereikten. Dat prachtige wandelpad loopt langs bloemrijke huizen in de hortillonnages.

Aan het einde van dit deel keerden de lopers om en kwamen ze opnieuw langs het stadscentrum, op weg naar het Parc du Grand Marais. Daar lag het bord van kilometer 21, waar de marathonlopers de halve marathon passeerden. Voor hen ging de tocht verder richting Picquigny, een klein stadje dat bekendstaat om zijn Course du Château. Daarna moesten ze via de chemin de la Marine terugkeren om uiteindelijk onder de overdekte markthal van het Parc du Grand Marais de finish te bereiken.

De deelnemers aan de halve marathon liepen alleen heen en terug langs de Somme tot Picquigny. Hélène Lemay, die uitkomt voor US Camon en geregeld marathons loopt, bevestigde het: « Als je je record wilt verbeteren, is dit parcours perfect. » Die mening werd gedeeld door Perrine Ysbaert, een lokale deelneemster die de halve marathon als tiende finishte in 1u39: « Het was een mooi parcours, en het motiveert om elkaar onderweg heen en terug te kruisen! Het loopt echt heel vlot. »

Sterke podiumplaatsen op de halve marathon

Brahim Zouaoui pakte de winst in 1u11’12 na een wedstrijd die hij schouder aan schouder uitvocht met Aurélien Dassonneville. Die had last van een blessure, maar was vastbesloten niet op te geven. Omdat hij de intrinsieke kwaliteiten van de Franse kampioen op de 100 km kende, wist de atleet van de Amicale du Val de Somme dat hij zijn aanval in de slotkilometers moest plaatsen. Dat deed hij precies op twee kilometer van de finish. « Wanneer ik versnellingen plaatste, zag ik dat hij geen snelheid had. Ik besloot bij hem uit de wind te blijven tot de laatste twee kilometer en hem daarna op tempo te lossen ». De master loopt binnenkort de 10 km van Houilles en Lille, met de ambitie zijn persoonlijk record onder 31’30 te brengen.

Aurélien Dassonneville, winnaar van de vorige editie van de 100 km van de Somme, had voor de start last van een ontsteking aan zijn been. Hij beschouwde de wedstrijd dan ook als een test, na twee weken waarin hij uitsluitend op de fiets had getraind. Toch verbeterde hij zijn persoonlijk record op de afstand: « In het begin voelde ik me goed. We vertrokken aan 3’15 per kilometer, sneller dan gepland. Op de terugweg vertraagden we door de wind. Pas in de laatste vier à vijf kilometer liet mijn voet me met rust. Ik probeerde tempo en positie vast te houden. Dat is al heel goed! » Het podium werd vervolledigd door Robin Dourlens, een nieuwkomer in de metropool, die hier zijn eerste halve marathon liep, samen met zijn partner Anaïs Maquinghen. « Ik liep 1u12’51, precies wat ik voor ogen had. Ik kon de derde inhalen, die ik in het vizier had. Het was een echte achtervolgingsrace tot de laatste kilometer! »

Anne-Laure Salomon van RCA Triathlon won bij de vrouwen en finishte in 1u23’47. Voor Anaïs Maquinghen was het pas haar tweede halve marathon. De loopster, die meer vertrouwd is met trails en 10 km-wedstrijden, hield uitstekend stand. Ze verbeterde haar record met tien minuten en kwam in 1u24’48 zonder tekenen van vermoeidheid over de finish. Ze genoot van dit « vlot lopende parcours », in het spoor van haar vader en trainer bij Boulogne AC. Ook voor Louisa Dezaele was het haar tweede wedstrijd op deze afstand. Ze traint nochtans alleen, drie tot vier keer per week. Ze kwam amper vijf minuten voor de start aan, maar werd knap derde in 1u30’17… terwijl haar lokale partner iets verder achter haar volgde.

42,195 km en zeges die mentaal werden bevochten

Op de marathon viel de beslissing in 2u32’53. Een opluchting voor Julien Nison, ultraduurloper, twee jaar geleden winnaar van de 100 km in 6u39 en vorig jaar geselecteerd voor de wereldkampioenschappen met de Franse ploeg, maar toen gedwongen om de thuiswedstrijd te missen. « De laatste vier kilometer waren een gevecht met mezelf. Normaal zijn dat tempo’s die ik goed aankan. Misschien kreeg ik een lichte hypo, hoewel ik goed had gegeten, of misschien lag het aan de kou ». Net als zijn vrouw, die de wedstrijd moest staken, voelde hij zich niet goed. Hij bleef ver verwijderd van zijn persoonlijk record van 2u24, maar was wel tevreden: « Het is niet de tijd waarop ik hoopte, onder 2u30, maar volgens mij heeft vandaag niemand zijn doel gehaald. »

Achter hem werd Boris Estrine tweede. De master was eigenlijk niet van plan een marathon te lopen. « Ik zou gewoon een training afwerken ter voorbereiding op de finale van de 5 km van volgende week… en toen voelden mijn benen goed aan. » De wind hielp hem tot kilometer 32 vooruit, maar in het slot kreeg hij het zwaar. Toch bleef hij glimlachen: « Met een betere gezondheid en wat meer diepgang had het nog beter gekund! ». Léo Crowet, een vaste klant op het podium van de marathon van Amiens, kwam helemaal uit het noorden en pakte een derde plaats die naar een overwinning smaakte. Vanaf kilometer 30 kreeg hij blaren onder zijn voeten, maar hij beet door tot het einde: « Ik heb mijn tanden op elkaar gezet! Het doel was te herstellen van Rouen, waar ik drie weken geleden liep. Het is een van mijn mindere tijden, maar goed, we zijn te snel vertrokken. »

Bij de vrouwen ging de overwinning naar een loopster uit Blois, Virginie Cochereau, die als eerste finishte in 3u15’54. « Een marathon in de namiddag was nieuw voor mij. Ik ben ontzettend blij met de overwinning, ook al is het geen uitzonderlijke tijd. » Ze kwam samen met haar man, die eveneens loopt, en ontdekte Amiens: « We kozen deze marathon vanwege de kathedraal. Het is onze tiende. We lopen nooit twee keer dezelfde wedstrijd ». Achter haar liep Sandra Humbert uit het noorden naar een persoonlijk record, ondanks een moeilijk slot. « Ik ben blij, maar ook een beetje teleurgesteld. Ik ben te snel gestart en het einde was zwaar met die wind. Gelukkig waren mijn kinderen en mijn man er om me aan te moedigen ». Gwendoline Cerouter toonde moed en realisme. Nadat ze op kilometer 15 had moeten stoppen, liep ze puur op karakter verder: « Ik ben blijven aanklampen. Ik zag andere vrouwen het moeilijk krijgen en je moet het zeggen zoals het is: daar put je zelf ook wat kracht uit om vol te houden. Ik wilde 3u30 lopen, ik liep 3u34, maar met een stop erbij lukt dat. Eerlijk gezegd geloofde ik er helemaal niet meer in. Geweldig! »

Vrijwilligers, de onmisbare schakel van elke wedstrijd

Het staat buiten kijf: zonder vrijwilligers zouden wegwedstrijden niet bestaan. Sommigen komen af en toe helpen, anderen zijn vaste waarden die er elke editie opnieuw bij zijn. Marie Dubuc is een van hen. Ze is aanwezig op alle evenementen van de Amicale du Val de Somme, meer dan zes per jaar, en was ook nu weer van de partij. Een beetje vermoeid, maar goed omringd, onder meer door haar zoon die ze had meegesleept in het vrijwilligersavontuur. Iedereen kent haar naam. Gilles, een andere vrijwilliger, glimlacht: « Marie is de ster onder de vrijwilligers! » Ook hij behoort tot de vaste waarden. Als regelmatige loper vindt hij het belangrijk iets terug te doen voor de mensen die hem normaal tijdens wedstrijden aanmoedigen.

De man, afkomstig uit Reims, regelde die ochtend de doorstroming van de lopers: « Vorige zondag liep ik een halve marathon in Reims. Ik heb het werk van de vrijwilligers gewaardeerd, en vandaag is het mijn beurt. » Soms combineert hij beide rollen. Tijdens het volgende evenement van zijn club, in december, is hij om 7 uur vrijwilliger en om 10 uur loper. Mathilde Gillon is al twintig jaar aangesloten bij de Amicale du Val de Somme en maakt deel uit van het bestuur. Zij coördineert het team dat instaat voor de medailles en de bevoorrading na de finish. Ze vat de sfeer van deze dag perfect samen: « Ik hou van het contact met de mensen, van hun glimlach… Want zonder vrijwilligers is er geen wedstrijd. Samenwerking is belangrijk en doet ook op menselijk vlak deugd. Dat hebben we allemaal nodig ». In totaal droegen meer dan 150 vrijwilligers bij aan het goede verloop van de dag.

Lawaai voor de finishers bij de aankomst

Onder de grote markthal van het park hadden zich een honderdtal supporters verzameld om de marathonfinishers toe te juichen. Ook de deelnemers aan de halve marathon kregen volop aanmoedigingen. De leden van de Brigade du kiff liepen zondag niet mee, maar aan de kant blijven staan was geen optie. Deze vriendengroep uit de kindertijd, allemaal lopers in hun vrije tijd, kwam een van de eigen leden aanmoedigen, met kleurrijke spandoeken in de hand en een aanstekelijk enthousiasme. Ze stonden er vanaf kilometer 5 en bij de finish en zorgden overal voor sfeer. Hun vriend Raphaël Viguier beleefde een bijzondere editie, zowel op menselijk als sportief vlak: « Het doet deugd hen bij de finish terug te zien. Dit is mijn derde marathon, maar de eerste keer dat ik met een doel liep. Ik wilde 3u35 lopen, ik deed het sneller en dat is deels dankzij hen! »

Ook deze editie in Amiens maakte indruk, ondanks de afwezigheid van de 100 km van de Somme. De marathonlopers van Amiens Métropole en de deelnemers aan de halve marathon van de Amicale du Val de Somme brachten met hun moed en vastberadenheid leven in de wandelpaden van de stad.

✔ Bekijk alle uitslagen van de marathon en de halve marathon van Amiens.