Waarom je de Marathon van Rome minstens één keer in je leven moet lopen

In Rome loop je niet zomaar een marathon: je doorkruist twintig eeuwen geschiedenis. Van het Colosseum tot het Vaticaan is de Marathon van Rome een mythische wedstrijd en een gigantisch openluchtmuseum. Het parcours is snel, de weersomstandigheden vaak gunstig en alles lijkt aanwezig om sterk te presteren. Toch wacht er in dit ideale decor één specifieke uitdaging op de runners: de Romeinse kasseien. Charmant voor toeristen, een stuk minder vriendelijk voor lopersenkels. Onze redactie analyseerde het parcours van deze bijzondere marathon.

Rome, een marathon midden in de geschiedenis

De Marathon van Rome draait in de eerste plaats om sfeer. De start ligt op een steenworp van het Colosseum en de finish in het Circus Maximus geeft lopers het gevoel dat ze een scène uit de film Gladiator naspelen. Een betere setting om aan de koningsafstand te beginnen, is moeilijk denkbaar. Na een paar passen ruilen de runners de antieke mythe in voor de moderne chaos van de stad: ze lopen langs majestueuze pleinen, door smalle straatjes, over bruggen en langs basilieken. Italiaanse charme in al haar glorie. Hugo, die de wedstrijd in 2023 uitliep, bewaart er mooie herinneringen aan: « Rome was mijn tweede marathon. Ik heb enorm genoten van de ervaring. Al snel kom je uit op het Sint-Pietersplein via de Via della Conciliazione, die voor de gelegenheid volledig is afgesloten. Het is zonder twijfel een van de meest legendarische passages die ik ooit heb gelopen. »

De wedstrijd is door World Athletics gecertificeerd met het Elite Label en behoort tot de grote marathons van Europa. Er zijn bevoorradingsposten om de 5 kilometer, een geweldige sfeer in het historische centrum en duizenden toeschouwers langs de Tiber. Een groot volksfeest. In 2025 haalden ruim 50.000 finishers de finish van de verschillende evenementen, waaronder de 5 km, de estafette-marathon en de marathon. 21.000 van hen liepen de volledige marathon.

Ontdek of de Romeinse kasseien de Marathon van Rome echt zo zwaar maken. Wij vertellen je alles over het parcours van deze legendarische wedstrijd.

Een parcours waarop je snel kunt lopen

De Marathon van Rome staat vooral bekend om zijn schoonheid, maar het parcours is tegelijk behoorlijk snel. De wedstrijdrecords bewijzen dat je in de straten van de Italiaanse hoofdstad stevig kunt doorlopen: 2u06’24 bij de mannen en 2u22’52 bij de vrouwen. Het totale hoogteverschil bedraagt ongeveer 100 meter, waardoor het parcours vrij vlak is. In de eerste helft zijn er enkele hellingen waarop je je tempo moet aanpassen, maar echt zwaar wordt het nergens. Grote moeilijkheden zijn er dus niet.

Het parcours leent zich zelfs voor een negative split, zolang je niet te hard van stapel loopt. Langs de Tiber nodigen de lange rechte stukken uit om te versnellen, zeker wanneer je benen nog fris zijn en de stad om je heen ontwaakt. Maar ervaren lopers weten het: in Rome houd je beter wat energie over voor de tweede helft. Zo kom je niet in de problemen op de laatste hellingen en bij een ongewone hindernis die deze marathon zijn eigen karakter geeft.

Alsof de laatste 12 kilometer van een marathon nog niet zwaar genoeg zijn, duiken in het laatste derde deel, tussen kilometer 30 en 40, de kasseien op. Voor sommigen het slechtst denkbare moment, wanneer de benen beginnen te verzuren en de mentale weerbaarheid afneemt.

Ik heb fantastische herinneringen aan de laatste tien kilometer, die door het historische centrum voeren. Ik was gewaarschuwd voor de “hel van de kasseien”, maar uiteindelijk zijn ze vrij breed en gelijkmatig. Alleen enkele technische passages vragen extra aandacht, zoals een haarspeldbocht van 180 graden ter hoogte van de Piazza del Popolo. Het laatste deel slingert door kleine straatjes. Hoe verder je komt, hoe sterker je voelt dat je het hart en de ziel van Rome binnendringt. Magisch.
Hugo, finisher van de Marathon van Rome

De Romeinse kasseien, technisch uitdagend maar goed te doen

Vaak hoor je dat kasseien je benen slopen. Dat klopt… gedeeltelijk. In Rome beslaan de kasseienstroken slechts ongeveer 20% van het parcours en het wegdek is de afgelopen jaren verbeterd. Moderne schoenen met veel demping vangen de trillingen beter op dan vroeger. Pas wel op met ultralichte carbonracers. Op een onregelmatige ondergrond is stabiliteit belangrijker dan een paar gram minder.

De echte uitdaging is dat je alles tegelijk moet managen. Vanaf kilometer 30 slaat de vermoeidheid toe en wordt je concentratie minder, terwijl je de controle moet behouden: je voet goed neerzetten, onregelmatige stenen ontwijken, je pas afwikkelen, je tempo bewaken en op tijd eten en drinken. Veel om aan te denken voor een brein dat al een tekort aan glycogeen heeft. Maar dat is ook Rome: je loopt letterlijk door eeuwen geschiedenis. Deze kasseien, de sampietrini, zagen sinds de 16e eeuw strijdwagens, keizers en pelgrims voorbijkomen. Hun naam verwijst naar het Sint-Pietersplein, het eerste plein dat ermee werd bedekt. Het zijn basaltblokken die door de tijd glad zijn geworden. Ze bepalen mee het karakter van de stad, maar kunnen vooral bij regen verraderlijk glad zijn.

Op deze stenen lijkt het soms alsof je met je enkels danst: je pas wordt korter en voorzichtiger, je blik gaat naar beneden en je rug spant zich aan. Veel runners schakelen een tandje terug, vijf tot tien seconden per kilometer, om hun gewrichten te ontzien voordat ze later weer versnellen op het asfalt. Volgens Hugo zijn de kasseien intimiderend, maar valt het uiteindelijk mee: « Ik heb fantastische herinneringen aan de laatste tien kilometer, die door het historische centrum voeren. Ik was gewaarschuwd voor de “hel van de kasseien”, maar uiteindelijk zijn ze vrij breed en gelijkmatig. Alleen enkele technische passages vragen extra aandacht, zoals een haarspeldbocht van 180 graden ter hoogte van de Piazza del Popolo. Het laatste deel slingert door kleine straatjes. Hoe verder je komt, hoe sterker je voelt dat je het hart en de ziel van Rome binnendringt. Magisch. »

Een finish vol geschiedenis en emotie

Na al die inspanningen loop je de laatste meters in het Circus Maximus, waar de Romeinen ooit naar wagenrennen en gladiatorengevechten keken. Vandaag zijn de wapens veranderd, maar de strijd met jezelf blijft dezelfde: volhouden tot de finish. Voor lopers is aankomen tussen de ruïnes, op een plek die zo zwaar beladen is met geschiedenis, een moment waarop de tijd lijkt stil te staan. Een mix van trots en emotie die alleen de Marathon van Rome kan bieden.

Wedstrijdinformatie

Datum: 22 maart 2026
Starttijd: 8.30 uur
Editie: 31e editie
Afstand: 42,195 km
Positieve hoogtemeters: ongeveer 100 m
Deelnemers: 50.000 lopers, onder wie 28.000 marathonlopers, uit 120 landen
Wedstrijdrecords: Asbel Rutto (2u06’24, 2024) / Kebede Megertu Alemu (2u22’52, 2019)
Gecertificeerde wedstrijd: World Athletics Elite Label

De Marathon van Rome draait niet alleen om de klok. Het is ook een culturele en historische ervaring die zijn gelijke niet kent. Lopen tussen het Colosseum en de Sint-Pietersbasiliek, bij zonsopgang langs de Tiber en onder de aanmoedigingen van de Romeinen finishen op een symbolische plek als het Circus Maximus: dit is een marathon die je minstens één keer in je leven moet meemaken. Ja, de kasseien aan het einde van het parcours maken het net iets zwaarder. Maar misschien maakt juist dat de finish nog mooier. In een wereld waarin wedstrijden steeds vaker volledig rond prestaties worden ontworpen, bewaart Rome zijn historische erfgoed. Het blijft een marathon vol emotie en een echte reis door de tijd.

✔ Parcours, inschrijving, uitslagen: ontdek alle informatie over de Marathon van Rome.