WK in Tokio: Isaac Nader pleegt de Portugese kraak op de 1.500 meter

Hij deed het op zijn Gressiers of op zijn Beamishs, dat mag je zelf bepalen. De Portugees Isaac Nader pleegde woensdag op de baan van Tokio de perfecte kraak in de finale van de 1.500 meter op het WK. Alles leek nochtans in de plooi te vallen voor Jake Wightman, de verrassende wereldkampioen van 2022 die op weg was naar een tweede titel. Maar Nader stormde in de laatste 30 meter naar voren en klopte iedereen. Zijn tijd: 3’34’’10, twee honderdsten sneller dan de Brit (3’34’’12). Het brons ging naar de Keniaan Reynold Cheruiyot in 3’34’’25, in de traagste finale sinds de masterclass van de Amerikaan Matthew Centrowitz op de Olympische Spelen van Rio in 2016.

Een finale vol plotwendingen

Het wedstrijdverhaal ontvouwde zich in verschillende bedrijven. De sterke Niels Laros, uiteindelijk vijfde in 3’34″52, had zich meteen voorin gemeld met Timothy Cheruiyot (vierde in 3’34″50). Tussen 500 en 700 meter zakte het tempo, bijna té sterk, waarna de ervaren Keniaan de gaskraan weer opendraaide. De toon was gezet voor een explosieve slotfase. Op 500 meter van de finish zette Jake Wightman zijn aanval in. Even leek hij zijn stunt van Eugene 2022 te herhalen: de Brit, die ook op de 800 meter uit de voeten kan, nam de leiding, sloeg een gat en leek op weg naar een tweede wereldtitel.

Maar in de bocht voor de laatste ronde liep zijn landgenoot Josh Kerr een blessure aan zijn rechterkuit op en waren zijn kansen verkeken. De regerende wereldkampioen vocht achterin door tot de finish en kwam hinkend over de streep: moedig, maar ver verwijderd van de rest (14e in 4’11’’23). Op het rechte stuk stormde vervolgens de onverwachte winnaar van de Diamond League-mijl in Oslo naar voren, als een gelanceerde sprinter, om Wightman de overwinning af te nemen. Een enorme verrassing voor de man die op WK’s indoor nooit verder was gekomen dan twee vierde plaatsen (2024 en 2025) en op zijn 23e nog 3’36″50 liep op deze afstand (dit seizoen aangescherpt tot 3’29″37).

De 24e Portugese medaille in de WK-geschiedenis

« In de laatste 100 meter geloofde ik volledig in mezelf, reageerde de bronzenmedaillewinnaar van de EK indoor in Apeldoorn afgelopen maart direct na afloop. Ik wist dat Jake (Wightman) tot het einde zou vechten, dus ik dook erin. Waarschijnlijk was het de eerste keer in mijn carrière dat ik dat deed, maar ik kon het risico niet nemen om een wereldtitel te verliezen. Uiteindelijk loonde het! Ik heb geen woorden voor wat er is gebeurd. (…) Sommige mensen hebben kritiek op me gehad en gezegd dat ik het nooit zou redden, maar kijk waar ik nu sta: wereldkampioen. Helaas heb ik de Portugese ploeg niet kunnen horen aanmoedigen, omdat het publiek hier zo luid is. Dit is één van mijn dromen die uitkomt, de andere zal tot 2028 moeten wachten. Goud winnen in Los Angeles is geen belofte, het is gewoon een droom. »

Met deze titel pakt Portugal zijn eerste medaille in de Japanse hoofdstad en schrijft Isaac Nader geschiedenis. Als achtste wereldkampioen uit de Portugese geschiedenis voegt de Benfica-atleet bovendien de 24e medaille toe aan de nationale erelijst. Op deze afstand treedt de geboren Faroër, afkomstig uit het zuiden van Portugal, in de voetsporen van illustere voorgangers: na Carla Sacramento (goud in Athene in 1997, brons in Göteborg in 1995) en Rui Silva (brons in Athene in 2004 en Helsinki in 2005) is Nader de vierde Portugees met een medaille op wat stilaan een Portugese specialiteit is geworden.

Een podium zonder zijn grootheden en zonder Franse inbreng

Deze finale had onderweg al meerdere toppers verloren, onder wie twee Noren met indrukwekkende palmares. Jakob Ingebrigtsen, de regerende olympisch kampioen, werd al in de series uitgeschakeld. Hij was niet fit en miste de benen. Zijn landgenoot Narve Gilje Nordås kwam evenmin door, nadat hij in de halve finales strandde. Aan Amerikaanse zijde werd Cole Hocker, de olympisch kampioen van Parijs, in de halve finales gediskwalificeerd wegens een elleboogstoot in de eindsprint. En de Fransen? Geen enkele van de veertien finalisten. Seizoensbeste Azeddine Habz (3’27″49) en zijn landgenoot Paul Anselmini kwamen niet door de series, terwijl Romain Mornet in de halve finales bleef steken.

Een finale die de kaarten opnieuw schudt

In één sprint veranderde Isaac Nader van status: de ambitieuze finalist, twaalfde in 2023 in Boedapest, is nu wereldkampioen. Jake Wightman, op een haar na verslagen, blijft gefrustreerd achter maar was wel de grote animator van de race. En Reynold Cheruiyot bevestigt op zijn twintigste dat hij de nieuwe vaandeldrager van de Keniaanse 1.500 meter is. Een afstand die op elk groot kampioenschap inmiddels evenveel verwachtingen oproept als de 100 meter.

De finale in Tokio heeft één ding duidelijk gemaakt: op de 1.500 meter kunnen de verhoudingen bij de kleinste misstap kantelen. Wightman ondervond het aan den lijve, Kerr door zijn blessure, en Nader greep zijn kans om met flair zijn naam aan de erelijst toe te voegen.