Hardlopen en dieren: wanneer de mens samen met of tegen zijn metgezellen loopt
De mens loopt al miljoenen jaren, in groep of alleen. Tegenwoordig doen we dat voor ons plezier en niet langer om te jagen, maar uithoudingsvermogen blijft onze belangrijkste fysieke troef. Het heeft ons vermoedelijk zelfs geholpen om door de eeuwen heen te overleven. Al vroeg domesticeerden mensen allerlei dieren. Sommigen bouwden een sterke band op met hun dieren en willen bijzondere momenten met hen beleven. Wat ligt dan meer voor de hand dan hun passie voor hardlopen samen met hun huisdier te beoefenen, of de strijd aan te gaan met viervoeters?
Gaya, trouwe trainingspartner van topatleet Yoann Kowal
Heel wat recreatieve en professionele atleten lopen graag met hun hond. Dat geldt ook voor de Franse steeplechaser Yoann Kowal, zesvoudig Frans kampioen bij de elite op de 1.500 meter en de 3.000 meter steeple en Europees kampioen op die laatste afstand. Zijn hond Gaya is minstens zo bekend als de atleet. In de loop der jaren groeide ze uit tot een echte mascotte van de Franse atletiek.
Dertien jaar lang vergezelde de Australische herder Yoann Kowal elke dag tijdens zijn training, behalve wanneer hij op de piste werkte. Soms liep ze zelfs twee keer per dag mee, ook in de winter. Kowal vertelde meermaals dat Gaya een van zijn belangrijkste motivaties was en een grote rol speelde in zijn ontwikkeling als loper. Tijdens heuveltrainingen was de hond onklopbaar. Bovendien kon ze honderd kilometer per week aan. Zo hielp ze haar baasje naar de absolute top, van de Olympische Spelen tot de Europese en wereldkampioenschappen.
Gaya heeft zelfs haar eigen Instagramaccount, @gaya_run. De trouwe vriendin van de atleet is inmiddels met pensioen. Ze vergezelde hem meermaals op trainingskamp, onder meer naar Font Romeu, en ook tijdens de Interclubs, het Franse clubkampioenschap atletiek. Tot groot plezier van de andere lopers.
Gobi, het eerste dier met een officieel startnummer in de Marathon de Paris
In 2019 liep Dion Léonard, een Australische liefhebber van langeafstandswedstrijden, de Marathon de Paris samen met zijn hond Gobi. Dat was een primeur voor het evenement: Gobi werd zo het eerste dier dat officieel aan de start verscheen in de Franse hoofdstad.
Hun ontmoeting lijkt zo uit een ontroerende film te komen. In 2016 nam de loper deel aan de Ultra Trail Gobi March, die dwars door de Gobiwoestijn in China voert. Het is een wedstrijd over zes etappes, waarbij elke etappe neerkomt op een marathon per dag. Tijdens de tweede etappe sloot een klein zwerfhondje zich bij Dion Léonard aan. Tot aan het einde van de lange wedstrijd bleef ze bij hem.
De ultraloper raakte gehecht aan het dier en besloot haar mee naar huis te nemen in Schotland, om haar te adopteren. Léonard weigerde Gobi in de steek te laten. Het leek erop dat zij hem had uitgekozen, al kon hij niet verklaren waarom ze juist voor hem en niet voor een andere loper had gekozen. De administratieve en financiële obstakels waren groot om de hond naar huis te brengen, maar dat hield de Australiër niet tegen. Hij startte een crowdfundingcampagne, die een enorm succes werd. Het verhaal haalde wereldwijd de media. De loper keerde daarop terug naar China om Gobi op te halen. Nadat ze was weggelopen en door een vrachtwagen was aangereden, leek elke hoop om haar levend terug te vinden vervlogen. Toch slaagde hij erin haar terug te vinden en definitief te adopteren. De hond werd zijn trainings- en wedstrijdpartner.
Zo werd startnummer 4915 van de Marathon de Paris 2019 aan Gobi toegewezen. Ze moet het lopersveld ongetwijfeld diep hebben geraakt.
Hardlopen met ezels, een discipline op zich
Welk land behalve de Verenigde Staten zou een wedstrijd organiseren waarin je als duo loopt met... een ezel? Pack Burro Racing, letterlijk racen met een bepakte ezel, is een Amerikaans concept dat al tachtig jaar bestaat en inmiddels ook naar Frankrijk is overgewaaid, meer bepaald naar Normandië. De wedstrijd, die in de VS tot een nationale sport uitgroeide, eert de ezels die het materiaal van Amerikaanse goudzoekers droegen, en de levens van die goudzoekers zelf.
In Frankrijk vond de eerste editie plaats op 16 maart 2024 in Moyaux, op initiatief van de vereniging Western Pack Burro Racing France. Het principe is eenvoudig: elke deelnemer blijft tijdens de hele trail van 7 km met een leidtouw verbonden aan een ezel. Het doel is om de andere mens-ezelduo's te verslaan. Daarbij gelden duidelijke regels. Zo mag je het touw van je ezelpartner niet loslaten en mag je de andere dieren niet aanraken. Dierenmishandeling is uiteraard verboden. Een dierenarts controleert de dieren om dat te bewaken. Wie de regels niet naleeft, wordt gediskwalificeerd.
Hoe verrassend het ook klinkt, ezels kunnen grote afstanden in een stevig tempo afleggen. De soort vindt haar oorsprong in de woestijnvlaktes van Noord-Afrika, waar ezels tot 60 km per dag in draf kunnen afleggen op zoek naar voedsel. Sinds hun domesticatie leven ze onder veel comfortabelere omstandigheden. Toch ligt obesitas op de loer door te weinig beweging en energierijk voer. Ezels staan vaak in een wei en krijgen niet dezelfde zorg als paarden, terwijl ze wel degelijk veel kilometers aankunnen. Je ezel laten meelopen is de beste manier om hem gezond te houden.
Met deze wedstrijd wil de vereniging aandacht vragen voor dieren die vaak worden verwaarloosd, mishandeld of door vooroordelen worden bekeken. Zoek je nog een nieuw dier voor je lange duurlopen, dan zit er maar één ding op: adopteer een ezel!
Man vs Horse Marathon, wanneer mensen het opnemen tegen paarden
De Man vs Horse Marathon is een wedstrijd over 35 km die sinds 1980 plaatsvindt in Llanwrtyd Wells, Wales. Het parcours voert over asfalt en bospaden, maar bevat ook technische passages door heide, moerassen, beekjes en bergen. Het traject is zo ontworpen dat het nu eens de mensen en dan weer de paarden bevoordeelt.
Bij de eerste editie stonden 35 lopers en 8 paarden aan de start. Inmiddels vertrekken elk jaar meer dan 700 lopers en 60 paarden, bereden door hun ruiters. Het idee ontstond uit een weddenschap tussen een cafébaas en een paardenfokker. De eerste beweerde dat een mens een paard kon verslaan op een zwaar parcours, als de afstand maar lang genoeg was. De tweede dacht daar precies het tegenovergestelde van.
De mens won drie edities: in 2004, 2007 en 2022, met een voorsprong van twee tot elf minuten. Het duurde 25 jaar voordat een loper de paarden in de wedstrijd wist te verslaan.
The Running of the Llamas, een feest rond lama's met een heroïsche race
Twintig jaar lang leefde het kleine stadje Hammond in Wisconsin op het ritme van The Running of the Llamas, een even bijzondere als feestelijke wedstrijd. Elk jaar tot en met 2016 kwamen honderden bezoekers, soms verkleed, naar de stad om deze aandoenlijke dieren te vieren met parades, animatie en spelletjes voor alle leeftijden.
Het hoogtepunt? Een race waarin lama's en hun eigenaars het tegen elkaar opnamen in de hoofdstraat. Tussen wilde sprints en koppige dieren door barstte het publiek voortdurend in lachen uit. Het evenement werd zo populair dat het zijn sporen naliet op de muren van de stad... en in The New York Times.
En de winnaar? Een emmer groene sla en eeuwige roem!
Het geheim waarmee tweevoeters andere dieren kunnen voorblijven, zit in ons zweet. We kunnen onze lichaamstemperatuur regelen door te transpireren zonder onze inspanning te onderbreken. Paarden en andere dieren moeten daarentegen een pauze inlassen wanneer hun lichaamstemperatuur te hoog oploopt. Mensen zijn dus in het voordeel bij hogere temperaturen, zoals in 2007. Voor, tijdens en na de wedstrijd worden bovendien strenge veterinaire controles uitgevoerd om de gezondheid van de dieren te bewaken.