Momenten die elke hardloper herkent

Versnellen zodra je een andere hardloper ziet

Iedereen heeft dit weleens meegemaakt. Hardlopen brengt mensen samen. Tijdens een training kom je dan ook regelmatig andere liefhebbers tegen. Je loopt rustig in je eigen tempo en geniet van je training, wanneer er in de verte plots een silhouet opduikt. Een andere hardloper. Meteen schakelt je brein een oeroud mechanisme in dat niemand echt kan verklaren: je versnelt. Er zijn verschillende theorieën voor dit fenomeen: sportief ego, competitiedrang, angst voor het oordeel van anderen of gewoon een adrenalinestoot. Wat de reden ook is, een paar minuten later heb je waarschijnlijk al spijt van die abrupte versnelling.

Voor iedereen vallen en doen alsof er niets is gebeurd

Het verhaal begint nog prima. Je loopt je duurloop van het weekend, bent geconcentreerd en zit helemaal in je eigen wereld. De kilometers tikken weg en dan… gaat het mis. Een verraderlijke stoeprand, een slecht gestrikte veter, een verkeerde beweging… en daar ga je, languit door de lucht. Natuurlijk weet jij het, weten wij het en weet iedereen het. De klap komt hard aan en het wordt stil. De voorbijgangers hebben alles gezien. Je eerste reflex: je waardigheid redden. Je staat op alsof er niets is gebeurd, terwijl je knie bloedt en je ego in stilte lijdt. Je loopt mank verder, maar je bent in elk geval elegant overeind gekomen.

Te snel vertrekken en volledig instorten

Ook al zijn sommigen er ware specialisten in, iedereen heeft tijdens een wedstrijd weleens een flinke klap gekregen. Je vertrekt op een tempo waarvan je denkt dat het goed zit, terwijl je dondersgoed weet dat je daar later voor betaalt. De laatste kilometers worden één lange lijdensweg, terwijl iedereen die verstandig is gestart zijn pas verlengt en je zonder enige moeite voorbijloopt.

Vergeten je horloge bij de finish stil te zetten

Nog een paar meter en je weet het al: je gaat je record verbreken. Je gaat over de finish, viert het voor de finishfoto die je voor 25 euro zult kopen, je juicht, je huilt. Dit nieuwe record heb je binnengehaald na weken van voorbereiding, twijfel en zweet. Je kunt je tijd vol trots op Strava zetten. Tenminste, dat was het plan. Tot je 1 uur en 15 minuten na de finish ontdekt dat je horloge nog steeds loopt… Wat een ellendige ronde! Er zit niets anders op dan je op Strava te verantwoorden.

Je afstand afronden naar een mooi rond getal

Traillopers, wegatleten, baanlopers: we hebben het allemaal weleens gedaan. Ja, we hebben het over die kleine heen-en-weertjes voor de deur of extra driekwart rondjes om de afstand van je training mooi af te ronden. En weet je wat? Je hebt groot gelijk!

Denken dat je sneller bent met een nieuw paar schoenen

In de winkel zag je er al indrukwekkend uit toen je het nieuwste model van je favoriete merk testte. Je liep een paar keer heen en weer door de hardloopafdeling om de schoenen uit te proberen. Onder ons gezegd: in de winkel test je natuurlijk nauwelijks iets. Tijdens je eerste training met je nieuwe racemonsters denk je dat je de snelste loper ter wereld bent. In werkelijkheid kom je thuis met twee flinke blaren, omdat je de schoenen niet rustig had ingelopen.

Sprinten om een rood licht te halen en daar natuurlijk spijt van krijgen

Voor de stadsrunners onder ons. Je hebt ongetwijfeld je pas versneld toen je zag dat het voetgangerslicht bijna op rood sprong. Jawel, een ferme versnelling, alsof je leven ervan afhing, alleen maar om niet te hoeven wachten. Uiteindelijk schiet niet het licht, maar je hartslag in het rood en heb je drie kilometer nodig om daarvan te herstellen. Als dat al lukt.

Langs een etalage lopen en jezelf zien hardlopen

Dacht je dat niemand het zag? Ondeugd! Op dat moment denk je dat je loopt als een prof: een lichte pas, ontspannen armen en een rustige blik. Je loopt langs de etalage van een winkel of een splinternieuw kantoor en denkt: “Laat ik eens kijken hoe ik eruitzie als ik hardloop.” Tegen alle verwachtingen in, en wij hadden er eerlijk gezegd ook geen seconde vertrouwen in, is het resultaat overduidelijk: een paniekerige pinguïn. Een hiellanding die niet zou misstaan bij een olieboring, een pas die meer wegheeft van een babygiraf die leert lopen dan van een olympisch atleet en een gezicht dat dezelfde kleur heeft als pesto rosso. Kortom: kijk de volgende keer gewoon recht vooruit.

Natuurlijk is de lijst nog veel langer, maar als je al een flink aantal van deze momenten herkent, betekent dat vooral dat je veel tijd hardlopend doorbrengt!