Waarom is de Marathon van Parijs zo zwaar?

Elk jaar wagen tienduizenden lopers zich aan de 42,195 kilometer van de Marathon van Parijs. Een kolossale uitdaging, zeker, maar in de Franse hoofdstad volstaan sterke benen niet: je hebt ook een ijzeren hoofd nodig. Net als New York en Boston heeft Parijs een reputatie die het helemaal waarmaakt. Achter de historische monumenten en het ansichtkaartdecor schuilt een parcours dat zowel meedogenloos als onvergetelijk is.

Meer hoogtemeters dan je op het eerste gezicht denkt

Op papier lijkt de Marathon van Parijs misschien behoorlijk toegankelijk. Een grote stad, een uitstekende organisatie, brede wegen en geen berg in zicht. Maar wie het parcoursprofiel nader bekijkt, ziet al snel dat deze marathon niet tot de echt «lopende» parcoursen behoort. Met 292 hoogtemeters is een constant tempo door de straten van de hoofdstad een hele opgave. De vals plat aflopende stukken zijn verraderlijk en de vele klimmetjes hakken erin. In tegenstelling tot vlakke marathons als Valencia of Sevilla, die bekendstaan om hun lange rechte stukken, dwingt Parijs je voortdurend je tempo aan te passen. Daardoor raken de energiereserves sneller op dan verwacht en kan één vergetelheid, zoals een gel overslaan, het vervolg al snel in een nachtmerrie veranderen. Op dit parcours betaal je elke fout meteen. Veel lopers botsen op de beruchte muur, soms al ruim voor kilometer 35.

Klimmetjes, kasseien en tunnels: een explosieve cocktail voor je quadriceps

Wat Parijs echt zwaar maakt, zijn de beruchte «bulten» die je over het hele parcours tegenkomt. Al in de eerste kilometers nodigt het vals plat naar beneden op de Champs-Élysées uit om snel te vertrekken. Pas op voor overmoed. De eerste echte hindernis komt bij kilometer 9 op de Rue du Faubourg Saint-Antoine: een vrij geleidelijke, maar een kilometer lange klim.

De kasseien zijn een andere typische uitdaging van Parijs. Ze dienen zich al vroeg aan, bij de eerste passen op de Avenue des Champs-Élysées. Ze kunnen je ritme breken, je pas vermoeien en energie kosten, zeker wanneer je geconcentreerd moet blijven op je voetplaatsing. Na verloop van tijd kan ook je scherpte afnemen.

Maar vooral de kades langs de Seine doen pijn. De passages onder de bruggen halen het ritme volledig uit de wedstrijd en maken een gelijkmatig tempo onmogelijk. Tussen kilometer 28 en 32 volgt een opeenvolging van vier korte, venijnige klimmetjes en afdalingen, met een passage onder de Pont de l’Alma, precies wanneer je quadriceps vermoeidheidssignalen beginnen af te geven. En net wanneer je verlangt naar wat vlak terrein, moet je nog door het 16e arrondissement en het Bois de Boulogne. De laatste kilometers lopen langzaam maar zeker omhoog, met drie opeenvolgende klimmetjes tussen kilometer 34 en 41.

Ontdek de parcoursanalyse van de Marathon van Parijs, een legendarische uitdaging langs de mooiste lanen van de hoofdstad.

De tweede helft van de race is een stuk zwaarder

Het is geen mythe: de tweede helft van de Marathon van Parijs is duidelijk zwaarder dan de eerste. Van de in totaal 292 hoogtemeters ligt bijna twee derde in de tweede helft. Waar je na de halve marathon normaal gesproken de inspanning wat beter zou moeten kunnen doseren, is het in Parijs precies omgekeerd. De race wordt zwaarder en veeleisender op het moment dat je benen het laten afweten. Dat maakt Parijs ook zo gevreesd bij marathonlopers die op zoek zijn naar een persoonlijk record. Onder wie zijn eerste 42 kilometer loopt, onderschatten nog altijd veel lopers het belang van voeding. In Parijs is dat nochtans essentieel. Een marathon draait niet alleen om tempo en mentale weerbaarheid: zonder een doordachte voedingsstrategie kan de man met de hamer veel sneller toeslaan dan je denkt.

Voor toppers én recreanten is de pijn hetzelfde

Ook de elites krijgen in de Marathon van Parijs niets cadeau. Het is simpel: van de top tien bij de mannen en vrouwen tekende slechts één loper een negative split op: de Keniaan Benard Biwott, winnaar in 2.05.25, met een snellere tweede halve marathon dan de eerste (1.02.57 / 1.02.28). Dat zegt veel over de zwaarte van de tweede helft van het parcours.

Bij de Fransen verdient ook de prestatie van Loréna Méningand alle lof. Ze eindigde als eerste Franse vrouw en liep een persoonlijk record. Ze passeerde de halve marathon in 1.17.55, maar ook zij botste op de zwaarte van het parcours en legde de tweede helft af in 1.18.38. Minder snel, maar nog altijd een ijzersterke prestatie op zo’n veeleisend parcours.

Ook Yohan Durand had het zwaar op de Parijse kasseien. «Spiermatig was het zwaar. Het stuk langs de kades is erg veeleisend, het weer was wisselvallig met wat wind…» De loper uit Bergerac finishte in 2.14.44, ver verwijderd van zijn tijd van 2.11.56 in Valencia, die hij enkele maanden eerder liep. Het verschil laat goed zien hoe hard het Parijse parcours kan zijn.

Het parcours is niet eenvoudig. Spiermatig was het na kilometer 25 zwaar. Het stuk langs de kades is veeleisend, het weer wisselvallig… En in Boulogne moest ik de handrem aantrekken. Ik ben heel blij dat ik gefinisht ben, want fysiek was dit een van mijn zwaarste marathons.
Yohan Durand

Om al die redenen kunnen we de prestatie van Morhad Amdouni nog beter naar waarde schatten. In 2022 liep hij in Parijs een nieuw Frans record van 2.05.22 (voordat hij dat in 2024 in Sevilla aanscherpte tot 2.03.46). Zijn tijd in Parijs, onder die omstandigheden, dwingt duidelijk respect af.

Een zware marathon die steeds populairder wordt

Ondanks al die moeilijkheden blijft de Marathon van Parijs een van de populairste ter wereld. In 2025 finishten 55.499 deelnemers. Waarom die enorme aantrekkingskracht? Omdat Parijs altijd Parijs blijft. Lopen over de Champs-Élysées, langs de Eiffeltoren, langs de Seine en voor het Louvre… daar kunnen maar weinig marathons tegenop qua prestige en geschiedenis.

Bovendien is het een ideale kennismaking met de marathon. Veel lopers kiezen Parijs voor hun eerste 42 kilometer. Voor de sfeer, de aanmoedigingen, de nabijheid van familie en vrienden en vooral voor de symboliek. Ook als de toptijd uitblijft, is de emotie van de marathon hier sterker dan ooit.

De Marathon van Parijs is niet de snelste. Ook niet de eenvoudigste. Maar misschien wel een van de marathons met de meeste emotionele lading. De verraderlijke hoogtemeters, verborgen klimmetjes en lastige kasseien maken er een echte fysieke én mentale test van. Wie optimaal wil genieten, doet er goed aan zich degelijk voor te bereiden en energie over te houden voor de tweede helft. En vergeet vooral niet af en toe je hoofd op te heffen om te genieten van het voorrecht dat je door de lanen van de mooiste stad ter wereld mag lopen.