De 10 beste uitspraken die je tijdens een marathon hoort
© STADION-ACTUEen marathon is een fysieke en mentale uitdaging, maar soms ook een waar komisch avontuur. Tussen twijfels, kleine blunders en gedachten die tijdens het afzien opborrelen, zitten opmerkingen die een ereplaats verdienen. Of je nu een doorgewinterde marathonloper bent of voor het eerst aan de start staat: de kans is groot dat je een van deze uitspraken hebt gehoord of zelf hebt gedaan. Een bloemlezing van de meest memorabele zinnen uit een wedstrijd die maar niet lijkt te eindigen.
‘1 – « Wanneer is de volgende verzorgingspost? »
In principe om de 5 kilometer. Hou vol. Als je vaker verzorgingsposten wilt, moet je de Marathon du Médoc lopen.
‘2 – « Hou vol, nog maar 40 kilometer »
Dit is nog maar het begin. De weg is lang, maar het komt goed!
‘3 – « Ah ja, daar is die verdomde muur. Geen twijfel mogelijk »
Iedereen begint te wandelen, sommigen staan zelfs stil. Geen twijfel mogelijk: je bent de 30 kilometer gepasseerd.
De muur is er, onverbiddelijk. Maar onthoud: hij is er om doorbroken te worden, niet om je tegen te houden!
‘4 – Verdorie, ik ben mijn superenergieke cafeïnegel vergeten »
Die had je 40 minuten geleden al moeten nemen. Een goed teken dus dat je de tijd niet voelt verstrijken!
‘5 – « Waar zijn de toiletten? Waar zijn de toiletten? »
Grappig: tijdens een marathon is iedereen op een bepaald moment op zoek naar de toiletten. Die bouwtoiletten moeten wel bijzonder gezellig zijn. Ze lijken bijna net zo belangrijk te worden als de finish!
‘6 – « Hoe kan hij nu al een medaille om zijn nek hebben? Had hij tijd om te finishen en terug te lopen naar het parcours? »
Inderdaad. Hij heeft al tijd gehad om te finishen, zich om te kleden en terug te lopen. Maar dat maakt niet uit: wat jij doet is geweldig.
Maak je geen zorgen, je loopt niet tegen de anderen. Je loopt tegen jezelf. Hou vol, jouw medaille komt ook, op jouw tempo!
‘7 – « Ik wist dat deze marathon een volkomen idioot idee was »
Een beetje laat om dat nu te bedenken: je bent er al. Tot aan de finish dan maar.
Maar gerust, je bent niet de enige die onderweg aan zichzelf heeft getwijfeld. Terug kan niet meer; nu is het een kwestie van trots. Kom op, je bent al te ver om nog spijt te krijgen!
‘8 – « Ik stop ermee, ik kan echt niet meer »
Geen sprake van! Echt niet! Je hebt het geluk dat je een startnummer hebt, kunt hardlopen en gezond bent. Ga door en geniet ervan.
De finish is dichterbij dan je denkt, en elke extra kilometer is een overwinning.
‘9 – « Is de Rode Kruis-post nog ver? »
Doe normaal, je hebt alleen een klein blaartje. Ze staan bij de finish. Daar beslissen ze wel of amputatie nodig is.
‘10 – « Mijn vrouw had gelijk, ik had me nooit moeten inschrijven »
Vrouwen hebben altijd gelijk, toch? Maar goed, je hebt drie maanden onafgebroken getraind en behoort nu tot de elite die de finish gaat halen. De tijd doet er niet toe: ze zal ontzettend trots op je zijn, dat staat vast! En als je over de finish komt, kun je eindelijk tegen haar zeggen: « Ik zei toch dat ik een marathonloper was! »
Welke uitspraken er onderweg ook vallen, de essentie blijft dezelfde: deze marathon uitlopen en jezelf overtreffen. Want ondanks twijfels, kleine blunders en gedachten tijdens het afzien, haalt uiteindelijk elke marathonloper de finish, trots op zijn prestatie. Dus als je de volgende keer een van deze zinnen uitspreekt, bedenk dan dat ze deel gaan uitmaken van de folklore van deze ongelooflijke ervaring!
| Marathonkalender in Frankrijk, hier.