De 3 beginnersfouten van een marathonloper

De grote dag is aangebroken en daar sta je dan, op die gevreesde startlijn. Je benen tintelen van ongeduld, je maag zit volledig in de knoop en je hart bonst alsof het uit je borstkas wil springen. De stress neemt toe en daarmee ook het risico op fouten die je duur kunnen komen te staan. Klassiek bij beginnende marathonlopers, maar ook heel herkenbaar voor elke loper die net iets te gespannen aan de start staat.

✓ Deze 3 fouten kun je maar beter vermijden!

‘1 –– De verkeerde trein nemen, eentje die te snel gaat natuurlijk

De startlijn. Een sfeer van ongeduld, vrolijkheid en zenuwen. Het startschot klinkt. Daar gaan we! De euforie van het peloton dat zich in het kielzog van de koplopers op gang trekt, de wil om het goed te doen, de frisheid van de eerste kilometers: alles nodigt uit om te versnellen en jezelf net zo snel te wanen als de haas uit de beroemde fabel. Je loopt hard, hijgt je de longen uit het lijf en klampt je vast aan dat groepje lopers dat eruitziet alsof het zijn race goed indeelt en vast het juiste tempo loopt. Dit moet de goede trein zijn, denk je.

Grote vergissing. De juiste trein is vooral de groep die bij jouw beoogde tempo past, het tempo waarvan je weet dat je het over de volledige afstand kunt volhouden. Speel dus niet voor Speedy Gonzales om in het begin van de marathon een paar seconden te winnen, seconden die je aan het einde ongetwijfeld duur betaalt. Houd je ogen op de klok gericht, bewaak je tempo nauwgezet en laat je niet opjagen. Geleidelijk valt het peloton uit elkaar en loop je naast deelnemers met wie je eventueel een klein groepje kunt vormen.

Let op de lopers om je heen om de juiste trein te vinden: luister naar hun ademhaling, kijk naar hun pas en probeer in te schatten of ze nog ontspannen lopen… of al volledig naar de knoppen zijn. Lopen met mensen die ongeveer hetzelfde niveau hebben als jij kan echt helpen, maar weet ook wanneer je op anderen kunt leunen en wanneer je je van hen moet losmaken omdat ze je uit je eigen wedstrijd halen. Stap in elk geval liever uit de verkeerde trein dan dat je koppig blijft doorlopen en de finish niet haalt!

‘2 –– Met je ellebogen werken en anderen op de tenen trappen

Aaaaah, starts in een groot peloton: gedrang, chaos, een opgezweept sfeertje! Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een flinke dosis elektriciteit in de lucht. De verleiding kan groot zijn om je met de ellebogen een plek te veroveren, desnoods door op de voeten van je buurman te trappen. Zodra de lopersmassa op gang komt, zitten sommigen een andere deelnemer op de hielen, tikken ze diens hakken aan of duwen ze om erlangs te komen… Ergerlijker dan die contacten tussen deelnemers is er bijna niet (echt onvrijwillig?), want de irritatie loopt snel op. En als het geduw en getrek tot een valpartij of scheldpartij leidt, kan zelfs paniek toeslaan.

Ja, je bent gespannen omdat dit je eerste marathon is. Ja, je wilt het goed doen en je wedstrijd niet laten verpesten door die loper voor je die de weg blokkeert. Maar nee, het is niet oké om alleen aan jezelf te denken en ten koste van anderen ruimte op te eisen. Ook als sommige deelnemers zich onbeschoft gedragen, blijf rustig en bewaak je persoonlijke ruimte: houd afstand van andere lopers, bied je excuses aan als je iemand raakt… en relativeer vooral! Het is maar een wedstrijd, je leven hangt er niet van af. Als je bij de start een paar seconden verliest, is dat geen ramp. Bewaar je energie liever om je race zo goed mogelijk in te delen en de finish te halen terwijl je van je overwinning geniet.

‘3 –– Voluit vertrekken… en langzaam sterven

Aan de start van een marathon kruip je makkelijk in de huid van de haas in plaats van de schildpad! Als je een bepaalde eindtijd voor ogen hebt, weet je in welk tempo je de volledige 42,195 km moet lopen om je doel te halen. Wil je de afstand gewoon uitlopen zonder je druk te maken om de tijd, dan moet je naar je lichaam luisteren en je inspanning verstandig doseren. Het is niet de bedoeling om als een kanonskogel te vertrekken en er bij de halve marathon de brui aan te geven!

Maak je toch de fout om voor haas te spelen, dan is de kans groot dat je die ervaring nooit meer wilt herhalen. O ja, die snelheidssensatie in de eerste kilometers is bedwelmend: de wind in je gezicht, een glimlach op je lippen en euforie in je hart! Maar het gevoel dat je minuut na minuut langzaam wegkwijnt en uiteindelijk volledig instort terwijl de finish nog ver weg is, zal je die overmoedige start laten betreuren.

Om te voorkomen dat je je startnummer voor de finish moet inleveren en vooral om er geen ellendige ervaring van te maken, raden we twee eenvoudige strategieën aan:

➜ Maak voor de wedstrijd een raceplan en houd je daar strikt aan : Weet je welk tempo je moet lopen, houd je daar dan nauwgezet aan. Wil je gewoon finisher worden, begin dan op een comfortabel tempo en pas dat tijdens de wedstrijd aan op basis van je gevoel.

➜ Volg een tempomaker : De meeste wedstrijden bieden deze ‘service’ aan. Een loper uit de organisatie krijgt dan een vlag mee waarop de beoogde eindtijd staat. De tempomaker zorgt voor een gelijkmatig tempo gedurende de hele wedstrijd. Meestal vormt zich een klein groepje rond hem of haar, wat de race gezellig en solidair kan maken. Een uitstekende manier om constant te lopen en te profiteren van de gezamenlijke dynamiek.

De marathon is een loodzware, maar ook schitterende uitdaging. Voor beginners kan het vermijden van deze drie klassieke fouten, te snel vertrekken, te nerveus worden in het gedrang en al je kruit verschieten in de eerste kilometers, het verschil maken tussen een pijnlijke ervaring en een onvergetelijke herinnering. Met deze eenvoudige maar cruciale tips vergroot je de kans dat je met een glimlach de finish haalt, trots omdat je de 42,195 km met verstand en nederigheid hebt bedwongen. Veel succes, en vooral… loop verstandig!