De gedachten van een marathonloper: wat er van start tot finish door je hoofd gaat
© ASOEen marathon loop je met je benen, zeker, maar vooral ook met je hoofd. Achter elke pas schuilt een gedachte, een emotie, een vraag, een twijfel of een innerlijke schreeuw. Vanaf het inleveren van je tas tot aan de finish ontvouwt zich een mentale achtbaan vol euforie, pijn, soms een lach en stemmetjes die je aanmoedigen… of juist saboteren.
✓ Tijdens een marathon schieten er heel wat gedachten door het hoofd van een loper. In dit artikel nemen we je mee door alles wat er vanaf het startvak tot aan de finishboog in het hoofd van een marathonloper kan omgaan. Een ware mentale reis en een lange innerlijke dialoog.
‘1 –– “Nu is het zover, omkeren kan niet meer”
Je tas en spullen zijn afgegeven bij de garderobe, je ziet de startboog, lopers dringen samen, de sfeer bouwt op en de speaker praat door de microfoon… Op dat moment dringt het door: de marathon is vandaag, nu meteen, en omkeren kan niet meer.
‘2 –– “We zijn vertrokken, dit gaat lukken”
Het startvak staat klaar, de lopers staan dicht op elkaar, het startschot klinkt en daar is de startboog. De wedstrijd is begonnen. De eerste passen van een lange tocht over 42,195 kilometer… dit gaat lukken.
‘3 –– “Kom op, ik neem toch maar wat water om die gel weg te spoelen”
De eerste 5 kilometer zitten erop. Daar is de eerste bevoorradingspost. Niet vergeten te eten en te drinken.
© ASO‘4 –– “De eerste halve marathon zit erop, de helft van de wedstrijd is binnen”
Inderdaad, 21 kilometer zijn afgelegd. Nog eens zoveel en deze marathon zit erop. Blijf op koers. Hou vol, het komt goed.
‘5 –– “Nee, nee, nee, ik loop niet tegen de muur aan”
Je moet er niet aan denken, maar het is sterker dan jezelf. Iedereen heeft het over die beruchte muur rond kilometer 30 van de marathon. Beangstigend. Zodra kilometer 30 dichterbij komt, dringt die gedachte zich op… Laat haar gewoon weer verdwijnen en geef haar geen aandacht. Het doel? Blijf gefocust en visualiseer de finish.
‘6 –– “Volgens mij doet het hier een beetje pijn”
Als driekwart van de wedstrijd erop zit, beginnen vermoeidheid en pijntjes zich te melden… Ai, mijn enkel. Ai, mijn rug… Voor je het weet doet alles pijn. De finish komt dichterbij. Hou vol.
‘7 –– “Dit is zwaar”
Geen wereldnieuws: ja, een marathon is zwaar. Maar hou vol, het komt goed.
‘8 –– “Serieus, hiervoor heb ik betaald?”
Ja, inderdaad. Dit was jouw idee, jij wilde deze marathon lopen. Dus ook al is het zwaar en zijn er nog 4 kilometer te gaan, je moet door. Denk aan de finish, aan de emoties en aan de voldoening wanneer je deze legendarische uitdaging hebt volbracht.
‘9 –– “Het is bijna voorbij, daar gaan we”
In de verte tekent de boog zich af, je horloge zegt dat er nog maar honderd meter te gaan is en het publiek gaat helemaal los… De finish is vlakbij, daar bestaat geen twijfel over. Tijd om ervan te genieten.
© ASO‘10 –– “Het zit erop, ik ben finisher en marathonloper”
En ja, het was de moeite waard om door te zetten. Gefeliciteerd. Je mag trots zijn op jezelf.
‘11 –– “Alles doet pijn”
De finish was nog maar een paar minuten geleden en de eerste pijntjes en spierpijn dienen zich al aan. Hou vol, het is een kwestie van uren. Zo’n 48 uur, ongeveer.
© ASO‘12 –– “Ik hoop dat er een lift of roltrap is”
Na de wedstrijd moet je nog naar het hotel, de metro in of het vliegtuig naar huis nemen… Marathonlopers zijn dol op roltrappen. :lachend:
Aan de finish ligt veel meer dan alleen het aantal afgelegde kilometers.
Een marathon is zoveel meer dan een wedstrijd: het is een intiem gesprek met jezelf. Elke gedachte, elke twijfel, elk moment van euforie of wanhoop markeert deze menselijke én sportieve reis. Of je jezelf nu probeert wijs te maken dat “dit gaat lukken”, binnensmonds moppert omdat er geen roltrap bij de finish is, of nog erger omdat de enige roltrap in het dichtstbijzijnde metrostation buiten gebruik is, al die gedachten zijn onlosmakelijk verbonden met de ervaring. Precies die rijkdom van binnen, die mentale achtbaan, maakt de marathon zo onvergetelijk. Dus ja, er zullen pijntjes zijn, moeilijke momenten en momenten waarop je wilt opgeven… maar er is ook die enorme trots, die unieke rilling wanneer je de finish passeert en dat stemmetje dat diep vanbinnen altijd zal zeggen: “Je hebt het gedaan”.
En alleen daarvoor begrijp je waarom je hebt betaald om af te zien… en waarom je het opnieuw zult doen. Gefeliciteerd. Ondanks al die meer of minder positieve gedachten ben je finisher van een nieuwe wedstrijd, en niet zomaar een: een marathon. Bravo!