Zo strik je je hardloopschoenen goed: de complete gids

Veters strikken voor het hardlopen: een cruciaal detail

Het wordt vaak onderschat, maar hoe je je veters strikt, is een cruciaal detail bij het hardlopen.

✓ Het draagt bij aan het algemene comfort. Te strak gestrikte veters veroorzaken drukpunten op de wreef. Te losse veters zorgen voor wrijving, met mogelijk blaren als gevolg, en bieden onvoldoende steun.

✓ Het draagt bij aan steun en stabiliteit door de hiel goed te fixeren en de middenvoet op zijn plaats te houden. Goed gestrikte schoenen verkleinen het risico op een verzwikking.

✓ Je kunt de vetering aanpassen aan de vorm van je voet en je persoonlijke voorkeuren. Naast de juiste schoenmaat kun je met de manier van veteren de pasvorm aanpassen aan verschillende voetvormen, eventuele klachten en de voorkeurssensaties van iedere loper.

De basis van een optimale vetering

Kort gezegd draait een goede vetering om vier belangrijke punten:

• De juiste spanning kiezen: de kunst is om de veters niet te strak, maar ook niet te los te strikken. Een goede richtlijn: nadat je de veters hebt aangetrokken, moet er nog een vinger tussen de tong en de veter passen.

• Symmetrisch veteren: zorg dat de veteruiteinden aan beide kanten ongeveer even lang zijn, zodat de spanning gelijkmatig wordt verdeeld.

• De juiste lengte en het juiste materiaal kiezen: te korte veters beperken je keuze aan technieken, terwijl platte veters vaak beter blijven zitten dan ronde. Er bestaan ook elastische veters. Die zijn bijzonder praktisch bij triatlon, omdat je je schoenen sneller aantrekt, maar ze zijn minder nauwkeurig af te stellen.

• Een dubbele knoop leggen: eenvoudig en doeltreffend om te voorkomen dat je vetering losraakt.

Een aantal veelgemaakte fouten is eenvoudig te vermijden:

✓ Lange veteruiteinden los laten hangen: de ideale manier om te struikelen. Leg een dubbele knoop of stop de uiteinden onder de veters, of in het veterzakje als je schoenen dat hebben.

✓ Alleen bovenaan aantrekken : de spanning moet geleidelijk over de hele schoen worden opgebouwd.

✓ Extra veterogen negeren: die zijn bedoeld om de hiel goed te vergrendelen.

✓ Nooit iets aan je vetering veranderen: het loont om je techniek aan te passen aan het type training, zoals intervallen of een lange duurloop, het weer, want bij warm weer zwellen je voeten op, en het terrein, van weg tot trail en van vlak tot heuvelachtig.

8 onmisbare vetertechnieken

Techniek 1: de standaard gekruiste vetering

➜ Een veelzijdige techniek voor dagelijks gebruik als je geen specifieke voetproblemen hebt.

➜ Zo doe je het: rijg de veters van onder naar boven en kruis ze bij elk veteroog. Trek ze geleidelijk aan, zodat de druk gelijkmatig wordt verdeeld. Eindig met een gewone of dubbele knoop.

Techniek 2: de loperstrik

➜ Deze techniek voorkomt dat de hiel uit de schoen glijdt en beperkt wrijving en blaren aan de achterkant van de voet. Ideaal voor lopers met een smalle hiel of schoenen die iets te groot zijn.

➜ Zo doe je het: rijg de veters op de normale manier tot het laatste veteroog, maar steek ze daar nog niet doorheen. Steek beide uiteinden vervolgens in het bovenste veteroog aan dezelfde kant, zodat er aan beide kanten een kleine lus ontstaat. Kruis de uiteinden en steek ze elk door de lus aan de overkant. Trek ze naar beneden aan en leg de uiteindelijke knoop.

Techniek 3: vetering voor brede voeten

➜ Deze techniek maakt meer ruimte bij de tenen en vermindert de druk op de voorvoet. Geschikt voor brede voeten of voor lopers die vooraan meer ruimte willen.

➜ Zo doe je het: begin met veteren bij het tweede veteroog in plaats van het onderste. Ga verder met de standaard vetering, zonder de voorvoet te strak aan te trekken. Vergrendel de hiel aan het einde indien nodig met techniek 2.

Techniek 4: vetering voor een hoge wreef

➜ Deze techniek voorkomt druk op de bovenkant van de voet. Ze wordt ook wel skip lacing of venstervetering genoemd en is bedoeld voor voeten met veel volume in de hoogte.

➜ Zo doe je het: gebruik de standaard vetering, techniek 1, tot aan de gevoelige plek. Sla het veteroog ter hoogte van het drukpunt over, zodat er een drukvrij venster ontstaat. Ga daarna boven de gevoelige plek verder met techniek 1.

Techniek 5: parallelle vetering

➜ Een techniek om drukpunten te verminderen. Deze vetering wordt ook bar lacing genoemd en is geschikt voor voeten die gevoelig zijn voor druk.

➜ Zo doe je het: de veters lopen horizontaal van de ene naar de andere kant, zonder elkaar boven de tong te kruisen. Omdat deze techniek lastig uit te leggen is zonder schema of video, is het de moeite waard om online even naar een voorbeeld te zoeken.

Techniek 6: vetering tegen zwarte teennagels

➜ Deze techniek wordt onder meer gebruikt door trailrunners die door afdalingen last krijgen van zwarte teennagels, maar ook door wegatleten met gevoelige tenen. Ze voorkomt dat de tenen tegen de voorkant van de schoen stoten.

➜ Zo doe je het: gebruik techniek 2 om de hiel goed te fixeren. Trek de veters bij de voorvoet wat strakker aan, maar overdrijf niet. Controleer ook de maat: een te kleine schoen veroorzaakt kleine, herhaalde stoten van de tenen tegen de voorkant.

Techniek 7: asymmetrische vetering

➜ Een techniek voor pijn aan de zijkant van de voet, waarmee je de druk wegstuurt van een geïrriteerde plek.

➜ Zo doe je het: begin bij het eerste veteroog met de standaard vetering en verschuif de kruisingen geleidelijk om de gevoelige zone te ontzien. Sla indien nodig aan één kant een veteroog over.

Techniek 8: vetering bij een gevoelige achillespees

➜ Een techniek om wrijving bij de hiel en spanning rond een geïrriteerde achillespees te verminderen.

➜ Zo doe je het: trek de veters bij de middenvoet geleidelijk aan en veter ter hoogte van de wreef iets losser.

Veters strikken is een vak apart en verdient de aandacht van iedere loper, ongeacht zijn of haar favoriete discipline. Op lange afstanden, zoals een marathon, is een goede vetering extra belangrijk: de inspanning duurt lang en je voeten moeten zo veel mogelijk op de achtergrond blijven. Zoek naar de techniek die voor jou werkt en pas die aan op basis van je training en het terrein waarop je loopt.