Το BlablaRun Club φέρνει τους δρομείς στους δρόμους του Νανσί

Μέσα στη νύχτα, φωτισμένη από τα χριστουγεννιάτικα στολίδια του Νανσί, στην εμβληματική πλατεία Στανισλάς με τη γαλλική κλασική και νεοκλασική αρχιτεκτονική του 17ου αιώνα και το εντυπωσιακό έλατο στο κέντρο της, εκατοντάδες δρομείς ξεκινούν. Με φακούς κεφαλής και ρούχα κατάλληλα για τις θερμοκρασίες της Grand Est, κατευθύνονται προς τις όχθες του Canal de la Marne au Rhin, για μια διαδρομή 5 έως 7 χιλιομέτρων. Χωρισμένοι σε τρία γκρουπ ρυθμού, αναχωρούν ανά δύο λεπτά, ώστε να αποφεύγεται ο συνωστισμός και να μην παρεμποδίζεται η κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης. Με τους εθελοντές να τους καθοδηγούν, φορώντας κίτρινα γιλέκα, « είναι το σήμα μας, ο τρόπος μας να ξεχωρίζουμε », εξηγεί ο Valentin Bourrel, ιδρυτής του κλαμπ. Τρέχουν μέσα στο σκοτάδι του χειμώνα, φωτίζοντας τη νύχτα με την ενέργειά τους.

Αυτή η εβδομαδιαία έξοδος έχει γίνει απαράβατο ραντεβού για περισσότερους από 500 κατοίκους του Νανσί. Χωρίς χρονόμετρο, χωρίς όριο ηλικίας. Κάποιοι ξανάρχισαν να τρέχουν χάρη σε αυτά τα runs: η ομάδα δίνει κίνητρο και ασφάλεια, κυρίως στις γυναίκες, ενώ δημιουργεί και δεσμούς. Γεννήθηκαν αληθινές φιλίες. Και για κάποιους, ακόμη και έρωτες. Οι λόγοι για να γνωρίσει κανείς τα BlablaRun είναι πολλοί, οι λόγοι για να μην ξανάρθει είναι πολύ λιγότεροι.

Μια ανθρώπινη περιπέτεια με κινητήρια δύναμη το πάθος

« Ο πρώτος μου στόχος ήταν να φέρω ανθρώπους κοντά για να τρέχουν μαζί και να αισθάνονται καλά, τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Κατάλαβα γρήγορα ότι το καλύτερο θα ήταν να τα συνδυάσω, δημιουργώντας ένα social run club », θυμάται ο Valentin, δημιουργός περιεχομένου με ήδη μεγάλη κοινότητα όταν ξεκίνησε το BBRC. « Και μετά υπήρχε και μια πιο προσωπική πλευρά: σκέφτηκα ότι θα ήταν υπέροχο να γνωρίσω όλους τους ανθρώπους που με ακολουθούν ». Στις 3 Ιουνίου, περισσότεροι από 40 δρομείς έδωσαν το παρών στο πρώτο run. Εντυπωσιακός αριθμός για ξεκίνημα, πριν ακόμη απογειωθούν οι συμμετοχές.

Σχεδόν 75 δρομείς στη δεύτερη συνάντηση, μέσα στο κατακαλόκαιρο, κοντά στους 100 στις 17 Ιουνίου, και στη συνέχεια ένα απίστευτο άλμα μετά την καλοκαιρινή διακοπή: περισσότεροι από 130 runners στις 2 Σεπτεμβρίου. Η καμπύλη συνέχισε να ανεβαίνει. « Στην αρχή ήταν κυρίως άνθρωποι που με ακολουθούσαν άμεσα. Επικοινωνούσα από τον βασικό μου λογαριασμό. Νομίζω ότι δημιούργησα τον λογαριασμό του κλαμπ στο Instagram μόλις στο τέταρτο ή πέμπτο run », χαμογελά εκείνος που έχει την ευθύνη της διοργάνωσης και απολαμβάνει πραγματικά να μεταδίδει το πάθος του. Και αυτό φαίνεται. « Δίνω τις πληροφορίες όπως θα ήθελα να τις λαμβάνω κι εγώ ». Η GoPro του περνά από χέρι σε χέρι, ο καθένας καταγράφει ένα κομμάτι της εμπειρίας και, μετά το μοντάζ με πλάνα και μαρτυρίες, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. « Χαίρονται που εμφανίζονται στην κάμερα, αυτό τους φέρνει πιο κοντά και στο τέλος το αποτέλεσμα δείχνει πραγματικά ωραίο. »

Και λειτουργεί εξαιρετικά. Για την 7η διοργάνωση, στις 11 Σεπτεμβρίου, ήταν 180. Πάνω από 300 στην 8η. Στην 9η, παρότι χρειάστηκε να βγάλουν τα αδιάβροχα, 150 θαρραλέοι αψήφησαν τη βροχή. Το ρεκόρ καταρρίφθηκε στην 10η διοργάνωση, στις αρχές Οκτωβρίου, με περισσότερους από 400 αποφασισμένους συμμετέχοντες. Ένα επίτευγμα, αν σκεφτεί κανείς ότι μόλις τέσσερις μήνες νωρίτερα ήταν 40… Στις 17 Οκτωβρίου, οι αριθμοί εκτοξεύτηκαν: περισσότεροι από 500 συμμετέχοντες στο ειδικό Halloween run. Ιερείς, διάβολοι, νεράιδες και υπερηρωίδες κατέκλυσαν τους δρόμους του Νανσί, σε μια ατμόσφαιρα που προκαλούσε ανατριχίλα.

Στα παρασκήνια ενός κλαμπ που δουλεύει στο φουλ

Έξι άνθρωποι κρατούν ζωντανή την καρδιά του BBRC από τις 3 Ιουνίου. Ο ιδρυτής του, Valentin Bourrel, είναι πρόεδρος, ενώ ο Paul Matheron έχει αναλάβει τη γραμματεία, « ένας από τους καλύτερούς μου φίλους από τη σχολή », παραδέχεται ο Valentin. Όσο για τον Vincent Godbert, τον ταμία, « ήρθε από τα πρώτα runs, αλλά έγινε απαραίτητο μέλος », υποστηρίζει ο Valentin. Οι Alban Cheval, Léo Darsonval και Camille Neu έχουν επίσης κομβικό ρόλο στην ομαλή διεξαγωγή των διοργανώσεων, ως αντιπρόεδροι Logistics, Graph και Communication αντίστοιχα. « Πρέπει να έχω πέντε ή έξι άτομα που γνώριζα από πριν, αλλά σχεδόν δέκα που δεν γνώριζα. Τα πηγαίνουμε πολύ καλά. Μετά, μοιράζουμε τις θέσεις ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός. Είναι αρκετά ελεύθερο », επιβεβαιώνει.

Περίπου τριάντα εθελοντές προσφέρουν τη στήριξή τους, ανάμεσά τους οι Oscar Michel, Jeferson Trevisan, Sofian Bary και Léo Bizzochi. Περίπου δεκαπέντε διαχειρίζονται « ενεργά » τον σύλλογο BlablaRun Club, « με βοηθούν στην επικοινωνία, στις δηλώσεις των runs και λίγο στα email ». Οι περισσότεροι είναι απλώς « άνθρωποι που ήθελαν να βοηθήσουν. Εμείς τους ζητάμε να συμπληρώσουν έναν κώδικα δεοντολογίας, ώστε να υπάρχει ένα πλαίσιο ». Κάποιοι οδηγούν τον ρυθμό μπροστά, άλλοι κλείνουν την πορεία, ενώ κάποιοι προστατεύουν τους δρομείς στις διαβάσεις. « Μας λείπουν μερικά oriflammes, κάτι σαν σημαίες με τον ρυθμό γραμμένο πάνω τους, για να είμαστε ακόμη πιο ορατοί», καταλήγει ο Valentin.

© BlablaRun Club

Μια διαδρομή σχεδιασμένη για όλους

Η διαδρομή αλλάζει ελάχιστα, για λόγους ασφάλειας και οργάνωσης. « Συναντήθηκα αρκετές φορές με τον Δήμο του Νανσί. Συμφωνήσαμε να μην αλλάζουμε πολύ τη χάραξη: οι διαβάσεις που επιτρέπουν την πρόσβαση στους πεζόδρομους δεν είναι πολλές όταν ξεκινάμε από την πλατεία Στανισλάς ». Ένα πράγμα, πάντως, δεν αλλάζει ποτέ: το σημείο εκκίνησης και το σημείο τερματισμού. Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να εξελιχθούν. Ο κύκλος κυμαίνεται μεταξύ 5 και 7 χιλιομέτρων. Οι δρομείς ακολουθούν πάντα το κανάλι, άλλοτε με παράκαμψη και άλλοτε κόβοντας δρόμο.

Ο Valentin θέλησε από νωρίς να προσαρμόσει τους ρυθμούς. « Μετά την τέταρτη ή πέμπτη προπόνηση, ήθελα να δημιουργήσω δύο γκρουπ, επειδή κάποιοι μου έλεγαν: δεν μπορούν όλοι να τρέχουν με την ίδια ταχύτητα ». Με τόσο κόσμο, όμως, ήταν αδύνατο να μείνουν μόνο δύο. Έτσι το κλαμπ πέρασε σε τρεις ρυθμούς: 5:30/χλμ., 6:00/χλμ. και 6:30/χλμ. Ένας τρόπος να ανοίξει το τρέξιμο σε όσο το δυνατόν περισσότερα επίπεδα και να απλοποιηθεί η οργάνωση.

Runs με ουσία

Από τις 7 Οκτωβρίου, τα runs για καλό σκοπό διαδέχονται το ένα το άλλο. Η ιδέα προέκυψε σχεδόν φυσικά. « Την πρώτη φορά, μια οργάνωση επικοινώνησε μαζί μου για να μας προτείνει να βοηθήσουμε. Μου φάνηκε καταπληκτικό: τους δίνει προβολή και μπορεί ακόμη και να τους αποφέρει έσοδα », εξηγεί ο Valentin. Στην 11η διοργάνωση, σχεδόν 500 δρομείς φόρεσαν τα ροζ για το Octobre Rose. Μια πρώτη σημαντική φιλανθρωπική δράση, που πέρα από το αθλητικό σκέλος ένωσε τον κόσμο γύρω από την ενημέρωση. « Με το Octobre Rose είδα ότι λειτουργεί πραγματικά καλά. Έτσι συνεχίσαμε. Και πλέον γίνεται από μόνο του ». Στις 4 Νοεμβρίου, σειρά είχε το μπλε για το Movember. Ζωγραφιστά μουστάκια, χαλαρή ατμόσφαιρα, απίστευτη ενέργεια. « Ο ένας έβαφε τον άλλον. Αυτό δημιουργεί πραγματικό κοινοτικό πνεύμα. Πέρα από το run, κάθε Τρίτη στήνεται μια γιορτή. Έχει γίνει ένα γιορτινό ραντεβού. »

Στις 11 Νοεμβρίου, το BBRC συνεργάστηκε με το ICN Bachelor Promotion για ένα συμβολικό run αφιερωμένο στο Bleuet de France. Περισσότεροι από 700 συμμετέχοντες τίμησαν όλους όσοι επηρεάστηκαν από τις ένοπλες συγκρούσεις, με 30 δευτερόλεπτα χειροκροτημάτων. Στις 18 Νοεμβρίου, το χρώμα ήταν μωβ, μαζί με την Espoir Pancréas, για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του καρκίνου του παγκρέατος. Παρά το τσουχτερό κρύο, οι runners ήταν εκεί. Στις 25 Νοεμβρίου, όλοι φόρεσαν πράσινα για να στηρίξουν τα θύματα του σχολικού εκφοβισμού. Στη συνέχεια, στις 2 Δεκεμβρίου, η 19η διοργάνωση στήριξε την Kid’Action: ένα run για τη συντήρηση του κήπου των παιδιών που νοσηλεύονται στο CHU Brabois, ενός χώρου όπου μπορούν να παίρνουν ανάσα όλο τον χρόνο. « Αυτές οι διοργανώσεις αρέσουν. Ενημερώνουν για την εκάστοτε αιτία και ενθαρρύνουν τη συζήτηση. Κάποιοι λένε: ‘Ξέρω κι εγώ κάποιον που είχε αυτόν τον καρκίνο’. Νομίζω ότι αυτό κάνει πραγματικά καλό σε όλους. »

Ο Valentin Bourrel, που προετοιμάζεται πυρετωδώς για ένα Ironman 70.3, ζει με ρυθμούς 100 χιλιομέτρων την ώρα. « Τίποτα δεν χαρίζεται », λέει ενθουσιασμένος που κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους με τον δικό του τρόπο. Όποιος κι αν είναι ο λόγος για να συμμετάσχει κανείς σε ένα BlablaRun, βρίσκει αυτό που ψάχνει. Για κάποιες γυναίκες, το τρέξιμο σε γκρουπ σημαίνει μεγαλύτερη ασφάλεια. Για άλλους, προέχει η κοινωνική πλευρά. Να κινείσαι ανάμεσα σε κόσμο και να παίρνεις λίγη ανθρώπινη ζεστασιά μέσα στον Δεκέμβριο, ποιος θα το αρνιόταν;

➜ Δείτε το ημερολόγιο των μαραθωνίων