Lars Bosselmann, ο τερματισμός πέρα από την όραση

Το τρέξιμο ως νέα πνοή

Ο αθλητής γεννήθηκε πέρα από τα γαλλικά σύνορα, στη Γερμανία. Μόλις τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να τρέξει στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας. Παράλληλα με το πάθος του για το τρέξιμο, εργάζεται ως εκτελεστικός διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τυφλών.

Έχοντας περάσει τα 40, ο άλλοτε διαρκώς δραστήριος αθλητής, με ιδιαίτερη αγάπη στην κωπηλασία, αποφάσισε να αφήσει τα κουπιά και να φορέσει παπούτσια running. Βέβαια, καμιά φορά χρειάζεται και στο τρέξιμο να τραβήξει κουπί, ειδικά στο 30ό χιλιόμετρο ενός μαραθωνίου! Για εκείνον, η αγάπη για το τρέξιμο γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, στον πρώτο του αγώνα το 2019. « Πήρα μέρος στα 20 km de Bruxelles, έναν αγώνα σχεδόν μυθικό, ένα σημαντικό γεγονός για την τοπική ζωή». Αυτή η πρώτη συμμετοχή ήταν η αρχή μιας λίστας που θα συνέχιζε να μεγαλώνει, όπως και οι αποστάσεις που κάλυπτε.

Η μαραθώνια απόσταση ως πυξίδα

Όπως κάθε ερασιτέχνης δρομέας που σέβεται τον εαυτό του, άρχισε να σκέφτεται τη συμμετοχή στη μαραθώνια απόσταση. Και ποιος αγώνας θα ήταν πιο εμβληματικός από τον Marathon de Paris για να περάσει στη μεγάλη οικογένεια των μαραθωνοδρόμων; Το 2021 ο Lars Bosselmann κυνήγησε το περίφημο μετάλλιο τερματισμού. Στον δρόμο του συνάντησε αρκετά εμπόδια, καθώς η διοργάνωση αναβλήθηκε λόγω της υγειονομικής κρίσης. Τελικά, όλα πήγαν καλά: ο μαραθώνιος μεταφέρθηκε για τον Οκτώβριο και ο Lars Bosselmann τον ολοκλήρωσε με επιτυχία, μαζί με τους τρεις οδηγούς του.

Μια σχέση εμπιστοσύνης

Για ανθρώπους με προβλήματα όρασης όπως ο συγκεκριμένος αθλητής, ένας μαραθώνιος, όπως και κάθε άλλος αγώνας, τρέχεται από δύο. Δύο καρδιές που χτυπούν, τέσσερα πόδια που κινούνται και ένας κοινός ρυθμός που πρέπει να βρεθεί. Πολύ πριν όμως συγχρονιστούν τα βήματα, πρέπει να βρεθεί ο κατάλληλος συναθλητής. Κι αυτό από μόνο του είναι ένας μικρός μαραθώνιος. Σε κάθε προπόνηση, ο δρομέας χρειάζεται συνοδό. Δεν μπορεί να αποφασίσει την τελευταία στιγμή να μεταφέρει την προπόνηση ή να βγει το βράδυ αντί για το πρωί, γιατί πρέπει πάντα να υπάρχει κάποιος μαζί του. Εκεί βρίσκεται η βασική δυσκολία για αυτόν τον έμπειρο αθλητή. Απαιτεί μεγάλη προσαρμοστικότητα, αλλά και αυστηρή πειθαρχία. Παρ’ όλα αυτά, τα πράγματα εξελίσσονται και από τότε που ξεκίνησε το τρέξιμο έχει δει να δημιουργούνται λύσεις, όπως η εφαρμογή « My Binôme».

➜ Μάθετε περισσότερα για την εφαρμογή «My Binôme»

Αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι η σχέση εμπιστοσύνης, γιατί, όπως σε κάθε σχέση εμπιστοσύνης, με κάποιους ανθρώπους όλα είναι πιο εύκολα απ’ ό,τι με άλλους. Παίζει ρόλο και ο τρόπος που τρέχουμε μαζί, ο διασκελισμός και η ταχύτητα, που κάνουν ορισμένα ζευγάρια να ταιριάζουν καλύτερα.

Η εφαρμογή φέρνει σε επαφή άτομα με αναπηρία και εθελοντές, ώστε οι δεύτεροι να τα καθοδηγούν σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται μαζί.

Ένα παράδειγμα υπέρβασης και έμπνευσης

Σήμερα, με ατομικό ρεκόρ 3 ώρες και 52 λεπτά στο Αμβούργο και νέους στόχους στο μυαλό του, όπως το πρώτο του τρίαθλο, ο Lars Bosselmann αποδεικνύει ότι η αναπηρία δεν πρέπει ποτέ να καθορίζει τα όρια ενός ονείρου. Μέσα από τα κοινά του βήματα, παραδίδει ένα μάθημα επιμονής και εμπιστοσύνης στους άλλους. Η διαδρομή του θυμίζει πως, πέρα από τα εμπόδια, τις αμφιβολίες και τον περίφημο τοίχο του 30ού χιλιομέτρου, το σημαντικότερο είναι να βρίσκεις το θάρρος να ξεκινήσεις και να τολμάς να περάσεις τη γραμμή του τερματισμού. Μια όμορφη απόδειξη πως το πάθος για τον αθλητισμό δεν χρειάζεται την όραση για να εκφραστεί ολοκληρωτικά.

➜ Για περισσότερα, ανακαλύψτε το βιβλίο «Tenir la distance»