Suzanne Cariant, οι εξομολογήσεις μιας παθιασμένης προπονήτριας

Με το όνομα @suzzyone στα social media, η Suzanne Cariant είναι προπονήτρια στον χώρο του τρεξίματος. Μόλις στα 40 της, η Suzanne έχει πολλούς ρόλους: δρομέας, μητέρα και coach, μια πραγματική δέσμη ενέργειας και αισιοδοξίας που αγαπά τη ζωή και τα παπούτσια της. Παρότι το τρέξιμο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της, δεν ήταν πάντα έτσι. Αυτή η αεικίνητη γυναίκα ανακάλυψε τον αθλητισμό σχετικά αργά, μετά τα 30, ξεκινώντας με ασκήσεις ενδυνάμωσης στο σπίτι. Το τρέξιμο ήρθε αργότερα, ως διέξοδος σε μια δύσκολη περίοδο. Όπως λέει χαρακτηριστικά, «έβγαζε τα προβλήματά της με τον ιδρώτα».

| Σε αυτή τη συζήτηση, η Suzanne Cariant μιλά για τη δική της οπτική γύρω από το τρέξιμο, τις αξίες του αθλήματος, αλλά και για συμβουλές και πρακτικά tips για καλύτερο τρέξιμο.

Η άνοδος του τρεξίματος

Στη συζήτησή μας με τη Suzanne, τη ρωτήσαμε τι εξηγεί την ανάπτυξη αυτής της δραστηριότητας. Κατά τη γνώμη της, οι λόγοι είναι αρκετοί: τα social media, η καραντίνα την περίοδο της Covid-19 και η πρόσφατη γενικότερη συνειδητοποίηση για την ανάγκη να κινούμαστε.

Ένα άθλημα για όλες και όλους, με πολλαπλά οφέλη

Για την προπονήτρια, δεν υπάρχει πραγματικό εμπόδιο σε αυτή τη σωματική δραστηριότητα, αρκεί να υπάρχει η επιθυμία, εκτός βέβαια αν υπάρχει ιατρική αντένδειξη. Για τη Suzanne, «η κίνηση φέρνει κι άλλη κίνηση, τόσο στο σώμα όσο και στο μυαλό». Πέρα από την καρδιοαναπνευστική άσκηση και την ενεργειακή δαπάνη, το τρέξιμο κάνει τόσο καλό στο σώμα όσο και στο μυαλό. «Βγαίνοντας για τρέξιμο βρίσκεις λύσεις, ενώ πριν νόμιζες ότι δεν είχες καν πρόβλημα», μας λέει γελώντας.

Οι αξίες του running

«Το τρέξιμο είναι μια ιστορία ανθεκτικότητας και αυταπάρνησης. Συνειδητοποιείς ποιος είσαι και τι κρύβεται βαθιά μέσα σου. Τρέχεις για να εξελιχθείς, αποδέχεσαι τις δυσκολίες και την απογοήτευση, αλλά συνεχίζεις να προχωράς». Η αθλήτρια της AS Caluire Athlétisme προσθέτει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό: «Όταν βλέπω μία από τις αθλήτριές μου να σηκώνεται στις 6 το πρωί για να κάνει ένα χιλιάρι πριν πάει στη δουλειά, αυτό είναι αυταπάρνηση. Δεν χωρά αμφιβολία».

Ατομικό άθλημα ή όχι;

«Είναι ατομικό άθλημα ως προς τη μοναδική εμπειρία που βιώνει κάθε σώμα, αλλά γίνεται ομαδικό μέσα από την αλληλεπίδραση. Στην εκκίνηση ενός αγώνα, για παράδειγμα, είμαστε όλοι εκεί, με τις ίδιες αμφιβολίες, το ίδιο άγχος, τις ίδιες ανησυχίες… Είναι μια πραγματική κοινή εμπειρία. Η αίσθηση του συλλογικού εκείνη τη στιγμή είναι τεράστια».

Το μυστικό για να παραμείνεις μακροπρόθεσμα motivé;

«Να αποδέχεσαι ότι δεν μπορείς να έχεις πάντα κίνητρο, αλλά να θυμάσαι τη δέσμευση που έχεις απέναντι στο τρέξιμο, τη θέληση και την υπόσχεση που δίνεις στον ίδιο σου τον εαυτό».

Οι 3 συμβουλές της Suzanne για να εξελιχθείς στο τρέξιμο

Συνέπεια: Καλύτερα να τρέχεις λίγο και συχνά, παρά πολύ μόνο μία φορά. Είναι προτιμότερο να κάνεις 3 φορές από 20 λεπτά μέσα στην εβδομάδα, παρά μία φορά για μία ώρα.
Σταδιακή επιβάρυνση: Είναι σημαντικό να σέβεσαι κάθε στάδιο και να προχωράς σταδιακά, χωρίς να θέλεις να πας πολύ γρήγορα ή πολύ δυνατά, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος τραυματισμού.
Προσαρμοστικότητα: Μην ξεχνάς ποτέ ότι πρέπει να προπονείσαι ανάλογα με τον εαυτό σου, τις υποχρεώσεις σου, τη σημερινή σου κατάσταση και τις αισθήσεις σου. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να προσαρμόζεσαι όταν χρειάζεται.

«Η ευτυχία δεν έρχεται σε όσους την περιμένουν καθιστοί»

Σαν επίλογος, μια παρένθεση που κλείνει έπειτα από μια συζήτηση με τη Suzanne, δυναμική και γεμάτη ουσία, ακολουθεί η αγαπημένη της φράση. Την εμπνέει καθημερινά και εκφράζει απόλυτα τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή: «Η ευτυχία δεν έρχεται σε όσους την περιμένουν καθιστοί», της Stéphanie Exbrayat.