Η Aude Clavier ανοίγει νέους ορίζοντες

Η Aude Clavier κατέκτησε στις 2 Αυγούστου στο Talence τον τίτλο της πρωταθλήτριας Γαλλίας Elite στα 5.000 μ. Η νίκη ήρθε στην κατάλληλη στιγμή, καθώς η 26χρονη αθλήτρια με το πλατύ χαμόγελο ετοιμάζεται για νέες περιπέτειες στη βόρεια Γαλλία.

« Ένα κεφάλαιο κλείνει στο INSEP, ενώ ένα άλλο έχει ήδη αρχίσει να γράφεται », λέει με χαρά η Aude Clavier, πρωταθλήτρια Γαλλίας Elite στα 5.000 μ. Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της νέας σεζόν και την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του μεταπτυχιακού της, της απομένουν μόλις δύο αγώνες πριν από ένα καλοδεχούμενο διάλειμμα. Η αθλήτρια από το Aix-en-Provence, που πήρε τον τίτλο στις 2 Αυγούστου στο Talence, ισορρόπησε όλη τη χρονιά ανάμεσα στη συγγραφή της διπλωματικής της στο εμπορικό δίκαιο στη La Sorbonne και την καριέρα της στον πρωταθλητισμό. Μια νέα ζωή την περιμένει πλέον. Μετά από πέντε χρόνια στο INSEP, έχοντας ήδη αφήσει τον ήλιο του Νότου για τον γκρίζο παρισινό ουρανό, κατευθύνεται βόρεια για να αφοσιωθεί πλήρως στους στόχους της: την προετοιμασία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2026 στο Birmingham και, πάνω απ’ όλα, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Los Angeles το 2028.

Από την όψιμη αποκάλυψη στη ραγδαία εξέλιξη

Η Aude Clavier δεν ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή. Στο δημοτικό έτρεχε σε αγώνες ανωμάλου δρόμου και τερμάτιζε στις πρώτες θέσεις, χωρίς όμως να κυριαρχεί. Στο γυμνάσιο, χωρίς να ενταχθεί στο τμήμα στίβου, ξαναβρέθηκε στη λάσπη για να συμπληρώσει την ομάδα. Και πάλι, η μικρή αθλήτρια διέκρινε την πιθανότητα ενός μεταλλίου. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να κρατά αποστάσεις από το τρέξιμο, παρότι το άθλημα έμοιαζε να την καλεί. Ώσπου ήρθε η στιγμή που έπρεπε να έρθει: γραμμένη στο τμήμα αλπικού σκι του λυκείου του Barcelonnette, φόρεσε ξανά τα καρφιά των 9 χιλιοστών για έναν ακόμη αγώνα UNSS ανωμάλου δρόμου. Αυτή τη φορά τα κατάφερε. Την πρώτη χρονιά πέτυχε εξαιρετικό αποτέλεσμα και τη δεύτερη κέρδισε. Δεν σταμάτησε εκεί, καθώς κατέκτησε και τον ακαδημαϊκό τίτλο στην κατηγορία Cadette 1. Εκεί έγινε το κλικ: την επόμενη χρονιά γράφτηκε στον σύλλογο του Gap, με στόχο να διεκδικήσει την πρόκριση στο ατομικό πρωτάθλημα Γαλλίας UNSS. « Στο σχολείο μου ήταν καλοί στο σκι, αλλά όχι τόσο στο τρέξιμο, οπότε ήταν αδύνατο να προκριθώ ομαδικά», εξηγεί.

Για την έφηβη που ανακάλυψε το πάθος της για τις μεσαίες αποστάσεις αρχίζει μια νέα εποχή. Σε ένα περιβάλλον που ευνοούσε την εξέλιξή της, surrounded από μια παρέα κοριτσιών της ηλικίας της και με έναν προπονητή ενθαρρυντικό και καθησυχαστικό, η μικρή Aude προόδευε γρήγορα. « Μου άρεσαν αυτά που κάναμε στην προπόνηση ». Βήμα βήμα, ανέβηκε στην κορυφή του γαλλικού στίβου. Από την πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Γαλλίας, όπου πέρασε απαρατήρητη, μετατράπηκε σε πρωταγωνίστρια και, σύντομα, σε απειλή για τις αντιπάλους της. Έτσι, λίγο πριν από τα 23 της, το 2021, έπιασε το όριο για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 και εκεί κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Δεν μπορούσε να το πιστέψει: « Ήταν πραγματικά το απόλυτο όνειρό μου να μπω στην εθνική Γαλλίας. Είχα κυνηγήσει πολύ την πρώτη μου επιλογή. Για αρκετά χρόνια ήμουν κοντά, αλλά δεν τα κατάφερνα. Ένιωσα ότι μέσα σε μία εβδομάδα πέρασα από το ένα άκρο στο άλλο. Ήταν τρελό. »

Στα χνάρια του Jimmy Gressier, τότε πρωταθλητή στα 5.000 και 10.000 μ. και σύντροφό της εδώ και οκτώ χρόνια, η αθλήτρια από τον Νότο αισθάνθηκε να εκτοξεύεται « σε έναν άλλο πλανήτη. Στον δικό του πλανήτη », όχι στον δικό της. « Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα μπορούσα κάποια μέρα να το κάνω, να φορέσω τα χρώματα της εθνικής Γαλλίας και μάλιστα να το πετύχω με έναν από τους ομορφότερους τρόπους», θυμάται χαμογελώντας. Το πρώτο χάλκινο μετάλλιο την είχε ήδη κερδίσει και η ανυπομονησία για τη συνέχεια την έκαιγε. « Όταν πετυχαίνω κάτι, θέλω πάντα να πάω παραπέρα. Έτσι, ήθελα να μπω στην εθνική ομάδα ανδρών και γυναικών». Σαν να είχαν ήδη φυτρώσει φτερά στην πλάτη της, όχι όμως αρκετά μεγάλα: το επόμενο όνειρο χρειάστηκε περισσότερο χρόνο. « Μου πήρε από το 2021 μέχρι το 2024. Και να που έγινε». Ένας στόχος πέρα από κάθε προσδοκία, χτισμένος πάνω σε χρόνια προπόνησης και στη στήριξη του συντρόφου της, πρωταθλητή στον τελικό των 3.000 μ. του Diamond League στις 28 Αυγούστου, παρά τη δεδομένη διαφορά επιπέδου μεταξύ τους: « Συμπτωματικά ή όχι, τη χρονιά που τον γνώρισα κέρδισε για πρώτη φορά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου Κ23. Το ότι γνώρισα τον πρωταθλητισμό μέσα από εκείνον με ενέπνευσε και με ώθησε. Κι ας μην έχουμε καθόλου τους ίδιους επαγγελματικούς στόχους, βλέπω τη δική μου πορεία στα δικά μου μέτρα, με βάση το σημείο από το οποίο ξεκίνησα, και αυτό είναι το σωστό. Άλλωστε, συνεχίζει να με παρακινεί. »

Δέκα χρόνια σκληρής δουλειάς μέχρι τον εθνικό τίτλο στις μεγάλες

Μόλις σήμερα, σχεδόν έναν μήνα μετά την κατάκτηση του πολυπόθητου τίτλου, η αθλήτρια του Amiens UC συνειδητοποιεί τι πέτυχε: « Εκείνη τη στιγμή ένιωθα μόνο ανακούφιση. Είχα βάλει αρκετή πίεση στον εαυτό μου, γιατί ήταν η πρώτη φορά που μπορούσα πραγματικά να διεκδικήσω τον τίτλο και όχι απλώς μια θέση στο βάθρο ως αουτσάιντερ. Ήξερα ότι ήταν εφικτό, αλλά το δύσκολο κομμάτι έμενε να γίνει ». Το σχέδιο για τη νίκη ήταν σύνθετο, καθώς η μεγαλύτερη θεωρητικά αντίπαλός της ήταν η Alessia Zarbo, στενή φίλη της. « Ήξερα ποια ήταν ορισμένα από τα δυνατά μου σημεία και ότι ίσως έπρεπε να τα αξιοποιήσω. Είχα δουλέψει καλά τα 1.500 και τα 3.000 μ., ενώ εκείνη είναι πιο δυνατή στις μεγαλύτερες αποστάσεις ». Η νίκη ήταν μεγάλη πρόκληση, ειδικά όταν η Aude Clavier αναπολεί τη στιγμή που πέρασε τη γραμμή τερματισμού: « Δεν το συνειδητοποίησα αμέσως, γιατί γνωριζόμαστε τόσο καλά μεταξύ μας. Τώρα όμως είναι απίστευτα ικανοποιητικό να σκέφτομαι ότι ο μοναδικός τίτλος που έχω κερδίσει είναι και ο ομορφότερος. »

Για να φτάσει στην κορυφή, η λάτρης του στίβου, που κάποιες φορές αγωνίζεται και στον δρόμο όταν της κάνει κέφι, πέρασε δύσκολες περιόδους μέχρι να βρει ισορροπία σε αυτή την ιδιαίτερη « μεταβατική » χρονιά. « Πέρυσι είχα αρκετούς τραυματισμούς, μεταξύ των οποίων δύο κατάγματα κόπωσης. Με λιγότερη πίεση, αυτή ήταν η καλύτερη χρονιά μου. Είχα πολύ καιρό να καταφέρω να βγάλω συνεχόμενες εβδομάδες προπόνησης. Όταν σταμάτησα να πιέζω τόσο το σώμα μου, όλα λειτούργησαν καλύτερα ». Ποτέ δεν είδε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Tokyo ως αυτοσκοπό: « οι μεγάλοι στόχοι της σεζόν ήταν το Γαλλικό Πρωτάθλημα Elite και να πετύχω καλούς χρόνους στα μίτινγκ ». Κατεβάζοντας ρυθμούς σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, που απαιτούσαν μεγαλύτερο ρίσκο και έντονο προπονητικό πρόγραμμα, ειδικά την περασμένη σεζόν, όταν χρειάστηκε να φτάσει το σώμα της στα όριά του για να διεκδικήσει την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η πρωταθλήτρια Γαλλίας βρήκε το κλειδί. Χρειάστηκε δέκα χρόνια για να τα καταφέρει: « Είναι πραγματικά η δουλειά και η ανθεκτικότητα που ανταμείβονται. Ακόμη κι αν κάποιος δεν έχει το μεγαλύτερο ταλέντο από τη φύση του, η δουλειά κάνει τη διαφορά. »

Η έννοια της δουλειάς δεν είναι καθόλου άγνωστη στην Aude Clavier, που δεν χαρίζεται στις προπονήσεις. Προπονείται καθημερινά, 10 έως 12 φορές την εβδομάδα. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμά της είναι γεμάτο: τη Δευτέρα ξεκινά με χαλαρό τρέξιμο και ενδυνάμωση, ενώ την Τρίτη συνεχίζει με προπόνηση και τρέξιμο. Στα μέσα της εβδομάδας αρκείται σε ένα μεγάλο χαλαρό τρέξιμο, πριν επιστρέψει την Πέμπτη σε πρόγραμμα αντίστοιχο με της Δευτέρας, κάποιες φορές με λίγα ανοίγματα. Την Παρασκευή επαναλαμβάνει, χωρίς το «μαρτύριο» να τελειώνει, αφού το Σαββατοκύριακο δεν είναι καθόλου ξεκούραστο: χαλαρό τρέξιμο το Σάββατο και μεγάλο τρέξιμο με ένα κομμάτι στο κατώφλι ή, τουλάχιστον, σε ενεργό ρυθμό την Κυριακή. Υπό αυτές τις συνθήκες, εύλογα αναρωτιέται κανείς τι εννοούσε όταν μιλούσε για « ισορροπία ». Η εξήγησή της είναι ξεκάθαρη: « Δούλευα τα απογεύματα που υποτίθεται ότι ξεκουραζόμουν, το βράδυ ή το πρωί πριν από την προπόνηση. Στα προπονητικά καμπ όμως έκανα μόνο τρία πράγματα: έτρωγα, κοιμόμουν και έτρεχα. Αυτή ήταν η ζωή μου, απλώς δεν έπρεπε να χάσω τον ρυθμό». Ο συνδυασμός αθλητισμού και σπουδών δεν είναι εύκολος στην καθημερινότητα: « Έχω την τύχη να μαθαίνω εύκολα, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι καλό που τελείωσε το μεταπτυχιακό, γιατί έκανα τα απολύτως απαραίτητα για να το περάσω. Όταν χρειάστηκε να διαβάσω για όλες τις εξετάσεις τον Μάιο, ήμουν εντελώς εξαντλημένη για δύο εβδομάδες μετά. Στην προπόνηση δεν μπορούσα να βάλω το ένα πόδι μπροστά από το άλλο. »

Ανάμεσα στο πάθος, τις φιλίες και την αναζήτηση της επίδοσης

Το γεγονός ότι από μικρή τερμάτιζε στις πρώτες θέσεις ξύπνησε στην Aude την αγάπη για το τρέξιμο. « Όταν είσαι καλή σε κάτι, συνήθως σου αρέσει κιόλας. Είχα γρήγορα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, καλύτερα από εκείνα ενός μέσου ανθρώπου, και αυτό με παρακίνησε να συνεχίσω. » Η πραγματική πηγή του κινήτρου της όμως είναι βαθύτερη και βρίσκεται στην προσωπικότητά της: « Αυτό που αγαπώ περισσότερο από πάντα είναι να ξεπερνώ τον εαυτό μου. Λατρεύω να φτάνω μέχρι το τέλος της προσπάθειας και να υπερβαίνω τα όριά μου. Ο στίβος είναι πραγματικά το άθλημα που σου επιτρέπει να το κάνεις ». Σε αυτή την οπτική και στη βαθιά προσήλωσή της στην επίδοση στηρίζεται όταν έρχονται οι αμφιβολίες ή πέφτει το κίνητρο. « Θέλω πραγματικά να πετύχω. Έτσι, ακόμη κι αν εκείνο το πρωί βαριόμουν λίγο να πάω να κάνω 16 χλμ. στις 8:30, πήγα χωρίς δεύτερη σκέψη, γιατί θέλω να είμαι δυνατή στον αγώνα της επόμενης εβδομάδας. »

Από πού πηγάζει αυτή η διαρκής ανάγκη να ξεπερνά τα όριά της; Θα μπορούσε κανείς να τη συνδέσει με τον πατέρα της, πρώην παίκτη του ράγκμπι, ή με τη μητέρα της, που στα νιάτα της δεν ήταν ιδιαίτερα αθλητική αλλά τα τελευταία χρόνια γυμνάζεται περισσότερο. « Στα 55 της έχει αρκετά καλή φυσική κατάσταση, οπότε ίσως γενετικά εκείνη μου έδωσε τα γονίδια. Νομίζω ότι θα μπορούσε να είναι αρκετά καλή σε αυτόν τον χώρο ». Η επιθυμία να πηγαίνει πάντα παραπέρα δεν είναι ο μόνος λόγος που έκανε την Aude πραγματική αθλήτρια, με τρόπο ζωής προσαρμοσμένο στην καριέρα της. « Είναι μια κάπως ασυνήθιστη ζωή, γιατί βρισκόμαστε διαρκώς σε μετακινήσεις… Σίγουρα χάνουμε πολλές στιγμές από την προσωπική μας ζωή. Δυστυχώς, δεν έχουμε τον ίδιο ρυθμό ζωής με όλους τους άλλους. Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να είμαι πολύ ευτυχισμένη με αυτό που κάνω. Επιπλέον, λατρεύω τα ταξίδια και να ανακαλύπτω καινούργια μέρη. »

Η αφοσίωσή της στον στίβο δεν προέκυψε από το πουθενά, αλλά στηρίζεται σε ένα ισχυρό θεμέλιο: τους φίλους της. Οι σχέσεις που δημιούργησε μέσα από τις αλλαγές συλλόγων, τους αγώνες, τις επιλογές στην εθνική Γαλλίας και τις συγκεντρώσεις που διοργανώνει η adidas είναι μοναδικές. Έχοντας περάσει αμέτρητες ώρες στο INSEP μαζί με τις Anaïs Bourgoin και Bérénice Cleyet-Merle, ο δεσμός τους έγινε φυσικά πιο δυνατός. Ο πυρήνας έδεσε. Τι γίνεται όμως όταν, για να κατακτήσεις τον κορυφαίο τίτλο, πρέπει να αντιμετωπίσεις μία από τις καλύτερες φίλες σου; Η ατομική φύση του αθλήματος βγαίνει στην επιφάνεια για τους δώδεκα και μισό γύρους του στίβου και έπειτα υποχωρεί, παρασύρεται από την αγάπη που τρέφουν η μία για την άλλη. « Κάνουμε ένα άθλημα με τιμιότητα. Στον χώρο κλήσης είμαστε ακόμη πολύ καλές φίλες. Μπαίνοντας στον στίβο, ήθελα απλώς να αγκαλιάσω την Alessia (Zarbo), γιατί ήταν συναισθηματικά δύσκολο να τρέχω απέναντί της. Στον αγώνα όμως έπρεπε να τα αφήσω όλα αυτά στην άκρη. Προπονούμαστε σκληρά πρώτα απ’ όλα για εμάς, οπότε τα έδωσα όλα, ακόμη κι αν απέναντί μου ήταν εκείνη. Κατά βάθος, το μόνο που ήθελα ήταν να περάσει τη γραμμή τερματισμού αμέσως μετά από μένα. Της ευχόμουν τα καλύτερα, αλλά ευχόμουν σε μένα κάτι λίγο καλύτερο ». Στα υπόλοιπα μεγάλα πρωταθλήματα, η αναμέτρηση με συναθλήτριες και φίλες είναι λιγότερο σκληρή. Η επιτυχία της μίας δεν εμποδίζει την επιτυχία της άλλης. Αντίθετα, τις ωθεί να προπονούνται περισσότερο και να πιστεύουν ότι είναι εφικτό. « Η Sarah Madeleine μας παρασύρει σε χρόνους που μοιάζουν απίθανοι. »

Νέες φιλοδοξίες στον ορίζοντα

Ο τίτλος σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και μια στροφή στην ακόμη νεαρή καριέρα της. Δύο εβδομάδες μετά τον θρίαμβό της, βελτίωσε επιτέλους το ρεκόρ της στα 5.000 μ. στο Βέλγιο. Από το 15:46 πλησίασε πολύ το συμβολικό όριο των 15 λεπτών, τρέχοντας 15:05.19 στο Oordegem του Βελγίου στις 9 Αυγούστου. « Είναι τεράστιο άλμα. Ξέραμε ότι τα προηγούμενα χρόνια άξιζα κάτι καλύτερο από 15:46, αλλά δεν το είχα κάνει ακόμη. Τώρα έγινε ». Η διεθνής περιπέτεια που περιμένει την Aude μόλις ξεκινά. Η ίδια είναι ήδη « στραμμένη προς άλλους στόχους », ευρωπαϊκούς αλλά και ακόμη υψηλότερου επιπέδου. Με το ξεκίνημα της σεζόν του 2025, ο στόχος ήταν να κοιτάξει μακροπρόθεσμα: όχι μόνο την επόμενη σεζόν ή την αμέσως επόμενη χρονιά, αλλά αρκετούς σταθμούς μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Los Angeles το 2028. « Θέλω να προοδεύσω και την επόμενη χρονιά να φτάσω σε πολύ υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα θα είναι ο βασικός στόχος, ένα από τα πρώτα βήματα πριν φτάσω στο παγκόσμιο επίπεδο το 2027-2028 ». Τίποτα από αυτά δεν θα ήταν εφικτό χωρίς την πολύτιμη στήριξη της adidas, του Crédit Mutuel και ενός επενδυτικού ταμείου από την Amiens, που της επιτρέπουν να διοχετεύσει όλη την ενέργειά της στις φιλοδοξίες της.

Απαλλαγμένη πλέον από το βάρος των σπουδών της, έχει μπροστά της τρία όμορφα χρόνια πλήρους αφοσίωσης στον στίβο. « Θέλω να πάρω το ρίσκο και να αφοσιωθώ πραγματικά για τρία χρόνια. Με τον σύντροφό μου μετακομίζουμε στη Boulogne-sur-Mer, από όπου κατάγεται. Θα προπονούμαι κυρίως εκεί και πολύ στο Font-Romeu ». Δεν έχει αποφασίσει ακόμη ποιος θα είναι ο επόμενος προπονητής της, όμως η Aude Clavier παραμένει αισιόδοξη: « Σίγουρα θα έχω προπονητές από απόσταση και θα μπορούσα να ζητήσω βοήθεια από τον παιδικό προπονητή του Jimmy, παρότι θέλουμε να διαχωρίσουμε κάπως τα αθλητικά μας σχέδια και, επομένως, να μην έχουμε τους ίδιους προπονητές ». Αντίο στο INSEP και στις μοναχικές προπονήσεις πίσω από τον προπονητή της Adrien Taouji, πάνω στο ποδήλατο. « Κανονικά θα μπορώ να προπονούμαι με αγόρια του συλλόγου. Νομίζω ότι αυτό θα είναι πλεονέκτημα σε σχέση με το INSEP. »

Πριν αφήσει το ταρτάν για μερικές εβδομάδες αποκατάστασης, η Aude Clavier δεν έχει ακόμη την πολυτέλεια να χαλαρώσει: της απομένουν δύο μίτινγκ για να βελτιώσει τα ατομικά της ρεκόρ. Την επόμενη εβδομάδα θα αγωνιστεί στα 1.500 μ. στο Meeting de Trier στη Γερμανία και θα κλείσει τη σεζόν με ένα τελευταίο 3.000άρι, όχι οποιοδήποτε, στο Gold Meeting του Πεκίνου στις 7 Σεπτεμβρίου. Τι μπορούμε να της ευχηθούμε; Πέρα από πολλές επιτυχίες στη συνέχεια, και ειδικά μια θέση στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων, κερδισμένη με το σπαθί της και χωρίς τραυματισμούς, να συνεχίσει να ανεβαίνει επίπεδο, όπως έκανε τόσο πειστικά φέτος.