Run met je ouwe: de runclub die generaties samenbrengt

Een intergenerationele runclub. Dat is het project dat Eden en haar ‘ouwe’ een jaar geleden bedachten. Op 15 maart vond de eerste editie van ‘Run met je ouwe’ plaats, midden in Parijs. Vanaf de start onderscheidde het concept zich van traditionele hardloopbijeenkomsten. Het doel was meteen duidelijk: lopers van alle leeftijden samenbrengen, zonder limiet. « We wilden laten zien dat sport niets met leeftijd te maken heeft, dat sport mensen samenbrengt, herinneringen creëert en de band tussen generaties versterkt », vertelt Eden, arts en contentcreator op sociale media. Dankzij de aanstekelijke energie van de jonge vrouw ontstond tijdens de eerste twee edities al een echte chemie tussen de deelnemers.

Van vader op dochter

In het gezin was er haar vader. De man naar wie zijn dochter vanaf haar vroegste jeugd met grote ogen opkeek. Toen ze vijf was, zag ze hem tijdens een reis naar Thailand hulp bieden aan slachtoffers van de tsunami die het land in 2005 trof. Op dat moment wist ze het zeker: ze zou arts worden. « Ik ben dankzij hem, of door hem, geneeskunde gaan studeren », zegt ze met een glimlach. Inmiddels is ze afgestudeerd en werkt ze als arts.

Een paar jaar later begon ze een TikTok-account met een eenvoudig uitgangspunt: « Vind de diagnose in 60 seconden ». Al snel deden haar vader Mickael en zij samen mee aan het concept. Ze daagden elkaar voortdurend uit en maakten steeds meer video’s over gezondheid. Hun goede humeur en humor sloegen snel aan bij een grote community. 

De projecten volgden elkaar op. Voeding blijft haar specialisme, maar Eden koppelde dat geleidelijk aan een andere passie: hardlopen. Die liefde voor sport kreeg ze van haar vader, vanaf haar twaalfde, toen ze haar eerste 10 kilometer liep. « Nadat mijn vader zijn praktijk had geopend, kwam hij veel aan. Op een dag zei hij ineens: ‘Stop, dit is genoeg, ik ga het roer omgooien.’ Hij viel 35 tot 40 kilo af en begon fanatiek te sporten. Inmiddels heeft hij meer dan 25 marathons en meerdere Ironmans gedaan. Hij is een machine. Ik zie hem dit al doen sinds ik heel klein was », vertelt ze.

Sindsdien stapelen de samen gelopen kilometers zich net zo snel op als de herinneringen. Eden deelt die regelmatig op sociale media, tot daaruit ‘Run met je ouwe’ ontstond. Een antwoord op de berichten van talloze volgers die zelf ook met een ouder, oom, tante of oudere broer wilden hardlopen.

Ook dit project is rechtstreeks geïnspireerd door haar vader. « Ik heb mijn vader altijd mensen zien meenemen om te gaan hardlopen. Dat is zijn hobby Ik was nog niet eens geboren toen hij dat al deed. Toen ik ouder werd, dacht ik: dat wil ik ook doorgeven. Het geeft zoveel adrenaline. Het maakt mensen gelukkig. Zelfs voor de mentale gezondheid vind ik het geweldig. » Zeker wanneer beginners de stap zetten, voortgetrokken door hun loopmaatje of gemotiveerd door het groepsgevoel. « Het is echt belonend om te beseffen dat je mensen in beweging hebt gekregen die op zondagochtend normaal gesproken in bed waren blijven liggen voor de televisie. »

Ter plekke vormde zich een duo van een ouwe en een jonge loper!  » 

Al twee intergenerationele edities

Tijdens deze sportieve bijeenkomst met zijn unieke concept werden virtuele contacten echte ontmoetingen. Deelnemers konden eindelijk samen iets beleven. Geen tijd om af te spreken, geen energie om de deur uit te gaan? Het evenement van Eden laat geen excuus meer over. Gedaan met de hokjes: jongeren aan de ene kant, ouderen aan de andere. Ook kersverse ouders zijn welkom met hun kinderwagen. Hardlopen wordt een aanleiding om elkaar te ontmoeten. Sommige deelnemers van de eerste editie kwamen bij de tweede terug om de banden verder aan te halen.

« Een 72-jarige vrouw die altijd sportief was geweest, kwam omdat haar kleindochter van rond de twintig mij op sociale media volgde en haar over het evenement had verteld. Haar oma zei: ‘We gaan jou aan het sporten krijgen, kom, we gaan!’ » Een mooi voorbeeld van hoe sport wordt doorgegeven. Tussen de duo’s ontstaan gesprekken. Vaak hoor je: « Wat zijn jullie van elkaar? » Daarna vertelt iedereen zijn eigen verhaal. « Een marathonloopster nam haar zestienjarige zoon mee, die net begon met hardlopen. Mooi om te zien. » Soms komen mensen zelfs alleen. « Het bijzondere is dat er ter plekke een duo van een ouwe en een jonge loper ontstond. Ze vonden elkaar, liepen de hele run samen en wisselden na afloop zelfs hun telefoonnummers uit. »

Tussen de edities was er geen vast format: de eerste bood 6 kilometer, de tweede een parcours dat kon variëren van 4 tot 8 kilometer, afhankelijk van ieders voorkeur. « Een jongen van ongeveer zeventien, die gewend was naar de sportschool te gaan, deed mee met zijn moeder zodat zij kon beginnen met hardlopen. Ze liep in één keer 4 kilometer! » In het Bois de Boulogne liep de groep rondjes van 2 kilometer, waarbij iedereen kon stoppen wanneer het hem of haar uitkwam. « Dat was het idee van de ouwe », zegt ze. Vervolgens voegt ze toe: « Hij noemt zichzelf zo, hij vindt het geweldig! »

Een geniaal idee, waarmee beginners de fanatiekste lopers tot het einde kunnen aanmoedigen. En dat allemaal in een uitzinnige sfeer, met een roze megafoon in de hand en de speaker op vol volume. Zo blijft iedereen betrokken tot aan de borrel na afloop, met totebags, goodies en geanimeerde gesprekken tijdens het drinken.