Christelle Sturtz blijft voor altijd samoerai

Voormalig wereldkampioene karate kumite

Niets wees erop dat deze 45-jarige Elzasser ooit een voorliefde voor karate zou ontwikkelen. Als kind was Christelle Sturtz levendig en onvermoeibaar.  « Toen ik klein was, noemden ze me Mowgli, ik was altijd buiten, in de natuur of in de bomen ». Haar ouders stapten destijds binnen bij de club tegenover hun huis, in de hoop dat deze vechtsport de tomeloze energie van hun dochter in goede banen zou leiden. De discipline legde uiteindelijk haar volledige potentieel bloot: in 2010 kroonde ze zich tot winnares van de prestigieuze Wereldbeker karate.

Waarom de overstap naar hardlopen?

Hardlopen dook niet plotseling op in het leven van Christelle Sturtz. Als kind zag ze haar vader altijd trainen, lopen en startnummers opspelden.  « Toen ik klein was, ging ik met hem mee als hij ging hardlopen ». Naast het lopen en trainen van de mensen om haar heen, trok ze voor haar algemene voorbereiding af en toe zelf haar loopschoenen aan. Hardlopen kreeg pas echt een plek in haar leven toen ze 39 was, in 2017. Toen de karateka haar carrière beëindigde, wilde ze blijven sporten, met een sterke behoefte aan vrijheid en ruimte. Op dat moment voelde hardlopen als een logische keuze. « Ik ben altijd graag buiten, dicht bij de elementen en de natuur ». De beginnende loopster raakte snel in de ban van trainen en kreeg zin om aan wedstrijden deel te nemen.

Na verschillende wedstrijden op de weg en trails voelt Christelle Sturtz zich het best op de langere afstanden. « Ik heb een bijzondere liefde voor de marathonafstand dat staat vast ». Voor haar is de ideale balans een combinatie van weg en trail doorheen het jaar. « Ik loop graag twee marathons per jaar, één aan het begin en één aan het einde, met trails ertussenin. Ik kan niet kiezen tussen asfalt en trails, ik hou van de complementariteit van beide ». Op de trail trekt vooral de ultra de voormalige vaste klant van de dojo’s aan. « Ik hou van lange afstanden, vanaf 80 kilometer wordt het echt interessant maar ik sta hier nog maar aan het begin. »

Wat is er vandaag nog over van het karate?

Ook al beoefent Christelle Sturtz geen karate meer, de sport maakt nog altijd deel uit van haar leven. « Karate is mijn karaktersterkte. Ik blijf voor altijd samoerai ». Met een staatsdiploma als karatetrainer en zelfverdedigingsinstructeur coacht ze enkele uren per week jongeren en tieners bij een club in de Elzas. In het interview erkent ze dat het karate van toen niet helemaal hetzelfde is als vandaag. De sport is geëvolueerd, en wel in de goede zin van het woord. « Vroeger was het harder. Ik heb gekneusde ribben gehad, een barst in mijn borstbeen, een gebroken elleboog… Zelfs dan ging ik de strijd aan. Tegenwoordig is alles veel beter omkaderd ». Ook dat heeft Christelle Sturtz gevormd, haar dingen geleerd en gemaakt tot de vrouw die ze vandaag is. « Karate heeft me veel geleerd. Het heeft me gemaakt tot wie ik vandaag ben. »

Welke prestaties op de weg?

Plezier staat voor deze loopster voorop, maar ook de jacht op prestaties hoort erbij. Met een marathonbesttijd van 3.09 in Sevilla in 2023 is het ultieme doel natuurlijk om stap voor stap dichter bij de mythische grens van drie uur te komen. « Ik weet dat de lat hoog ligt, maar ik wil erin blijven geloven. Dichter bij drie uur komen, dat is een droom ». Deze vastberaden en gedisciplineerde atlete wordt sinds 2019 gecoacht door Julien Lyon, die ze in Kenia ontmoette. Christelle Sturtz traint met dezelfde discipline als vroeger voor het karate. Weken van meer dan 100 kilometer zijn geen uitzondering… « Ik hou van trainen, ik hou van lopen. Ik ben gek op de marathonvoorbereiding. Die is veeleisend, maar werkt bijna meditatief: ik ben volledig gefocust op de tijd. Het is alsof ik in een bubbel zit ».

Een volgend doel?

Na Sevilla in 2020 (3.22), 2023 (persoonlijk record van 3.09) en 2024 (3.13), hoe kun je dan niet opnieuw intekenen voor 2025? Christelle Sturtz staat in februari opnieuw aan de start van de Marathon van Sevilla met als doel haar tijd op de klassieke afstand aan te scherpen. Tegelijk houdt ze rekening met alles wat er over 42 kilometer kan gebeuren. « Ik wil mijn persoonlijk record verbeteren, maar er kan zoveel gebeuren. Ik blijf realistisch, we zullen zien ». De eerste marathon van 2025 ligt vast. Nu is het afwachten wat Christelle Sturtz voor de rest van het seizoen in petto heeft, op de weg en op de trail…

Een leven met engagement

Ook naast de sport zet Christelle Sturtz zich in voor doelen die haar na aan het hart liggen. In haar werk geeft ze zich daar volledig voor. Vandaag is ze ontwikkelingsmedewerker bij de vereniging ELA, waar ze eerder sportambassadeur was toen ze deel uitmaakte van de Franse karateploeg. Ze is al meer dan 24 jaar trouw aan ELA en vindt dat deze ervaring haar er elke dag opnieuw aan herinnert dat het leven ons uiteindelijk altijd inhaalt. Onze prioriteiten liggen zelden waar we denken. « Door mijn werk besef ik dat het leven glashelder is. »

In 2024 zette Christelle Sturtz zich bovendien samen met Julien Lyon en het team van Milimani Runners in Kenia in voor een trailproject tijdens enkele wedstrijden van het UTMB-circuit.