Trail en wegloop vergeleken: Quentin Meyleu vertelt

De 28-jarige ASICS-atleet Quentin Meyleu beoefent sinds 2018 trailrunning op hoog niveau. Deze liefhebber van paden, natuur en inspanning gooide onlangs zijn sportieve gewoontes om. Op 31 december stond hij aan de start van de Cursa de Nassos, zijn allereerste 10 kilometer.

Een wegwedstrijd voorbereiden: een eerste keer, maar zeker niet de laatste

Eind 2024 trainde Quentin Meyleu voor het eerst in zijn leven gericht naar een wegwedstrijd toe: zijn eerste 10 kilometer. Hij wilde iets anders proberen, iets wat hem prikkelde zonder zijn lichaam al te zwaar te belasten. Ruim anderhalve maand lang werkte hij trainingen en sessies op asfalt af, zodat hij op 31 december klaar was voor de Cursa de Nassos in Barcelona, Spanje. De geboren trailrunner, gewend aan paden en hoogtemeters, zette zijn liefde voor trailrunning even opzij voor enkele maanden op de weg.

Dat eerste startnummer in Barcelona bleek veelbelovend: Quentin haalde zijn doel en klokte 29'18, goed voor de vierde plaats. Tijdens zijn voorbereiding en de wedstrijd zelf ontdekte de inwoner van Chambon-sur-Lac nieuwe dingen. Zo kreeg hij aan den lijve inzicht in de verschillen tussen trailrunning en wegwedstrijden.

Verschillen tussen trailrunning en wegwedstrijden, Quentin Meyleu vertelt

Op de weg is de inspanning constant en gelijkmatig

Een van de grootste verschillen tussen trailrunning en wegwedstrijden zit in de aard van de inspanning. Op trails verloopt die vanzelf onregelmatig, met steile beklimmingen, technische afdalingen en talloze tempowisselingen. Op de weg blijft de inspanning daarentegen meestal van start tot finish constant. Lopers kunnen zich daardoor concentreren op een gelijkmatig ritme en het beheersen van hun tempo. Het belangrijkste doel is dan om de hele wedstrijd dezelfde cadans aan te houden, als teken van uithoudingsvermogen en efficiëntie.

Het belang van een goede warming-up

De warming-up is een essentieel onderdeel van het hardlopen. Voor wegwedstrijden kan die een stuk langer en intensiever zijn.
Quentin vertelt dat hij voor zijn eerste 10 kilometer lang heeft opgewarmd, maar liefst 40 minuten: inlopen, loopscholing en versnellingen. Bij trailrunning heeft hij daarentegen genoeg aan tien minuten.

Het terrein en de omgeving

Terwijl trailrunning plaatsvindt in de natuur en het bos, lopen deelnemers aan wegwedstrijden vooral in een stedelijke omgeving. Een totaal ander decor, zoveel is zeker, maar de liefde voor hardloopschoenen is bij iedereen hetzelfde.

Quentin is gewend aan de afwisselende landschappen van trails en vindt de inspanning op de weg soms een stuk eentoniger. “Een uur lang vlak over asfalt, dat is niet echt leuk”. Zoals hij het treffend zegt, biedt de weg soms minder ruimte om te ontsnappen, waardoor het lopen er repetitiever en volgens hem soms zelfs saai kan worden dan op een trail.

Ondanks die verschillen wil de trailrunner zich in het voorjaar opnieuw aan het asfalt wagen. De 10 km van Lille staat alvast op zijn planning. Daarna begint hij aan zijn seizoen in de bergen. Op langere termijn wil Quentin ook de halve marathon ontdekken. Zien we deze loper de komende jaren aan de start van een marathon? Hij heeft het in elk geval niet uitgesloten…