De Keniaanse tartanbaan, de ervaring van Marie Oheix

| In dit interview vertelt Marie over haar ervaring op deze beroemde grond van kampioenen.

Trainingskamp in Iten, Kenia 

Hoe begint het avontuur?

« Alles begint met een eerste vlucht naar Nairobi en de volgende dag een binnenlandse vlucht naar Iten. Zodra je daar aankomt, is het bizar: overal ruik je hardlopen: affiches, reclames, mensen die overal lopen en die beroemde rode aarde die je op de foto’s ziet. Op dat moment besef ik dat ik echt iets heel bijzonders ga meemaken. »

Hoe zag een typische dag eruit?

« De dagen waren strak ingedeeld, er was geen tijd om je te vervelen. De wekker ging meestal rond 7 uur. Om 8.30 uur vertrokken we voor de training, na een stevig en compleet ontbijt. ’s Ochtends deden we altijd specifieke sessies, zodat we de warmte van de dag voor waren. Een wegtraining, trailen in het bos of fartlek… we wisselden het af. ’s Middags lunchten we en was er tijd om te rusten, met een dutje, een wandeling of een massage. Daarna volgden een kleine snack en de tweede training van de dag: een rustige duurloop, fietsen, coretraining of krachttraining, we konden kiezen. Na het diner begon de avond met spelletjes, karaoke en gesprekken rond het kampvuur… Het was intens, maar elke dag was anders. Echt geweldig. »

Hoe zijn de omstandigheden daar?

« Overdag is het behoorlijk warm, ongeveer 25 °C. De zon brandt, maar ’s nachts koelt het flink af. Iten ligt op 2.400 meter hoogte. Die hoogte beïnvloedt niet alleen de temperatuur, maar ook hoe je lichaam reageert tijdens het trainen. In het begin was het erg zwaar, je hebt tijd nodig om te acclimatiseren. Sinds ik terug ben in Frankrijk, zijn de benen ongelooflijk goed. Ik heb echt het gevoel dat ik vlieg (lacht). »

Wat heeft je het meest verrast tijdens het verblijf?

« Ik verbaasde mezelf door bepaalde tempo’s vol te houden en elke dag hard te trainen. Ik was enorm gemotiveerd. Vreemd genoeg ontdekte ik dat ik het liefst ’s ochtends liep, terwijl ik dat thuis nooit doe. Iten hielp me om uit mijn comfortzone te stappen en me twee weken lang volledig aan mijn passie te wijden. »

« Als je op de baan aankomt, zijn er overal mensen. Er staan tweehonderd lopers op te warmen, bijna als een militaire oefening, terwijl ze de banen onder elkaar verdelen.

Een anekdote?

« In Iten is het Kamariny Stadium iconisch. Deze baan is letterlijk de tempel van de lopers. Als je op de baan aankomt, zijn er overal mensen. Er staan tweehonderd lopers op te warmen, bijna als een militaire oefening, terwijl ze de banen onder elkaar verdelen. Als je naar Marie luistert, begrijp je dat dit beeld voor altijd in haar geheugen gegrift zal staan als een onvergetelijke herinnering aan deze reis. »

Terugblik op de ervaring

Drie woorden om de ervaring te beschrijven?

| Tijdens het interview met Marie kwamen steeds dezelfde woorden terug om deze ervaring te omschrijven: 

INTENS – Een compleet waanzinnige ervaring: twee weken ondergedompeld worden in iets groots, intens en totaal ongewoons.

MENSELIJK – De menselijke dimensie was overal aanwezig, in gedeelde momenten, ontmoetingen en vriendschappen. Tussen de verschillende deelnemers ontstonden sterke banden.

LOSLAATMOMENT – In een hyperverbonden wereld is offline zijn kostbaar. Het samenleven, deze veilige bubbel en de beperkte wifi hielpen Marie om los te laten en volop van haar verblijf te genieten.

Een reis die veel verder ging dan hardlopen

« Uit de woorden van deze hardloopster blijkt dat de ervaring veel verder ging dan alleen de loopschoenen. Het was een sportieve reis, maar niet alleen dat. Het dagelijks leven delen met Keniaanse lopers, over de weg lopen met de kinderen uit het dorp, naar de nabijgelegen waterval gaan, praten met de lokale bevolking…» Zo beschrijft de jonge dertiger haar dagelijks leven daar.

Nogmaals bedankt voor dit gesprek. Afgelopen zondag profiteerde Marie van de effecten van Kenia tijdens de Halve Marathon van Barcelona en verpulverde ze haar oude record van 1.27 uur met een nieuwe persoonlijke toptijd van 1.21 uur. Bravo!