Hardlopen en de ramadan, een gesprek met Abderrazak Charik

Een paar dagen geleden was het Offerfeest, een van de drie belangrijkste islamitische feesten naast de ramadan en het Suikerfeest. Een goede aanleiding voor een gesprek met Abderrazak Charik, de Algerijns-Franse profatleet, over de ramadan en de impact ervan op zijn sportieve leven. Een interview dat misverstanden uit de weg ruimt.

Abderrazak Charik werd in 1997 geboren in Algerije, in Batna. Hij groeide er op bij zijn familie en verhuisde in 2004 naar Frankrijk. Geleidelijk aan vond ‘Zak’, mede dankzij zijn eerste schoolcrossen, zijn weg in de atletiek en bleef hij vooruitgang boeken. In 2024 drong hij na de Marathon van Valencia, die hij in 2:07:20 liep, zelfs door tot de mondiale top 50! Hij was zo vriendelijk om enkele vragen te beantwoorden over zijn sport en de ramadan. Daarvoor zijn we hem zeer dankbaar.

Abderrazak, kun je ons vertellen wat voor loper je bent?

Ik ben in 2013 met atletiek begonnen, na een weddenschap die ik op school had afgesloten. Eerst liep ik vooral veel crosswedstrijden met de school. Van daaruit vond ik geleidelijk mijn weg. In het begin, toen mensen over hardlopen begonnen, dacht ik nog: lopen is best leuk, maar waarom zou je zo ‘tegen de wind in’ lopen? (lacht) Mensen om me heen begonnen mijn talent te benoemen, dat zich steeds verder ontwikkelde. Vandaag ben ik profatleet en daar ben ik enorm trots op, want ik heb ook jaren van twijfel en tegenslag gekend, zoals iedereen. Ik zeg het zonder me ervoor te schamen: op school deed ik het niet geweldig. Het was gewoon niets voor mij. Op een bepaald moment heb ik me echt volledig ingezet om te slagen in de atletiek. Dankzij onder meer Asics, mijn hoofdsponsor, ben ik sinds 2021 prof en richt ik me voor de volle honderd procent op het hardlopen. Met altijd hetzelfde doel: beter worden. Ik ben vrij jong aan de marathon begonnen, op mijn 24e. Mijn eerste marathon liep ik in 2021 in Parijs, bij de editie na corona, in 2:12. Mijn beste tijd op die afstand dateert van december 2024, toen ik de Marathon van Valencia in 2:07:20 liep. Daarmee sta ik in de mondiale top 50. Voor de kwalificatie voor de wereldkampioenschappen nemen ze de eerste honderd lopers. Aan het werk dus! (lacht)

Wat zijn je belangrijkste doelen op middellange termijn?

Er is de korte en de langere termijn… In september neem ik deel aan de wereldkampioenschappen in Tokio, op de marathon. Deze zomer ga ik me daar grondig op voorbereiden. Omdat ik bij de vijftig beste marathonlopers ter wereld hoor, mik ik nu op een plaats in de top 20. Dat zou een enorme eer zijn. Op langere termijn heb ik inmiddels aan alle soorten kampioenschappen deelgenomen, dus ga ik natuurlijk voor de ultieme droom… de Olympische Spelen. Ik ga er alles aan doen om in 2028 in Los Angeles aan de start te staan.

Op langere termijn heb ik inmiddels aan alle soorten kampioenschappen deelgenomen, dus ga ik natuurlijk voor de ultieme droom… de Olympische Spelen. Ik ga er alles aan doen om in 2028 in Los Angeles aan de start te staan.“
Laten we het nu hebben over de ramadan en jouw leven als sporter. Heb je deze vastenperiode altijd nageleefd?
Ik ben opgegroeid in een gezin waarin religie een belangrijke plaats inneemt. Vanaf je twaalfde of dertiende is vasten dan verplicht, wanneer je oud genoeg bent om na te denken over de wereld en de volwassen wereld te begrijpen. Van de jongsten wordt dat niet gevraagd. Sport is belangrijk voor me, maar spiritualiteit ook. Het helpt me om mezelf te blijven: oprecht, respectvol… Het geeft me richting. Daarom heb ik de ramadan altijd gecombineerd met mijn sport, eigenlijk mijn hele leven al. Mijn geloof komt voor mijn sport. Voor mij is dat vanzelfsprekend, daar valt niet over te onderhandelen. De ramadan is een kans om opnieuw dichter bij belangrijke waarden te komen. Het is een heel inspirerende periode die je kracht geeft voor de elf andere maanden!
Hoe combineer je je doelen dan met de ramadan?
Tijdens de ramadan doe ik elk jaar aan geen enkele wedstrijd mee. Als ik al iets doe, is dat echt aan lage intensiteit. Zoals ik al zei, zet ik mijn geloof echt voor mijn sport. Een maand lang kan ik niet ’s ochtends én ’s middags trainen zoals in de elf andere maanden van het jaar. Ik ken mijn sport en weet dat dat niet samengaat met vasten, zeker niet zonder te drinken. Het is beter om het rustiger aan te doen. Ik maak gedurende een maand korte loopjes om het ritme een beetje vast te houden. Om 16 uur gaan lopen en vervolgens tot zonsondergang moeten wachten om te drinken zou heel belastend zijn voor mijn lichaam. Zeker na een dag die om vijf uur ’s ochtends is begonnen, is dat niet vol te houden. Het risico voor je lichaam is te groot. Als je met voedingsspecialisten praat, weet je dat de eerste dertig minuten na het lopen cruciaal zijn voor het herstel. Als je in dat halfuur voldoende eiwitten binnenkrijgt, win je 48 uur in je herstel… Tijdens de ramadan kan dat overdag dus niet. Je raakt misschien niet meteen geblesseerd, maar je maakt je lichaam wel kwetsbaarder, bijvoorbeeld door chronische vermoeidheid of andere gevolgen. Daarom wacht ik tot de nacht en doe ik korte loopjes…
© Gouden Spike
Loop je dan ’s nachts?
Jazeker, in die periode moet ik wat creatiever zijn. Als het vasten om 20 uur wordt verbroken, vertrek ik om 19 uur voor een rustig loopje, om mijn benen los te maken… Daarna verbreek ik het vasten, breng ik wat tijd door met mijn familie en vertrek ik rond 23 uur of middernacht voor een wat langere training op het strand (red. het strand van Duinkerke)! Ik heb het geluk dat ik in een stad woon waar het strand ’s nachts verlicht blijft, dus daar maak ik gebruik van (lacht). Die twee loopjes vervangen de twee trainingen die ik de rest van het jaar elke dag doe: een lichte training in de ochtend en een intensieve in de namiddag. Tijdens deze periode geef ik gewoon wat minder gas… Je topvorm bereiken is heel moeilijk, maar je verliest die vorm heel gemakkelijk. Met dit ritme kan ik mijn conditie daarom goed op peil houden.
Je lijkt er in elk geval goed mee om te gaan…
Ik kan het religieuze en sportieve aspect goed combineren. Zodra ik mijn normale ritme hervat, zit ik meteen weer op niveau. Na deze periode voel ik geen verzwakking. Zoals ik al zei: spiritueel geeft deze maand me juist veel kracht. Dat is belangrijk voor me.
Abderrazak Charik