Manon Trapp scherpt Frans marathonrecord aan
Een geweldige prestatie van Manon Trapp! Na een zinderende finale tegen de Keniaanse Koskei finishte de atlete van Entente Savoie Athlé (ESA) zondagochtend als tweede in de 40e editie van de Marathon van Sevilla. Met haar tijd van 2:23:38 dook ze niet alleen onder de magische grens van 2 uur en 24 minuten op de klassieke 42,195 kilometer, ze liep vooral een nieuw Frans record.
Van de zwarte band naar de startlijn. In 2017 verruilde de voormalige judoka uit Savoie de tatami voor de baan en de trails, waar ze atletiek en hardlopen ontdekte. Eerst voelde ze zich aangetrokken tot het veldlopen, haar eerste liefde, maar al snel lonkte ook de koningsafstand: de marathon.
Na een intens seizoen, met onder meer een overwinning op de 20 km de Paris, een podiumplaats bij de cross van Allonnes en een trainingskamp van een maand in Kenia, had ze één duidelijk doel voor ogen: de Marathon van Sevilla. Als ambassadrice van het merk met de drie strepen verlengde ze onlangs haar contract met adidas, gedreven door één droom: van haar passie kunnen leven. Voor haar is hardlopen veel meer dan alleen sport. Het is een levenswijze, een diep gevoel van balans en een manier om opnieuw verbinding te maken met haar lichaam en haar omgeving.
In dit interview vertelt Manon Trapp over haar passie, haar prestatie en de waarden die haar drijven. Een rijk en intens gesprek, op een moment waarop ze door de roes van haar record nog maar moeilijk tot rust komt tussen alle verzoeken en berichten door.
De voorbereiding voor de start
Toen we haar vroegen hoe ze zich voor de wedstrijd voelde, vertelde Manon dat ze ondanks de stress en spanning redelijk veel vertrouwen had. De voorbereiding was zorgvuldig geweest: ze had hard getraind, maar door de hoogte in Kenia weinig op haar beoogde marathontempo kunnen trainen.
Tijdens de marathon
Wat gaat er 42 kilometer lang door je hoofd?
“Ik was extreem geconcentreerd. Je mag die focus niet verliezen, je mag niet verslappen, want elke seconde telt. Ik checkte ook regelmatig hoe ik me voelde, zodat ik me comfortabel bleef voelen: mijn ademhaling, mijn houding, alles.”
Hoe was de sfeer langs het parcours?
“Er stonden veel Fransen langs de kant, ook in het deelnemersveld. Dat doet echt goed en geeft energie. Mij gaf het in elk geval een enorme boost.”
Hoe voelde je je tijdens de race?
“Over het algemeen voelde ik me de hele tijd goed, eigenlijk steeds beter. Na kilometer 25 kwam ik echt in een flow terecht. Ik had goede benen, dacht nergens aan en het voelde bijna meditatief.”
Op welk moment besefte je het echt?
“Bij kilometer 39 besefte ik dat ik het Franse record zou lopen. Ik zag op mijn horloge dat het ging lukken, ik voelde me goed, was vastberaden en euforisch. Ik zei tegen mezelf: nog drie kilometer, geef alles en ga ervoor.”
Wat verandert er met een Frans record?
“Ik word overspoeld door berichten op sociale media, met heel veel mooie en ontroerende reacties. Ik krijg ontzettend veel verzoeken en vragen… Ik hoop dat dit me meer zichtbaarheid oplevert, vooral bij sponsors.”
« Ik hoop dat dit me meer zichtbaarheid oplevert, vooral bij sponsors.
Meer dan een tijd: een verhaal
Aan het einde van het interview vroegen we Manon Trapp om haar race in drie woorden te omschrijven. Al snel werd duidelijk dat drie woorden niet volstonden om deze even intense als euforische ervaring te vatten. Ze vertelde over haar waarden en over het belang van eenvoudigweg lopen, met passie. Deze marathon draait niet alleen om een Frans record, maar ook om de bekroning van een soms hobbelig traject.
Manon, het laatste woord is aan jou? “De les is dat je de moed moet hebben om keuzes te maken en dingen te veranderen, terwijl je blijft luisteren naar wat je nodig hebt. Dat record is mogelijk omdat ik naar mezelf luister.”
Een welgemeende proficiat aan deze kampioene.