Waarom zoveel mensen na hun veertigste hun eerste marathon lopen

Veertig worden. Voor sommigen een belangrijke grens om overheen te stappen. Voor velen is het juist een positief kantelpunt, een kans om zichzelf een symbolische en richtinggevende uitdaging te geven. Nicolas, 42, had nooit meer dan 15 kilometer gelopen. Tot hij tijdens een trainingsrondje een 65-jarige loper tegenkwam die zich voorbereidde op de Marathon de Paris. „ Als hij het kan, waarom ik dan niet?”, herinnert de fanatieke avondloper zich. Enkele maanden later legde Nicolas de 42,195 kilometer af in precies vier uur. Geen buitenaardse tijd, wel een onvergetelijke herinnering en het gevoel dat hij zijn 42 levensjaren in het asfalt van de hoofdstad had gegrift. Net als hij beginnen steeds meer veertigers eraan: tijdens de Marathon de Paris 2024 was de gemiddelde leeftijd van de finishers gedaald naar 38 jaar, tegenover ongeveer 41 jaar in 2015, en liep in 2025 bijna de helft van de deelnemers zijn eerste marathon. Die ontwikkelingen laten zien dat de veertig nog altijd een sleutelleeftijd is: geen vertrekpunt en geen terugtrekkende beweging, maar een lancering.

De leeftijd van inzicht, middelen en discipline

Een marathon lopen op je veertigste is dan ook helemaal niet onlogisch. Op die leeftijd hebben veel mensen een zekere stabiliteit bereikt: een vaste baan, oudere kinderen en vaak een inkomen waarmee ze serieus in hun voorbereiding kunnen investeren. Gedaan met de geïmproviseerde trainingen op zondagochtend: tijd voor strak uitgewerkte schema’s, de nieuwste schoenen en fysiobehandelingen om blessures te voorkomen. Maar naast de financiële middelen is er ook het inzicht. Nicholas Thompson, hoofdredacteur van Wired en een ervaren marathonloper met een overvolle agenda, legde vaak uit dat ouder worden je dwingt beter naar je lichaam te luisteren: „ Na je veertigste is herstel niet langer optioneel, maar wordt het strategisch.” De discipline die de jaren opleggen, verandert zo paradoxaal genoeg in een troef. Wie op latere leeftijd de marathon loopt, jaagt niet alleen een prestatie na, maar bouwt aan een stevig, doordacht en duurzaam project.

Een uitdaging die betekenis geeft aan een nieuwe levensfase

Dat de veertig zoveel mensen richting marathon duwt, komt ook doordat hardlopen een ritueel met een sterke betekenis wordt. In Elle vertelde een Parijse loopster dat ze haar trainingen lange tijd had beperkt tot enkele kilometers rond het Canal de l’Ourcq. Toen haar veertigste verjaardag naderde, voelde ze „ de behoefte om zichzelf flink uit te dagen” en de mijlpaal te markeren met een inschrijving voor de Marathon de Paris. Het resultaat? Een wedstrijd die aanvoelde als een wedergeboorte. Ze mikte niet op een tijd, maar op emotie en persoonlijke voldoening. Ook de sportpsychologie bevestigt het: op die leeftijd draait de marathon minder om pure prestaties dan om te bewijzen dat je een nieuwe grens kunt verleggen. Het is een „rite de passage” die het dagelijks leven opnieuw reliëf geeft, een concreet bewijs dat lichaam en geest nog altijd hun grenzen kunnen verleggen.

Zij wachtten tot hun veertigste om eraan te beginnen

En het fenomeen beperkt zich niet tot onbekende lopers. Ook enkele Franse bekendheden ontdekten de marathon pas na hun veertigste. Zowel mannen als vrouwen. Neem Nathalie Mauclair, tweevoudig wereldkampioene trail in 2013 en 2015, die vóór haar veertigste verjaardag nog nooit een marathon had gelopen. Haar parcours onderstreept dat er geen „ideale” leeftijd is om eraan te beginnen. Zelfs op topniveau kunnen nieuwsgierigheid en ambitie pas later ontstaan en een sportleven een nieuwe wending geven.

Een ander opvallend voorbeeld is Barbara Humbert. De wereldrecordhoudster op de 24 uur bij de masters in de categorie M9 trok pas op haar 43e haar marathonschoenen aan. Geen verleden als topsporter, alleen de wil om zichzelf uit te dagen. Sindsdien stapelde de oudste deelneemster aan de Marathon de Paris 2024 de wedstrijden op. Ze bewees dat het nooit te laat is om je eigen verhaal over 42,195 kilometer te schrijven. Haar verhaal inspireerde duizenden lopers en loopsters, die ervan overtuigd raakten dat de veertig niet het einde van een cyclus hoeft te betekenen, maar het begin van een avontuur kan zijn.

Voorbeelden die overal inspireren

De verhalen die online en in de media rondgaan, spelen daar zeker een rol in. Ook in Frankrijk zijn inspirerende voorbeelden te vinden. Voormalig profwielrenner Laurent Jalabert ontdekte de marathon na zijn wielercarrière en blijft ook na zijn vijftigste uitblinken op de weg, onder meer via Ironman. Eliud Kipchoge bleef dan weer herhalen dat „ alleen de geest grenzen stelt”, een uitspraak die nog sterker resoneert bij mensen die hun veertigste niet als een glazen plafond zien, maar als een springplank. Zulke voorbeelden voeden een collectief beeld waarin de veertig synoniem wordt met een nieuwe start.

© Voormalig wielerkampioen Laurent Jalabert ging na zijn carrière serieus hardlopen. (©Facebook Laurent Jalabert)

Een revanche op de tijd en op jezelf

Achter die eerste marathon op je veertigste schuilt ook een vorm van revanche. Op de tijd die verstrijkt, op de twijfels die zich opstapelen en soms op een paar kilo’s die er in de loop der jaren bij zijn gekomen. De voorbereiding brengt structuur, discipline en een hernieuwde aandacht voor jezelf. Aan de finish is de medaille meer dan een symbolisch voorwerp: ze staat voor maanden inspanning, een lichaam waarmee je opnieuw in het reine bent gekomen en herwonnen zelfvertrouwen. Verschillende onderzoeken met de titel “The effects of physical activity on self-esteem in older adults: a systematic review” laten zien dat hardlopen voor „ervaren” lopers van 40 jaar en ouder niet alleen om de klok draait. In onderzoeken onder oudere hardlopers komen gezondheidsmotieven, een beter lichaamsbeeld en meer zelfwaardering vaak terug. Vergelijkende studies en enquêtes onder recreatieve lopers bevestigen dat veertigers na een langdurige voorbereiding op een halve marathon of marathon hun algemene gezondheid beter inschatten en meer psychologisch welzijn ervaren. Velen zeggen dat hun eerste marathon hen jonger heeft gemaakt, alsof er een tweede, bewustere en meer uitgesproken sportieve jeugd aanbrak.

Een eerste marathon blijft een unieke herinnering, of je hem nu op je 25e, 35e of 45e loopt. Na je veertigste krijgt hij alleen een bijzondere lading. Omdat hij niet alleen een sportieve prestatie symboliseert, maar ook een levenskeuze. Een marathon uitlopen op je 42e betekent dat je jezelf bewijst dat er nog duizenden kilometers voor je liggen. In een wereld waarin de veertig soms wordt gezien als het begin van het „verval”, vertellen deze 42,195 kilometer een heel ander verhaal: dat van vitaliteit die zich laat gelden, een toekomst vol nieuwe uitdagingen en een leeftijd die, in plaats van te vertragen, nog altijd kan versnellen.

➜ Ontdek de marathonkalender.