Club van de 100: de fanatieke marathonelite

MP
Door Marie Paturel

Gepubliceerd op wo 9 september 2026

Bijgewerkt op wo 9 september 2026

Club van de 100: de fanatieke marathonelite
© STADION-ACTU

De hardloopwereld barst van de liefhebbers. Fanatiekelingen die kilometers verslinden zoals anderen friet met burgers. Binnen die groep bestaat een gemeenschap van diehards met minstens 100 marathons op hun naam. Ja, 100. Volslagen waanzin.

Een gemeenschap van happy few of liever gezegd crazy few die volledig verslingerd zijn aan de marathon, bestaat al heel wat langer. Hoewel de eerste officiële « 100 Marathon Club » in Engeland pas in 2005 werd opgericht, bestond er al veel eerder een groep lopers met minstens 100 marathons op hun palmares. Hoe dan ook, de oprichting van die oorspronkelijke club vormde het kleine vonkje dat zich al snel internationaal zou verspreiden. Daarna ontstonden soortgelijke clubs in Duitsland, de Verenigde Staten, Denemarken, België, Noorwegen… en Frankrijk!


Beaujolais, de Franse bakermat van Club van de 100

© 100 Marathon Club France

In het land van stokbrood, baretten en wijn kon het avontuur van Club van de 100 alleen maar beginnen tijdens de Marathon International du Beaujolais. Hier, in het wijngebied waar het feestelijkste hardloopevenement van Frankrijk plaatsvindt met proeverijen bij de verzorgingsposten, verklede deelnemers en de beroemde « Nuit du Marathon », maakt André Monier sinds 2010 deel uit van het organisatiecomité. « Ik had anonieme lopers ontdekt met een indrukwekkend palmares en een aantal van hen ontmoet », vertelt André Monier. « Het jaar daarop nodigden we hen uit. Ze kwamen, omdat Beaujolais perfect aansloot bij hun sportieve ambities: een gezellige marathon met een feestelijke sfeer. » In enkele jaren groeide de groep uit tot zo’n honderd leden, inmiddels verbonden door een hechte vriendschap. « Toen kwam ik op het idee van Club van de 100 om hen samen te brengen », voegt André Monier toe.


De jacht op finishlijnen

© 100 Marathon Club France

Om tot dit selecte sportgezelschap toe te treden, moet je je kunnen bewijzen, met andere woorden: een stevig palmares kunnen voorleggen. Naar het voorbeeld van de Britse 100 Marathon Club zijn de « associate members » nog geen 100 marathons ver, maar hebben ze er al minstens 50 gelopen. Wie de grens van honderd al heeft overschreden, is een « full member ». De grootste marathonfanaat van Club van de 100 heeft zelfs 800 finishlijnen achter zijn naam staan! Het spreekt voor zich dat sommigen al aardig op leeftijd zijn, of op z’n minst een zekere leeftijd hebben. Hoewel lange afstanden de laatste tijd steeds gewoner worden, zeker sinds de opkomst van ultratrails waarbij wedstrijden van 40 kilometer als de « korte » afstanden (sic) gelden, is honderd marathons verzamelen bepaald geen sinecure. Je moet er jarenlang werk van maken en tegelijk verstandig blijven, als je niet halverwege wilt instorten of je loopschoenen voorgoed aan de wilgen wilt hangen omdat je lichaam volledig versleten is. Geduldig, seizoen na seizoen, moet je de stapel finishermedailles op de plank laten aangroeien.

Liefde voor de afstand… en voor elkaar!

De meeste crazy few van Club van de 100 jagen niet echt op een snelle tijd. Hun palmares draait eerder om het aantal uitgelopen marathons dan om hun persoonlijk record. Hun geluk halen ze uit het ontdekken van nieuwe plekken en het ontmoeten van andere liefhebbers. Het moet gezegd: in die honger naar kilometers zit vaak ook een verslavende component. Niet alleen de sport zelf, die iedere regelmatige hardloper goed kent, maar ook de emoties die je tijdens een marathon beleeft.

Tijdens de Marathon International du Beaujolais, inmiddels de jaarlijkse afspraak van de Franse Club van de 100, worden de leden bijzonder in de watten gelegd. « We zetten hen in de bloemetjes en geven hen de erkenning die ze verdienen. Tijdens de twintigste editie, die afgelopen najaar plaatsvond, lieten we hen tijdens de Nuit du Marathon het podium opgaan. Ze liepen er bovendien mee met de nieuwe clubvlag die we in 2024 hebben laten maken », vertelt André Monier. « Deze club is een microkosmos. Ze brengt mensen samen die graag bij elkaar zijn en samen feestvieren. » Het lijdt geen twijfel dat die erkenning en het gevoel ergens bij te horen de motivatie versterken van deze 42,195 kilometer-verslaafden. « De club voegt ook een collectieve dimensie toe aan de individuele sport die het wegwedstrijden zijn », besluit André Monier.

Een solidaire sfeer die het hart verwarmt… en ervoor zorgt dat de stapel finishermedailles op de plank blijft groeien!