De bizarste marathonrecords uit het Guinness Book

Marathon in pak: stijlvol tot aan de finish

Een marathon lopen is al een uitdaging. Maar dat doen in een driedelig pak is andere koek. Dat zal Emmanuel Bonnier niet tegenspreken. De Fransman zette een even absurde als stijlvolle prestatie neer: een marathon in 2:40:52 lopen, gekleed in een compleet kostuum. Wit overhemd, strakgeknoopte das, pantalon en zelfs nette schoenen. Uiteraard allemaal goedgekeurd door Guinness World Records. Een prestatie die zowel sportief als… sartoriaal is.

Voor Axel Ramponi, die er niet in slaagde het record van 2:49 te pakken, lag de dresscode tijdens de Marathon de Paris iets relaxter. Geen wollen jasje of leren derby's, maar een GoPro in de hand, een pet stevig op het hoofd en een scherp oog voor alles naast het peloton. Zijn outfit hoorde bij de rol van insider, loper en reporter, iemand die de details vastlegt die je tijdens een jacht op een scherpe tijd vaak mist. Een knipoog naar lopers die prestaties ombuigen tot een show, een verhaal of een boodschap.

📌 Het grappige detail? Om het Guinness-record geldig te laten zijn, moet de das tot aan de finish geknoopt blijven. Net iets strenger dan Strava, toch?

Op teenslippers: voor wie écht wil afzien

In de wereld van de merkwaardige records zijn er prestaties die je onherroepelijk doen glimlachen en tegelijk enorm indrukwekkend zijn. Neem het marathonrecord op teenslippers, een uitdaging waarbij alleen al het halen van de finish op slippers een prestatie is die een vermelding in het Guinness World Records verdient. Die eer gaat helaas niet naar de dappere loper op sandalen die enkele weken geleden opdook bij de Marathon de Paris, maar naar Alistair Kealty, een Australische loper die tijdens de marathon van Almaty in Kazachstan in april 2019 een marathon op teenslippers liep in 3 uur, 37 minuten en 32 seconden.

Een flinke uitdaging, want een marathon lopen op zulke lichte en ongeschikte schoenen vraagt een mix van weerbaarheid, uithoudingsvermogen en moed – zeker als je bedenkt dat een goed paar hardloopschoenen doorgaans als onmisbaar geldt voor lange wedstrijden. Maar Alistair was niet de eerste die zich eraan waagde. In 2012 probeerde Keith Levasseur, een Amerikaanse loper, eveneens een record te pakken door de marathon van Baltimore op teenslippers uit te lopen. Zijn tijd van 2:46:58 werd niet officieel erkend door Guinness, maar blijft een uitzonderlijke prestatie, zeker voor iedereen die ooit heeft geprobeerd 42,195 km op teenslippers af te leggen.

📌 Goed om te weten: het geluid van teenslippers gedurende 42 km is een vorm van mentale marteling voor alle lopers in de buurt.

Een koelkast op je rug, of lopen met je last

Tony Phoenix-Morrison, bijgenaamd “Tony the Fridge”, liep niet zomaar een marathon. Hij liep met een koelkast van 42 kilo op zijn rug en wist die prestatie zelfs 100 dagen op rij te herhalen. Achter dit op het eerste gezicht compleet waanzinnige idee schuilt een verhaal: Tony zamelt al lopend geld in voor kankeronderzoek, een ziekte die zijn familie zwaar heeft getroffen. De koelkast staat symbool voor het gewicht van verlies, strijd en herinnering. Sportief gezien is het natuurlijk volstrekt absurd.

Geen enkele zichzelf respecterende coach zou zo'n last over 42 kilometer goedkeuren. En toch deed hij het. Langzaam, gestaag en met een regelmaat die respect afdwingt. En vooral met een krachtige boodschap: « Als ik dit kan dragen, kunnen jullie nog veel erger dragen ». Veel navolgers heeft hij er waarschijnlijk niet mee gevonden, maar op de moedladder klom de Brit bijzonder hoog.

📌 De moraal? Iedereen loopt met een last op zijn schouders. Hij letterlijk.

Naaldhakken: meer dan alleen glamour

Een marathon lopen is een sport. Een marathon lopen op naaldhakken van 7 centimeter is topsport van de extreme soort. Toch deed een vrouw uit Pau het tijdens de Marathon de Paris van 2019. En niet als een show van vijf minuten: Christelle Doyhambehere had 6 uur en 4 minuten nodig om de 42 km af te leggen, met voeten die bij de finish vermoedelijk in een burgeroorlog verwikkeld waren. Geen sneakers in haar tas en geen truc uit een musical. Alleen pijn, glamour en een ijzeren wil. Eerlijk gezegd zouden zelfs de doorgewinterde deelnemers aan de Marathon du Médoc niet zo ver gaan.

📌 Leuk weetje: ook hier neemt het Guinness Book geen genoegen met half werk. Om het record te erkennen, moeten de hakken hoger zijn dan 5 cm en van start tot finish gedragen worden. Ja, daar is een jurylid voor.

Reuzendino: een prehistorische prestatie

De afgelopen jaren is een opblaasbaar T-Rex-kostuum viraal gegaan op sociale media. Je ziet het overal: op verjaardagen, vrijgezellenfeesten, flashmobs… en tegenwoordig ook bij marathons. Een Amerikaanse loper legde de 42,195 kilometer af in een compleet kostuum van een reuzendinosaurus en pakte onderweg het record in die categorie. En nee, hij wandelde niet: hij mag er prat op gaan dat hij na 3 uur en 59 minuten finishte. Met de hitte in het kostuum, vrijwel nul zicht en een wankel evenwicht komt dat dicht in de buurt van een bovenmenselijke prestatie. Tegelijk is het precies het soort uitdaging dat iedereen langs het parcours laat glimlachen. Een Tyrannosaurus die over de Champs-Élysées of Tower Bridge galoppeert, is meer waard dan alle aanmoedigingsbordjes bij elkaar.

📌 Om over na te denken: als een dinosaurus het kan, kun jij ook je 10 km uitlopen.

Achter elk onwaarschijnlijk kostuum en elke bizarre koelkast schuilt een eenvoudig idee: hardlopen mag best serieus zijn, zolang je jezelf maar niet al te serieus neemt. Deze merkwaardige records schoppen tegen de codes van een sport die soms te veel draait om prestaties, tijden en medailles. Ze herinneren eraan dat je 42,195 km kunt lopen voor een goed doel, om een weddenschap te winnen, om je vrienden te laten lachen of gewoon om op te vallen. En eerlijk: in een wereld waarin alles steeds sneller gaat, is een kerel verkleed als banaan die over de Champs-Élysées sprint misschien precies wat we nodig hadden.