De sms'jes die tijdens een marathon worden verstuurd
© STADION-ACTUWanneer je tijdens een marathon je telefoon tevoorschijn haalt, is dat meestal geen goed teken. Voor een foto valt het nog te verdedigen, maar als je halverwege de race nood-sms'jes begint te sturen, gaat het echt niet meer goed.
✓Een kleine bloemlezing van de slechtste berichten die tijdens een marathon verstuurd kunnen worden.
«Ik trek het niet meer »
De bestseller, duizenden keren verstuurd rond kilometer 35. Ja, het is zwaar. Natuurlijk trek je het niet meer, het is een marathon, geen zondagse wandeling. Adem rustig, drink wat en loop door.
« Ik draai om »
Heel slecht idee. Wie draait er nu om bij kilometer 23? Je zult toch moeten blijven lopen. Dan kun je beter rechtdoor gaan en finishen met een medaille om je nek dan eindeloos heen en weer te lopen.
« Uiteindelijk maak ik hem af »
Kijk, daar knapt iemand van op. Na drie huilbuien, een FaceTime-gesprek met mama en een gestolen koekje bij de verzorgingspost klaart de lucht weer op. En door. Tot de volgende sms. Hou vol, het einde en de finish komen in zicht…
« Dit is echt de laatste, beloofd! »
Niemand gelooft dat. Het is de energie niet waard om dit te versturen. Spaar je batterij, we weten dat je liegt. Tijd voor een positievere mindset en gaan! Dit gaat lukken, zeker weten.
« Kun je me komen ophalen? »
De 42 kilometer leg je niet af in een Uber. Dat is toch valsspelen? Nog een paar kilometer, je moet door tot het einde. Het is zwaar, zeker, maar daardoor wordt de finish alleen maar mooier. Finishen op de achterbank is geen optie. En stel je voor hoe je kijkt wanneer je tegen je collega's zegt dat je je marathon hebt uitgelopen… op de achterbank.
« Ik heb overgegeven »
Oei! Niet ideaal, dat is zeker, maar het is ook geen ramp. Naar het schijnt is het andere lopers ook overkomen. Het komt wel goed, je houdt het vol. Een marathon helemaal fris en proper uitlopen is toch overschat.
« Ik heb kramp, het gaat niet goed »
Met kramp gaat niemand zich goed voelen. Even een pitstop, zoals ze dat noemen. Je rekt, moppert, smeert jezelf in met verkoelende gel en strompelt waardig weer verder.
« Kun je vragen of er een T-shirt bij de finish is? »
En als er geen T-shirt is, stopt de wedstrijd dan? Zo werkt het natuurlijk niet. Dit bericht verdient niet eens antwoord. Bij de finish wacht een verrassing!
« Ik wandel »
Ja, dat kan gebeuren en het is echt niet zo erg. Wandelen betekent nog altijd vooruitgaan, het belangrijkste is dat je blijft bewegen. De finishboog komt dichterbij, dat is pure wiskunde. En je zult zien: je komt nog andere zombies tegen. Zo ontstaat vanzelf een geïmproviseerde wandelclub.
« Maar… waarom heb je me dit cadeau gedaan? »
Tja… Dat startnummer voor de marathon was een verjaardagscadeau, ingegeven door de beste bedoelingen. Een marathoninschrijving als bewijs van liefde. Je bedankt je naasten wel bij de finish. Na de douche. En het dutje.
En jullie? Is het jullie al eens overkomen dat je tijdens een wedstrijd contact probeerde op te nemen met je ouders, vrienden, partner of collega? Hou vol, het komt goed!
42,195 km, 50.000 passen, 12 zoete gels… en 3 nood-sms'jes naar je arme entourage. In een ideale wereld blijft je telefoon opgeborgen. In de echte wereld wordt hij de vertrouwenspersoon van je inzinkingen. Een bloemlezing van berichten die je nooit tussen twee krampen door zou moeten typen.