Hardlopen: de beloften die je in de euforie na de finish doet… en later betreurt
Na een wedstrijd, zodra je onder de finishboog door bent, neemt de euforie het over, ongeacht de afstand. Vermoeidheid, endorfine en een gebrek aan helderheid brengen lopers soms tot uitspraken waar ze later niet zonder gevolgen onderuit komen… Wij luisterden mee en verzamelden de mooiste uitspraken na afloop. Wedden dat je jezelf (een beetje) in een ervan herkent?
✓ Een bloemlezing van de mooiste uitspraken die we bij de finish van wedstrijden hebben opgevangen.
‘Nooit meer’
Een klassieker, maar nauwelijks geloofwaardig. Sommigen nemen deze woorden regelmatig in de mond, terwijl je vaak precies diezelfde mensen de zondag erna alweer aan de start ziet staan.
‘Ik had de andere afstand moeten doen’
Gegrepen door enthousiasme en een verbijsterende vorm was de halve marathon voor deze loper blijkbaar niet genoeg. Een vleugje spijt omdat hij de koningsafstand niet heeft geprobeerd: de marathon.
‘Ik voel me top, volgende weekend doen we het gewoon weer’
O ja? Weet je dat zeker? Twee marathons in tien dagen, dat is best veel, toch? Goed… We hebben je gewaarschuwd. Of in elk geval: je hebt het hier kunnen lezen.
‘Kom op, we gaan door. De volgende uitdaging: de 100 kilometer van Millau’
Hm… Een halve marathon en 100 kilometer, dat is toch niet helemaal hetzelfde. Maar waar een wil is, is een weg, zeggen ze.
‘Nooit meer asfalt’
Maar trailrunning is ook zwaar, hoor. En daar komen er meestal nog flink wat hoogtemeters boven op die kilometers.
‘Ik weet zeker dat ik vijf minuten kan winnen’
Vast wel. Maar vijf minuten op de 10 kilometer, dat voel je! Zet hem op: met de juiste training gaat het lukken.
‘Dit is supermakkelijk, ik kan zo een halve marathon lopen’
Ja, omdat je een vriend begeleidt en diens tempo volgt tijdens een dorpsloop van 7 kilometer. Tussen 7 en 21 kilometer zit toch een aardig verschil. Pas dus op dat je je tanden niet stukbijt op die eerste halve marathon.
‘De volgende keer loop ik niet voluit, dan kan ik echt van de sfeer genieten’
We weten allemaal dat het niet waar is. Een keer voluit is altijd voluit. Jij kunt je toch niet inhouden. Wedden?
‘Bij de volgende wedstrijd lopen we samen’
Maar we weten allemaal dat een van jullie twee versnelt en de ander laat lopen… Liegen is lelijk.
‘Ik ga het parcours tijdens een training opnieuw lopen’
Onzin, totale onzin. Om te beginnen loop je nooit in je eentje 30 kilometer tijdens een training. Bovendien laat je oriëntatievermogen het niet toe om het parcours exact opnieuw te doen: je verdwaalt in de steegjes.
‘Maandag schrijf ik me in bij een club’
Vol motivatie zie je jezelf al aansluiten bij de elitem groep. Dan breekt maandag aan. En gek genoeg spreekt een heuvelopwaartse duurloop in de regen je ineens een stuk minder aan.
‘Deze keer maak ik echt een serieus trainingsschema’
Ja, ja, een Excel-bestand waarin alles netjes staat: precieze tempo’s, intervaltrainingen. En uiteindelijk blijven we gewoon bij ‘op gevoel’, met een trackingapp die sinds oktober vorig jaar niet meer is geopend.
‘Tot de marathon drink ik geen alcohol meer’
De klassieke belofte na de finish. Die houdt het vol tot… het biertje dat bij de finish wordt uitgedeeld.
‘Voor een wedstrijd eet ik nooit meer pizza’
Tot het pastafeestje de avond voor de wedstrijd verandert in een pizzafeestje. Want koolhydraten zijn toch koolhydraten?
‘Het staat vast: ik ga nu aan triatlon doen’
Waarom zou je alleen hardlopen als je ook kunt zwemmen, fietsen en hardlopen? Tot je beseft dat je op donderdagochtend om zes uur moet opstaan voor baantjes in het zwembad.
We lachen, beloven en zweren dat het de laatste keer was… en toch staan we er telkens weer.
Kortom, de finish is vaak de ideale plek om de ene nog onwaarschijnlijkere uitspraak na de andere te horen. Tussen wanhoop en grootspraak door… nemen we toch even de tijd om alle lopers te feliciteren die de finish halen. Chapeau voor jullie.