Οι τύποι δρομέων που συναντάς σε έναν μαραθώνιο

Το πεφταστέρι που σκάει στο 30ό

Τον εντοπίζεις αμέσως στην εκκίνηση. Φουσκωτές γάμπες, αγωνιστικό outfit, παπούτσια με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Το ξέρεις εσύ, το ξέρει ο διπλανός σου, το ξέρουν όλοι: θα γράψει απίστευτο χρόνο. Και απίστευτος χρόνος σημαίνει, φυσικά, απίστευτος ρυθμός. Είναι στο ίδιο block με σένα, ναι, στο 4:30, αλλά δεν έχει καμία δουλειά εδώ αφού, όπως λέει ο ίδιος, βρίσκεται “στην καλύτερη φόρμα της ζωής του”. Το πεφταστέρι, όπως υποδηλώνει και το όνομά του, πετάει. Ήδη από το 2ο χιλιόμετρο δεν το βλέπεις καν. Λάμπει, πετάει… και πέφτει με φόρα στον τοίχο. Ναι, το πεφταστέρι θα το ξαναβρείς στο 30ό χιλιόμετρο, σε θέση ασφαλείας και σε διαπραγμάτευση με την ψυχή του για να τερματίσει.

Ο χάρτινος δρομέας

Με την πρώτη ματιά μπορείς να τον μπερδέψεις με το πεφταστέρι. Όσο πλησιάζεις αυτό το φαινόμενο, γιατί με τέτοια εμφάνιση μόνο φαινόμενο μπορείς να τον πεις, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι το πεφταστέρι αλλά ο χάρτινος δρομέας. Ο χάρτινος δρομέας αστράφτει στον ήλιο γιατί ο εξοπλισμός του είναι στην αιχμή της τεχνολογίας. Από την κορυφή ως τα νύχια, φύγαμε! Τα τελευταία carbon παπούτσια των 400 ευρώ, γιατί, όπως λέει, “σύμφωνα με μια μελέτη, σου χαρίζουν 3 λεπτά στον μαραθώνιο”. Το πρόβλημα είναι ότι, όταν τα φοράει για πρώτη φορά σε αγώνα, αυτό που του χαρίζουν είναι φουσκάλες και τενοντίτιδα. Κάλτσες συμπίεσης για το στιλ, γιατί στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει σε τι χρησιμεύουν και πώς λειτουργούν. Ένα υπερτεχνικό μπλουζάκι, φυσικά ασορτί με τα carbon παπούτσια, για να δημιουργεί την ψευδαίσθηση χορηγίας. Ένα GPS ρολόι που θα μπορούσε να κυβερνήσει δορυφόρο, με παρακολούθηση του VO2 max, υπολογισμό της κατακόρυφης ταλάντωσης και ανάλυση του κάρμα. Ένα ζευγάρι ultralight γυαλιά, ακόμη κι όταν ο καιρός είναι χάλια. Και, τέλος, αστρονομική ποσότητα ενεργειακών τζελ. Αρκετή για ultra, αλλά όχι αρκετή για να τον γλιτώσει από την υπογλυκαιμία στο 27ο χιλιόμετρο. Εξοπλισμός τελευταίας τεχνολογίας, αξίας τριπλάσιας από τον μισθό σου, μόνο και μόνο για να τερματίσει περπατώντας. Μπράβο, πρωταθλητή.

Ο influencer

Τον βλέπεις να έρχεται: τον τύπο στην εκκίνηση που τραβάει απολύτως τα πάντα σε βίντεο; Τουλάχιστον τρία reels ανασκόπησης μετά τον αγώνα. Θα χρειαστείς δύο διαλείμματα για μεσημεριανό μέχρι να φτάσεις στο τέλος του recap. Ο influencer δεν ήρθε εδώ για να τρέξει μαραθώνιο. Όχι, βρίσκεται στην εκκίνηση για να αφηγηθεί μια εμπνευσμένη ιστορία. Έχει χιλιάδες followers, πιθανότατα καμιά εκατοστή στην πραγματικότητα, και θα μοιραστεί ΟΛΟ τον αγώνα του live με την #κοινότητά του. Συμβουλή: απομακρύνσου από τον influencer αν δεν θέλεις να τα παίξεις μετά από 20 λεπτά αγώνα. Γιατί, ναι, σε κάθε χιλιόμετρο θα ακούς την γλυκιά φωνή του: “Παιδιά, 25ο χιλιόμετρο, ακόμα πετάμε! Δεν τα παρατάμε, ο στόχος είναι να το απολαύσουμε!”

Ο Usain Bolt

Δύσκολα τον ξεχωρίζεις στη γραμμή εκκίνησης ή στη διαδρομή. Ο Usain Bolt είναι ένας μέσος δρομέας, που απλώς υπομένει τον μαραθώνιό του. Μετά τα 30 χιλιόμετρα εναλλάσσει τρέξιμο και περπάτημα, κάνει δεκάλεπτες στάσεις σε κάθε σταθμό ανεφοδιασμού και σκέφτεται ακόμη και να καλέσει Uber. Ο Usain Bolt αποκαλύπτεται στην πραγματικότητα μόνο στο τέλος. Όταν μοιάζει να έχει αδειάσει, να παλεύει με νύχια και με δόντια απέναντι στον πόνο και την κούραση, μια μυστικιστική δύναμη τον κυριεύει. Μακριά, η αψίδα του τερματισμού. Το πλήθος, που έχει έρθει μαζικά να ενθαρρύνει τους επιζώντες του αγώνα, αποθεώνει τους δρομείς. Ο εκφωνητής ουρλιάζει στο μικρόφωνο εδώ και πάνω από τέσσερις ώρες για να εμψυχώσει το peloton στα τελευταία μέτρα. Ο Usain Bolt ισιώνει το σώμα του. Ο Usain Bolt ανοίγει το διασκελισμό του. Ο Usain Bolt πατάει το τούρμπο χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Μέσα σε μια στιγμή, από “επιζών του τοίχου στο 30ό χιλιόμετρο” γίνεται “φιναλίστ των Ολυμπιακών στα 100 μέτρα”. Σε προσπερνά χωρίς βλέμμα, χωρίς λέξη. Ο Bolt σηκώνει τα χέρια περνώντας τη γραμμή και αυτό είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Ο ελίτ, αυτόν δηλαδή που δεν συναντάς ποτέ

Ας είμαστε ειλικρινείς, θα τον συναντήσεις μόνο μία φορά. Εκείνη τη στιγμή θα κατεβαίνει από το βάθρο, ενώ εσύ θα προσπαθείς να βρεις λίγη ενέργεια για να σηκωθείς από τον χώρο τερματισμού. Θα έχει κάνει ντους, θα έχει τρέξει τα 10 χιλιόμετρα αποθεραπείας του χαλαρά, πιο γρήγορα από τον αγωνιστικό σου ρυθμό φυσικά, και θα έχει απαντήσει στις δεκάδες ερωτήσεις του διεθνούς Τύπου. Ο νικητής της ημέρας θα αναφέρει επίσης ότι αυτός ήταν ένας τελευταίος αγώνας προετοιμασίας πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά θα φύγει για το αεροδρόμιο. Αύριο ξεκινά τετράβδομο καμπ στο Iten της Κένυας.

Ο ακούραστος βετεράνος

Είναι εκεί, χαλαρός, με τα ίδια παπούτσια που φορούσε στον πρώτο του μαραθώνιο πριν από… 40 χρόνια. Χωρίς περιττό εξοπλισμό, χωρίς ζέσταμα ή, το πολύ, λίγες ασκήσεις κινητικότητας. Το σορτς και το μπλουζάκι του, που έχουν χάσει το χρώμα τους από τον ήλιο, πιθανότατα έχουν περισσότερη εμπειρία από σένα στον μαραθώνιο. Είναι Κυριακή και ο Μιχάλης, 65 ετών, βρίσκεται εδώ για τη βόλτα της Κυριακής. Φυσικά, ως 34χρονος δρομέας, ο στόχος σου αλλάζει από τη στιγμή που βλέπεις τον Μιχάλη στο block εκκίνησης. Να τερματίσεις πριν από εκείνον. Ενώ στα πρώτα χιλιόμετρα δυσκολεύεσαι να βρεις την αναπνοή σου και να ρυθμίσεις τον ρυθμό, ο Μιχάλης παραμένει άνετος. Το στόμα μισάνοιχτο, η στάση χαλαρή, “οικονομικά”, όπως λέει. Όταν εσύ πέφτεις πάνω στον τοίχο στο 30ό, ο Μιχάλης πιάνει κουβέντα με τους εθελοντές: “Α, οι μαραθώνιοι σήμερα δεν είναι όπως παλιά! Στη δεκαετία του ’80 είχαμε μόνο έναν σταθμό ανεφοδιασμού, και είχε κόκκινο κρασί!” Η συνέχεια είναι ένα πραγματικό μάθημα ταπεινότητας. Όταν νομίζεις ότι ο Μιχάλης αρχίζει να κουράζεται, κάνεις λάθος. Ο παλιός όχι μόνο δεν κόβει, αλλά επιταχύνει. Στον τερματισμό θα σου αποκαλύψει ότι κάνει λίγο τζόκινγκ πού και πού, ενώ εσύ έχεις ακολουθήσει στρατιωτική προπόνηση για 12 εβδομάδες. Ναι, ο Μιχάλης είναι ακούραστος.

Ο πολυλογάς

Αν υπάρχει ένας δρομέας που δεν έχει αίσθηση της προσπάθειας, είναι αυτός. Την ώρα που τα τρία τέταρτα του peloton παλεύουν να βγάλουν τον μαραθώνιο, ο πολυλογάς συνεχίζει ακάθεκτος. Μέσα στο πλήθος τον ακούς πριν τον δεις. Ενώ προσπαθείς απεγνωσμένα να διαχειριστείς την αναπνοή σου, ο πολυλογάς κάνει διάλεξη για το τελευταίο ταξίδι του στην Τανζανία. Για 42,195 χιλιόμετρα θα ακούσεις ολόκληρο το ταξίδι του στην Αφρική. Αρκετές φορές προσπαθείς να απαντήσεις, δείχνοντας σημάδια αδυναμίας. Δεν πιάνει κανένα σήμα κινδύνου και συνεχίζει: “Εσύ έχεις πάει ποτέ στην Αφρική; Γιατί εγώ, να φανταστείς…” και ξανά από την αρχή. Δεν χρειάζεται να σου πούμε ότι δεν θα σταματήσει ποτέ. Το αποκορύφωμα έρχεται στον τερματισμό, όταν σου λέει: “Ήταν τέλειος αυτός ο μαραθώνιος μαζί! Το ξανακάνουμε σύντομα;”.

Ο αιώνια τραυματίας

Η λίστα είναι μεγάλη, σχεδόν ατελείωτη. Ναι, μιλάμε για τη λίστα με τα σωματικά προβλήματα των τελευταίων έξι μηνών. Μια θλάση που επιμένει εδώ και εβδομάδες, η τενοντίτιδα μετά από διαλειμματική, η μέση διαλυμένη… Κάθε μυς έχει τη δική του ιστορία. Με λίγα λόγια, δεν θα έπρεπε να βρίσκεται καν εδώ και είναι ένα βήμα πριν από την απόσυρση, αλλά το επιχειρεί. Φυσικά, δείχνεις κατανόηση: “Ουάου… Σεβασμός, αλλά πρόσεχε τον εαυτό σου!”. Τον αναγνωρίζεις από τις περίφημες πολύχρωμες ταινίες που έχει κολλήσει παντού στα πόδια του. Δεν ξέρεις πια αν είναι καρναβάλι ή ο σημαντικότερος μαραθώνιος της χρονιάς. Ξεκινάτε μαζί, μόνο που δεν περίμενες να τον δεις με τόσο ανάλαφρο διασκελισμό στο 10ο χιλιόμετρο. Στο 15ο επιταχύνει, σε αφήνει πίσω και χάνεται από το οπτικό σου πεδίο μέχρι το 25ο. Θα σε περιμένει στον τερματισμό λέγοντας ότι “τελικά βγήκε και μάλιστα με ατομικό ρεκόρ!””. Απατεώνας.

Ο δραπέτης του elite block

Να ο πρωταθλητής μας. Αποφασιστικό βλέμμα, στέκεται μπροστά μπροστά, ανάμεσα στους (αληθινούς) ελίτ. Θα μπορούσες να νομίσεις ότι ανήκει στη μεγάλη κατηγορία, αλλά εσύ ξέρεις. Ο τετραψήφιος αριθμός του bib το επιβεβαιώνει: δεν έχει καμία δουλειά εκεί. Λάθος στην εγγραφή, τολμηρό ρίσκο, υπερβολική αυτοπεποίθηση, κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκε σε αυτό το block. Ακούγεται η πιστολιά και οι ελίτ ξεκινούν με εξωφρενική ταχύτητα. Ο δραπέτης του elite block προσπαθεί να τους ακολουθήσει, μια προσπάθεια που θα τελειώσει ύστερα από 500 μέτρα. Το χρώμα του προσώπου του αλλάζει πολύ γρήγορα. Κοκκινίζει και λίγα χιλιόμετρα αργότερα γίνεται άσπρος. Οι ελίτ έχουν εξαφανιστεί από το οπτικό πεδίο εδώ και ώρα. Πρέπει να κόψει, να τον προσπεράσουν, να κόψει κι άλλο. Λογικό, όταν έχεις μπει από την εκκίνηση στο βαθύ κόκκινο. Εκείνη τη στιγμή δεν είναι πια ελίτ, είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής της βλακείας. Του χρόνου θα στοχεύσει σε πιο κατάλληλο block… Έτσι ελπίζουμε τουλάχιστον.

Ο ξυπόλυτος δρομέας

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά γι’ αυτόν. Τον εντοπίζεις με την πρώτη ματιά στο πλήθος, αφού για κάποιον άγνωστο λόγο αποφάσισε να τρέξει ξυπόλυτος. Μιλάμε για έναν εξαιρετικά μινιμαλιστή δρομέα. Ελαφρύ αμάνικο, φαρδύ σορτς, ίσως ένα καπέλο αν κάνει υπερβολική ζέστη. Τζελ, ποτό, νερό, GPS ρολόι, όχι, τίποτα από όλα αυτά. Το χειρότερο είναι ότι κινείται πιο γρήγορα από σένα και τα carbon παπούτσια που αγόρασες όσο ένας ολόκληρος μισθός.

Εσύ

Ίσως σήμερα να μη βλέπεις τον εαυτό σου σε κανέναν από αυτούς τους τύπους δρομέων ή ίσως να τσεκάρεις λίγο απ’ όλα. Με λίγα λόγια, μάλλον είσαι ο ταλαιπωρημένος, όπως όλοι τελικά.